روزگاری جهانمان ساده تر بود.واقعی تر.خوشی ها دلچسب تر .عشق ها پنهانی تر.روزی هاپربرکت تر.فرزندانمان مهربانتر.پدرومادرمان ساده تر.روزگاری همه باهم روراست بودیم .رفاقت معنای واقعی دوستی را می داشت.زمانی خستگی ها به جانمان نمی نشست .با هربارانی ذوق میکردیم وبادیدن یار جوان.راستی روزهایمان کو ؟کجا رفتند؟عاشقانه هایمان را چه کسی دزدید؟برکت زندگی مان کو؟آشناهای از برادر نزدیکتر ...
باران کجاست ؟ نسیم صبحگاهی وابرهای زیباوآسمان دلاور نیلگون .........
باز میگردم به دنبال اینها .نمی گویم سادگی است .که درپس همه این سادگی ها محبت است وعشق وزیبایی وصفا.باید کمی صبور بود بازمیگردیم به روزگارمان.به دورهمی های زیبا ویکرنگی آدم های زندگی مان .من امیددارم به روزهای خوب🌱🌱
