سلام!
بالاخره از باتلاق بلاتكليفي و متكي بودن به اشخاص اومدم بيرون☺️
امروز اولين بار بود كه تنها و براي خودم و با برنامه ريزي خودم عكاسي كردم
عكاسي تو فضاي باز!
بنظرم هر ادمي يكبار بايد تو زندگيش ريسك كنه
من اون ريسكو شانس بزرگي ميدونم
وقتي ميدوني هنوز توانايي يكياريو نداري،ميدوني نميتوني جمعش كني?
اما بززززور و با اراده ميري سمتش با افكارت ميجنگي و در اخر ميرسي به پيروزي بزرگ?
اين پيروزي ك ازش حرف ميزنم ميتونه از نظر خيليا عادي يا شايد مضحك باشه
اما خب!!اين منم ك درجه ي پيشرفت كارامو ميبينم و همين پله پله بالا رفتنه حال دلمو خوب ميكنه و ديگه احساس سيب زميني بودن نميكنم☺️?
من ميدونم يروز اسمش ميره بين عكاساي پركار و حرفه اي?
#يقين دارم!!!
و باز هم هزاران هزاران تشكر از دوستي ك هميشه بوده و هست♥️