در پایان کتاب بخشی هست که ما رو با پرسش «آیا تلاشهامون نتیجه داده؟» روبهرو میکنه و میگه اگر بیستوپنج ایدهای رو که در این راهنما توصیه شده خوب بررسی کرده و در این تقریباً شش ماه پیوسته اونها رو به کار بسته باشیم، قاعدتاً باید نتایج مثبتش رو تو کیفیت زندگیمون دیده باشیم. فهرستی که در ادامه میآد، خلاصهای از این نتایج مثبت ممکن رو بیان میکنه. ببینیم از چند تا از اونها بهرهمندیم؛ هر چند تا که باشه، نشونهٔ بهبود در زندگیمونه!
پس از این بخش، کتاب توصیهای جدید به ما داره که اون رو یکی از تاثیرگذارترین روشها برای طلب دانایی و گشودن ذهن به شیوههای دیگهی ادراک جهان، و در نتیجه مقابله با تاثیر شرطیسازی اجتماعی و رسانههای جمعی معرفی میکنه. این توصیه، خوندن به سمت عقبه. نویسندهها معتقدن وقتی فقط کتابهای معاصر رو بخونیم، هر قدر گسترده و متنوع، مستعد پذیرش کجفهمیهای عموماً پذیرفتهشدهای که امروز حقیقت پنداشته میشن و آموزش داده میشن هستیم. با خوندن کتابهای گذشتگان، از دههٔ قبل تا صدها و هزاران سال پیش، رفتهرفته توانایی خارج شدن از پیشفرضها و ایدئولوژیهای امروزی رو پیدا میکنیم، بعضی قالبهای ذهنی و کجفهمیهای زمان حال رو تشخیص میدیم، درک بهتری از آنچه جهانشمول و اساسیه و آنچه نسبی و قراردادیه به دست میآریم و رسیدن به دیدی آگاهانهتر برامون تسهیل میشه.
کتاب مطالعه و بررسی بینش و آثار این افراد رو برای بازاندیشی در مورد زمان حال و تعمیق (عمقبخشی) و توسعهٔ (وسعتبخشی) تفکر پیشنهاد میده:
افلاطون، ارسطو، آشیل، آریستوفان (بیش از ۲۰۰۰ سال پیش)
توماس آکوییناس، دانته (بیش از ۸۰۰ سال پیش)
بوکاچیو، چاسر (بیش از ۷۰۰ سال پیش)
اِراسموس، فرانسیس بیکن (بیش از ۵۰۰ سال پیش)
ماکیاولی، چلینی، سروانتس، مونتنی (بیش از ۴۰۰ سال پیش)
جان میلتن، پاسکال، جان درایدن، جان لاک، جوزف ادیسن (بیش از ۳۰۰ سال پیش)
تامس پین، تامس جفرسن، آدام اسمیت، بنیامین فرانکلین، الکساندر پوپ، ادموند برک، ادوارد گیبون، ساموئل جانسون، دنیل دفو، گوته، روسو، ویلیام بلیک (بیش از ۲۰۰ سال پیش)
جین آستین، چارلز دیکنز، امیل زولا، بالزاک، داستایوفسکی، زیگموند فروید، کارل مارکس، چارلز داروین، جان هنری نیومن، لئو تولستوی، برونته، فرانک نوریس، توماس هاردی، امیل دورکیم، ادموند روستند، اسکار وایلد (بیش از ۱۰۰ سال پیش)
آمبروس بیرس، گوستاو مایرز، اچ. ال. منکن، ویلیام گراهام سمنر، دبلیو. اچ. آدن، برتولت برشت، جوزف کنراد، مکس وبر، آلدو هاکسلی، فرانتس کافکا، سینکلر لوئیس، هنری جیمز، برنارد شاو، ژان پل سارتر، ویرجینیا وولف، ویلیام اپلمن ویلیامز، آرنولد توینبی، سی. رایت میلز، آلبر کامو، ویلا کاتر، برتراند راسل، کارل مانهایم، توماس مان، آلبرت انیشتین، سیمون دوبووار، وینستن چرچیل، ویلیام جی. لدرر، ونس پکارد، اریک هافر، اروین کافمن، فیلیپ ایجی، جان اشتینبک، لودویک ویتگنشتاین، ویلیام فاکنر، تاکوت پارسونز، ژان پیاژه، لستر تورو، رابرت رایش، رابرت هیلبرانر، نوام چامسکی، ژاک بارزون، رالف نیدر، مارگارت مید، برانیسلاو مالینوسکی، کارل پوپر، رابرت مرتن، پیتر برگر، میلتن فریدمن، جی. برونوسکی (صد سال اخیر)
پ.ن: من به منبع پایبند بودم و عیناً همون پیشنهادها رو آوردم؛ اما بسیار و عمیقاً ناراحتِ جای خالی اندیشمندان متعدد و تاثیرگذار شرقی و خصوصاً فارسیزبان در این لیست هستم.
