کتاب نخست من «سیاستهای دیکتاتور جوان» بود. این اثر حدود ۸۰ صفحه پشتورو داشت، اما آنچنان با نفرت و کینه نوشته شده بود و به دور از حقوق جامعه بود که همان شب انتشار، وقتی آن را به صورت پیدیاف آماده کردم، تصمیم گرفتم پاکش کنم. با خود گفتم بهتر است چنین اندیشههای دیکتاتورمآبانه در ذهنم بماند و به دست کسی نیفتد.
کتاب بعدی من «هنری از آخرین حاکم» بود؛ اثری در سه جلد که در هر جلد ۳۱ شعر گنجانده شده بود. با این حال تنها ۶۲ شعر آن به انتشار رسمی رسید و جلد پایانی به دلیل بازدهی پایین و نبود علاقه کافی از سوی مخاطبان منتشر نشد. نوشتن این کتاب برایم سخت و زمانبر بود؛ سرودن شعر فشار زیادی دارد و من حدود دو تا سه سال برایش وقت گذاشتم، سپس آن را در کانال تلگرام خود منتشر کردم.
در همین دوران، با کمک برند مسائلی توانستم نخستین کتاب جامع تولید فرش را از صفر تا صد بنویسم؛ کتابی بهقدری کامل که هر کس آن را بخواند میتواند بهراحتی فرش اصفهان ـ که یکی از گرانترین فرشهای جهان است ـ را تولید کند. این کتاب دستنویس ماند و منتشر نشد؛ چرا که اگر در دسترس همه قرار میگرفت، شاید ارزش و کمیابی هنر فرش دستبافت کم میشد.
پس از آن، به سراغ نگارش کتاب «حاکم الافکار» رفتم که هنوز در حال نوشتن آن هستم. برخی از متنهای این اثر را گهگاه در ویرگول منتشر میکنم.
تمام این زحمتها و نوشتن کتابها، جز کتاب فرش، هیچ سود مادی برایم نداشت. اما برای من مهم نبود؛ چون این کارها را تنها از روی علاقه و با بهرهگیری از ذهن و خلاقیت خود انجام دادم. حتی اگر حمایتی نشدم، باز هم از نگاه خودم موفق بودهام، چرا که تلاشم را کردهام.
علی قضاوی« شاعر ،هنرمند، نویسنده، با نگرش های جهانی»
ام.
