تاثیر آرامش

وحشت و اضطراب به سرعت شیوع پیدا می‌کند. ولی یک جایگزین موثر و عملی برای آن حفظ آرامش است.

اگر در یک هواپیمای شلوغ، یک نفر از تکان های هواپیما وحشت زده شود، دیر یا زود این ترس فروکش کرده و کسی را دربر نخواهد گرفت. اما اگر شش نفر وحشت کنند، آن‌موقع احتمال اینکه کل هواپیما از ترس و وحشتِ مسافران به هم بریزد وجود دارد. ترس و وحشت برای پخش شدن نیاز به چندین گره دارد.

همین موضوع برای یک کمپ تابستانی نوجوانان ۱۰ ساله نیز صادق است. اگر بیش‌تر افراد در این کمپ، احساس آرامش داشته باشند، آن‌موقع اگر یک نفر از دور بودنش از خانه غمگین باشد هم به‌زودی فراموش می‌کند و مانند بقیه، تابستان خوبی را می‌گذراند. اما اگر سه یا چهار نفر در این جمع احساس نگرانی و دوری از خانه را کنند دیگر جو بهم ریخته و از دسترس خارج می‌شود.

کتابخانه ها بخاطر فرهنگ غالبی که در آن‌ها حکم فرماست، همیشه بی‌ سروصدا هستند. این فرهنگ به اندازه‌ای تاثیرگذار بوده که تا امروز حفظ شده است. ما باید برای ایجاد محیط هایی که در آن مردم آرامش را تجربه کنند تلاش کنیم. درست است که قدرت پخش شدن آرامش با ترس و وحشت قابل مقایسه نیست اما تاثیرگذاری به مراتب بیشتری دارد.

و اما توییتر. توییتر به اینصورت طراحی شده است که ترس را به حداکثر برساند. در این رسانه آرامش قربانی ترس شده است. اگر زمان خود را با افرادی می‌گذرانید که بیشتر وقتشان را در شبکه های اجتماعی بوده و مدام درحال بررسی اخبار هستند، در واقع آن‌ها را به زندگی خود دعوت کرده‌اید.

شبکه های تلویزیونی و رسانه ها نیز بعد از سال‌ها به این نتیجه رسیدند که، وحشت و اضطراب ایده بسیار خوبی برای رسیدن به بازدهی زیاد است. نه برای بهتر کردن کارها، بلکه برای گسترش خشم و ترس.

ترس و دلهره به ندرت مفید بوده.

به جای آن، ورودی های ذهنتان را مدیریت کنید. حواستان باشد اطلاعاتتان را از کجا بدست می‌آورید.

از توییتر دور بمانید.

به جای آن کار کنید. ترس را از خودتان دور نگه دارید.

به‌روز و گوش به زنگ اخبار بودن یک تله است. برای اینکار تنها پنج دقیقه در روز کافیست.