غزل«ای نگار نازنینم» – غزلی عاشقانه با تصاویر طبیعت و شوق وصال

غزل ای نگار نازنینم ،غزلی دل‌انگیز با مضامین عاشقانه، طبیعت، شوق وصال و یاد محبوب در شب‌های تنهایی. شعری کلاسیک با تصاویر لطیف از لاله، سرو، شمع و آفتاب که دل شوریده را به وصال نگار می‌خواند.محممدرضا گلی احمدگورابی

ای نگار نازنینم، بی‌تو جانم بی‌قرار است

هر نظر از روی ماهت، آفتابی در بهار است

در شبِ تنهایی من، یاد تو شمعی فروزان

بی تو دنیا در نگاهم همچنان انبوه خار است

لاله‌ها از خون عشقت سرخ‌تر در دشت دل شد

سروها با نازِ قدّت، سربلند و استوار است

گرچه می آیی خرامان همچو جان جان مایی

این دل شوریده با تو مست از وصل نگار است

تا ابد در کوی عشقت خیمه خواهم زد چو مجنون

عشق تو، افسانه‌ای در دفتر این روزگار است