غزل اندوه زمین

غزل اندوه زمین،غزلی عاشقانه و احساسی برای دوستداران شعر و ادبیات فارسی ،محمدرضا گلی احمدگورابی

شب، ز اندوه زمین نغمه‌ی باران آور

باد در کوچه‌ی دل، شور پریشان آور

مهربانی که به دل آمد و شادی آورد

با حضور مه من زیره به کرمان آور

من در آینه‌ی شب، محو تماشای تو ام

نغمه‌ ی تازه به این دفتر و دیوان آور

عشق در سینه‌ی من خفته ولی بی‌تاب است

شوقی از زمزمه‌ی عشق به ایوان آور

سایه‌ها خسته و درمانده ی آن راهِ سحر

رهنمای دل شب، روشنی جان آور