غزل ،شعر صدای بی صداها

غزل ،شعر صدای بی صداها،شعری فلسفی و اجتماعی ولطیف برای دوستداران شعر و ادبیات فارسی ،محمدرضا گلی احمدگورابی

شعر آمد تا دوا بر هر درد بی درمان شود

راز دل هم با سکوتش دفتر دیوان شود

شعر آمد تا صدای بی‌صداها بی خبر

نغمه‌ای گردد که در اندوه ما پنهان شود

شعر جاری شد چو رود از کوه‌های آرزو

تا در آغوش زمانه نطفه‌ی ایمان شود

شعر اما، صد صدا دارد فراتر از سکوت

می‌تواند از نگاه عشق، دست افشان شود

شعرها آیینه‌ گردد بادلت همخو شود

شاعرمحبوب باری با غزل، انسان شود