یه زمانی برای زن ایرانی بی پوشیه بیرون اومدن مساوی با کشف حجاب و برهنگی بود . یه زمانی حرف زدن دختر ایرانی و پسر نامحرم ایرانی ننگ بود . یه زمانی حرف از دوست دختر و دوست پسر زدن بی حیایی بود . ننگ بود . اگه دختر و پسری هم با هم دوست بودن این دوستی را پنهان میکردند. نهایت مخفیانه میتوانستند با هم تلفنی حرف بزنن یا یه قرار محرمانه بذارند .اگه خانواده دختره پی به این رابطه پنهانی میبرد روزگار دختره سیاه میشد . اون روزها خبری از استخرهای دختر پسری نبود . خبری از استوری های نیمه برهنه و برهنه دختر ایرانی برای پسر ایرانی نبود . اون روزها حیا بود . شرم بود . وقاحت نبود . چشم سفیدی نبود . خانواده پشت بی حیایی دخترش نبود . مثل الان نبود که مادر از بی حیایی از دخترش جلو بزند . مثل الان نبود که دختر و پسر حیا را قورت دهند و آب از آب تکان نخورد . مثل الان نبود که دختر بی حیای خانواده چند روز با پسر بی حیای غریبه غیب شوند و در ویلاهای شمال انواع بی حیایی و فساد را مرتکب شوند و آب از آب تکان نخورد . آن روز ها جامعه غیرت داشت . حیات داشت . به بی حیا به چشم اختلاس گر نگاه میشد حتی شاید بدتر . انگار جامعه به بی حیایی عادت کرده ، چشم بر این رابطه های غیر شرعی بسته . غیر مذهبی ها بیشتر. مذهبی ها کمتر . جامعه دچار بی تفاوتی ویرانگری شده که روزی گریبان همه ما را خواهد گرفت . هر چند الانم گریبان ما را گرفته است . این طلاق ها و خیانت ها و بی شرمی های آشکار خود نتیجه همین عادی شدن های ویرانگر است . عادی شدن هایی که به مصرف مواد الکی و سیگار و مواد مخدر هم کشیده شده است .
این انتشار عکس های بی حجاب حتی در مدل کارتونی و هوش مصنوعی به نظرم خود باعث عادی شدن این بی حجابی و بعد نیم برهنگی و برهنگی خواهد شد .
