وقتی حقیقت انتخاب می‌خواهد

حقیقت همیشه فریاد نمی‌زند.

گاهی فقط می‌ایستد و نگاهت می‌کند.

نه دستور می‌دهد،

نه راه ساده نشان می‌دهد.

حقیقت

تو را مجبور می‌کند انتخاب کنی؛

بین راحتی و آگاهی،

بین سکوتِ امن

و دیدنِ درد.

انتخاب

گرچه می‌تواند سخت باشد،

اما یک انتخابِ واقعی

همه‌چیز را بر مبنای حقیقت می‌چیند

و پایان را — هرچند تلخ — شفاف نشان می‌دهد.

یک انتخابِ واقعی

هرگز ساده نیست؛

مسیرهایی دارد پی‌درپی،

پر از فراز و نشیب،

پر از هزینه.

اما حقیقت و انتخاب

نشانه‌ی انسان‌بودن‌اند؛

نشانه‌ی وفادار ماندن

به خون‌های ریخته‌شده،

و به کشته‌های مظلوم و بی‌گناه.

قدرتِ واقعی

در دانستنِ حقیقت نیست؛

در ایستادن پای انتخابی‌ست

که بعد از دیدنِ حقیقت می‌کنی.

و این‌جاست که مسئله آغاز می‌شود:

اگر حقیقت را دیدی،

────────

M O R V E X —

N I X

آیا جرأتِ ادامه‌دادنِ راهش را هم داری؟