آقای ویرگول مرسی که هستی!

برای کسی که هر روز صبح با تلگرام و اینستاگرام و گوگل و یک دوجین وب‌سایت دیگر از خواب بیدار می‌شود و تا شب صد بار به هر کدام سر می‌زند، خبر می‌گیرد و خبر می‌دهد، عکس می‌بیند و لایک می‌کند و لایک می‌شود و دوپامین ترشح می‌کند و خلاصه با خودش و دنیای مجازیش سرگرم است و احساس خوشبختی کوچولویی برای خودش دارد، یک مرتبه تهی شدن، سخت است.

الحق والانصاف که سخت است.

حرف سیاسی و اقتصادی نمی‌خواهم بزنم. حتا از مضرات و فواید قطع اینترنت هم نمی‌خواهم صحبت کنم. الان صفحه‌ی اول ویرگول پر است از شکایت، نظریه، بحث و جدل و همه با هم گفتند و شنیدند.

من فقط و فقط می‌خواهم از دردی بگویم که ما را مثل خوره امروز خورد و به جانمان افتاده بود.

از صبح اینترنت نداشتیم و مثل معتادی که موادش دیر شده، دنبال یک نوک سوزن تلخی می‌گشتیم که کاممان را شیرین کنیم.

فقط برای درک بحران، بگویم که وقتی هیچ سایتی را نتوانستم باز کنم، ولی یک مرتبه زدم alef.ir و باز شد، انگار که تخته‌پاره‌ای در اقیانوس پیدا کرده‌ باشم. هرچند بوی گند جناح‌بازی و سیاست می‌داد، ولی چاره نبود. یکی دو ساعت نشستم و همه خبرهای جناحی و سوگیرانه‌اش را خواندم و از خودم تعجب کردم که چکار داری می‌کنی؟ الف می‌خوانی؟ تو؟

به خودم گفتم مگر چیز دیگری هست برای خواندن؟

البته جز الف یک سایت دیگر هم می‌توانستم باز کنم. سایت خودم که به لطف قطعی همه‌جا، با سرعت نور باز می‌شد و فکر کردم چه خوب که اینقدر عاقبت‌اندیش بودم من!

هی سایت خودم را باز می‌کردم و می‌چرخیدم و تست می‌کردم و خلاصه با خودم هم کمی کیفور شدم.

ویرگول هنوز باز نمی‌شد.

توی دلم به آقای آجودانیان گفتم مگر من نگفتم دل از این کلودفلر لامذهب بکنید و با آی‌پی ایران کار کنید.

خودمانیم... ویرگول که وصل شد انگار تلخی که دنبالش می‌گشتیم جور شد.

یک دوجین حرف نگفته، خبر نخوانده، عکس و متن لایک نکرده، یک روز بی‌خبری و نشئگی‌ را خراب کردیم روی سر ویرگول. به موقع خودت را رساندی آقای ویرگول.

آقای ویرگول (چرا فکر می‌کنم ویرگول آقاست؟!) تشکر می‌کنم که بالاخره فهمیدی باید سرورهایت را با آی‌پی ایران بالا میآوردی که در شرایط اضطرار بتوانی بالا بیایی. همین که درک کردی ما در چه برزخی هستیم برای ما یک دنیا ارزش دارد.

من یک پیشنهادی برای آنان که فکر می‌کنند با قطع اینترنت، امنیت را تظمین می‌کنند دارم.

فکر می‌کنید اینترنت که قطع شود مردم از بی‌خبری، می‌نشینند ۲۰:۳۰ نگاه می‌کنند یا به دیدن خاله و عمه می‌روند؟ نخیر برادران فیلترچی. مردم وقتی عصبانی و بی‌خبر باشند، سرریز می‌کنند توی خیابان. یعنی همان که شما نمی‌خواهید.
از شما ممنونم که این را نمی‌فهمید. نفهمی شما آروزی ماست. نفهمی شما تنها راه نجات ماست. از شما ممنونم که خیلی چیزهای دیگر را هم نمی‌فهمید.