این فیلم یک فیلم کمدی با موضوعی اجتماعی، سیاسی و محیطزیستی است. کارگردان مدعی است که این فیلم را با تناسب به انفعال مجامع بینالملل نسبت به گرمایش جهانی ساخته و همزمانی این فیلم با دنیاگیری ویروس کرونا، باعث میشود که بتوان این فیلم را به تقریبا تمام رخدادهای دنیا که باعث میشود افراد مثل کبک سرشان را زیر برف کنند، تعمیم داد.
لازم به ذکر است که این نقد، حاوی «خطر لوث شدن» یا همان اسپویل خودمان است، اگر فیلم را ندیدهاید این را در نظر بگیرید. احتمال دارد که در حال حاضر در وبسایتهایی که امکان دانلود فیلم و سریال را فراهم میکنند آن را پیدا کنید چرا که ساخته سال ۲۰۲۱ است.
فیلم، یک ستارهشناس جوان به نام کِیت (جنیفر لارنس) را نشان میدهد که در حال تحقیق و تفحص در مورد یک جرم آسمانی است. او ناگهان متوجه میشود که یک کشف جدید انجام دادهاست و بسیاری از همکاران و اساتید خود را به یک جشن دعوت میکند.
اینان درمییابند که کشف کِیت، یک دنباله دار بزرگ است. یکی از اساتید به نام پروفسور مِندی (لئو دیکاپریو) شروع میکند تا فاصله این دنبالهدار را از زمین محاسبه کند. و هرچه در زمان جلوتر میرود، متوجه این امر میشود که احتمال برخورد این دنبالهدار با زمین بیشتر میشود و پس از این که نتیجه محاسبات خود را با ناسا و سایر موجودیتهای دولتی به اشتراک میگذارد همه به یک نتیجه میرسند «شش ماه و چهارده روز تا یک رخداد در سطح انقراض فاصله داریم».
شاید اکنون پیش خود فکر کنید که این موضوع، باعث یک اضطراب دستهجمعی شده است، اما اینطور نیست. ابتدا دولت آمریکا تلاش میکند تا با ارسال تعداد زیادی موشک، این دنبالهدار را در فاصلهای نسبتا زیاد به کره زمین نابود کند اما یکی از بازیگران بزرگ صحنه تکنولوژی - که از قضا از حامیان کمپینهای انتخاباتی ریاست جمهوری بوده است - آنان را متوقف میکند.
او میگوید دنبالهدارها و شهابسنگها و سیارکها، حامل موادی هستند که درد میخورد. اما به درد که؟ به درد آن که گوشی موبایل میسازد (از نظر علمی نیز در بسیاری از طیفسنجیهایی که از سیارکها شده، حکایت از حجم زیاد سیلیکون در آنها دارد. در عین حال آهن، نیکل و عناصر دیگر هم میتواند از دل آنها به دست آید) یا به درد آن که خودروی برقی میسازد و نیاز به باتری دارد و ... . در کل هزاران نام به یاد شما آمد نه؟ از بیل گیتس و لری پیج گرفته تا ایلان ماسک در این لیست میگنجند.
در ادامه میبینیم که این شخص، ادعا میکند رباتهای کاملا اتوماتیکی تولید کرده است که میتوانند به متلاشی کردن این دنبالهدار در نزدیکی کره زمین کمک کنند. اما هیچ تضمینی برای آن نمیدهد (در واقع یک طعنه به این که تکنولوژی صرف، برای دفع بلایا و حوادث بزرگ کافی نیست). در همین حال، کاشفان این دنبالهدار که حالا مغضوب دولت آمریکا هستند، تلاش میکنند اطلاعرسانی کنند.
در همین حین، دنبالهدار مورد بحث، در نزدیکی زمین دیده میشود. ستارهشناسان و کاشفان کارزاری به اسم Just Look Up راهاندازی کرده و میگویند که به بالا نگاه کنید، خطر واقعی است. این در حالیست که ریاست جمهوری آمریکا، کمپین Don't look up یا «به بالا نگاه نکن» را راهاندازی کرده است که با آن مقابله کند. مشابه آنچه در دوران کرونا نظارهگر بودیم.
عدهای باور داشتند که ویروس کرونایی وجود ندارد، حتی عدهای پا را فراتر گذاشته و آن را عملیاتی هدفمند صرفا علیه خودشان و همفکرانشان میدانستند و این درحالی بود که در گوشه گوشه دنیا روزانه هزاران نفر، جان عزیز خود را از دست میدادند و خانوادههایشان به عزای عزیز مینشستند.
حالا از اینها بگذریم، در نزدیکی روز برخورد این دنبالهدار به زمین، خبر میرسد که روسیه، چین و هند عملیات دفعشان شکست خورده (طبق منطق همیشگی هالیوود) و تنها امید، همان رباتهای اتوماتیک هستند. در حالی که آن رباتها نیز خود دچار شکست میشوند و رییس جمهور آمریکا به همراه تعداد زیادی از سرمایهداران، سوار سفینهای میشوند که مجهز به کپسولهای سرمازیستی است و پس از پیدا کردن سیارهای به مانند زمین، روی آن فرود میآید و آنان را به زندگی بازخواهد گرداند.
اما روی زمین و عمده مردم چه؟ اکثرا از بین رفتهاند. خانهها خراب شدهاند و سیارهای نمانده. کل پیام فیلم همین است که در بسیاری از رخدادهای جهانی، زور منافع بیش از زور انسانیت است. این همان چیزیست که در دنیای امروز بیش از هرچیزی شاهد آن هستیم.
تلاش کردم کوتاه و مختصر و مفید و بدون این که بخواهم وارد جزییات شوم، نقد این فیلم را بنویسم. تلاش میکنم فیلمهایی که در مدتزمان اخیر دیدهام را نیز فهرست کنم و تا موقعی که حس و حال ویرگولنویسی دارم، نقدی برآنان بنویسم.
ضمنا، اگر پیشنهاد فیلم مناسبی دارید، ممنون میشوم که در بخش نظرات با من به اشتراک بگذارید.
