کوتاه با نویسندگان

برخی اوقات حس نوشتن آنچنان در ما کم می شود که می خواهیم صحنه را برای همیشه ترک کنیم.

اگر نمی نویسیم چیزی در ما کم شده است و آن عشق است ؛عشق به بودن،به ادامه دادن و ارتباط با دیگران.

وقتی حوصله ای نیست خوب است قلم را رها کنیم، کمی استراحت کرده، آبی به صورت بزنیم تا چشم ها بهتر ببینند یا جوری دیگر نگاه کنند.

اگر ننویسیم نوشتن نمی میرد،دیگرانی هستند که بنویسند و ایضا کسانی که بخوانندشان.اگر ننویسیم حضورمان ناقص شده و ضررش به خودمان می رسد

باید گفت:زنده باد خواننده،چه حرف مرا بپذیرد چه مخالف آن باشد.

به طور خلاصه:متن های کوتاه ،صریح نوشتن ،استفاده از آرایه های ادبی،گنگ نبودن نوشته و صداقت در نوشتار فاکتور هایی هستند که می توانند به ما کمک کنند.