طلاق توافقی یکی از روشهای مسالمتآمیز برای پایان دادن به زندگی مشترک است، زمانی که زن و شوهر به صورت کامل در مورد همهی مسائل مهم توافق کنند. در این روش نه کسی دعوا میکند و نه پروندهی طلاق طولانی میشود و حضور وکیل یا خود زوجین باعث میشود مراحل راحتتر طی شود.
طلاق توافقی یعنی زن و شوهر با هم تصمیم میگیرند از هم جدا شوند و در تمام موضوعات اصلی مثل مهریه، نفقه، حضانت فرزندان، ملاقات، و تقسیم اموال به توافق برسند. در این روش، دادگاه حکم طلاق را صادر میکند فقط وقتی که توافقات و مراحل قانونی انجام شده باشد.
گفتوگو و توافق کامل
قبل از هر چیز، زن و شوهر – برای مثال سعید و زهرا – باید در مورد مسائل زیر به توافق برسند:
✔ مهریه: آیا زهرا بخشی از مهریه را بخشیده یا آن را نقداً دریافت میکند؟
✔ نفقه: آیا سعید نفقه معوق را پرداخت میکند؟
✔ حضانت و ملاقات فرزند: حضانت فرزند
تمام موارد نوشته و امضا شود تا در مراحل بعدی هیچ سوء تفاهمی پیش نیاید .
ثبت مشخصات در سامانه سازمان بهزیستی
این سامانه زوجین را برای جلسات مشاوره خانواده به مراکز مشاوره معرفی میکند.
مشاوره معمولاً بین ۱ تا ۵ جلسه است و هدف آن سنجش احتمال سازش و اطمینان از تصمیم قطعی زوجین است.
گاهی جلسه به سرعت برگزار می شود .
شرکت در جلسات مشاوره
در این مسیر، سعید و زهرا باید هر دویشان در جلسات شرکت کنند.
در پایان، مرکز مشاوره گواهی عدم انصراف از طلاق صادر میکند که برای مراحل دادگاه ضروری است.
💡 نکته: بدون حضور در این مشاوره طلاق توافقی قابل ثبت نیست.
تهیه مدارک و ثبت دادخواست
مدارکی که باید همراه داشته باشید:
سند ازدواج (عقدنامه)
شناسنامه و کارت ملی
گواهی عدم انصراف از طلاق
توافقنامه کتبی درباره مهریه، حضانت و غیره
این مدارک به دفاتر خدمات قضایی تحویل داده میشود تا پرونده برای رسیدگی به دادگاه خانواده ارسال گردد.
برگزاری جلسه دادگاه
در این جلسه قاضی مدارک و توافقات را بررسی میکند.
اگر همه چیز کامل و رضایت طرفین قطعی باشد، گواهی عدم امکان سازش (حکم طلاق توافقی) صادر میشود.
این حکم معمولاً ظرف ۱۰ تا ۳۰ روز کاری صادر میشود، بهخصوص اگر مدارک کامل باشد .
ثبت رسمی طلاق
پس از گرفتن گواهی عدم امکان سازش، باید ظرف ۳ ماه به دفترخانهی رسمی طلاق مراجعه کنید تا صیغهی طلاق جاری و ثبت شود.
صدور طلاقنامه رسمی
دفترخانه طلاقنامه را صادر میکند و شما سند رسمی پایان زندگی مشترک را دریافت میکنید
دادگاه به توافق طرفین درباره حضانت احترام میگذارد ولی در نهایت مصلحت طفل را هم بررسی میکند .
در بسیاری موارد زن بخشی از مهریه را به شوهر میبخشد (بذل مهریه) تا روند کار سریعتر شود، اما این موضوع باید کاملاً کتبی توافق شود.