چیزی که نامش قرنطینه شد!


عشق سال های کرونا
عشق سال های کرونا



«تنها»،کلمه ای است که نیازی به واژه همنشین ندارد.

اما تنهایی داریم تا تنهایی!

کسی از روی امید به فردایی بهتر ، تنها می شود و جمع پریشان را رها می کند!

و‌ کسی هم از ترس همین امروز تنهاتر می شود!

اگر کسی از بد حالی امروز خویش فرار می کرد و تنهایی را انتخاب می کرد، در آن صورت جمعی او را دیوانه خطاب میکردند!

ولی امروز ، یک جهان عظیم ، انسان را به دیوانگی و تنهایی فرا می خواند...

چیزی که نامش قرنطینه شد!


دلنوشته از حامد کازرونی زاده