درباره اختلاف

«اختلاف نظر»، طبیعی است با «اتفاق نظر»؟
به دور و برتان نگاه کنید، به تاریخ؛ قطعا اختلاف حالت نرمال و طبیعی است.
نتیجه؟
اگر تک‌صدایی حاکم شود، یک جای کار می‌لنگد. حتما کسی رای‌اش را پنهان کرده است. به قول حضرت علی (ع): کثره الوفاق نفاق: توافق زیاد، نشانه‌ی نفاق است.

ریشه اختلاف‌ها چیست؟
گاهی وراثت، گاهی محیط، گاهی کودکی، گاهی نظر کارشناسی متفاوت و گاهی برخی یا همه موارد.
نتیجه؟
وقتی با کسی اختلاف دارید بدانید باور متفاوت او گاهی دست خودش نیست! باور شما هم.پس، بیشتر مدارا کنید.

برای رفع اختلاف‌ها چه کنیم؟
دو نیرو دارید: بازدارنده، باورنده!اولی این است که زندانی کنید، منزوی کنید، فحش بدهید، جریمه کنید، برچسب بزنید، کنایه بزنید، خلاصه ترس ایجاد کنید و طرف مقابل را به رفتار مورد نظرتان مجبور کنید! دومی این است که بشنوید، گفت‌وگو کنید، دلیل بیاورید. قانون این است که: اگر از کسی «قبول» می‌خواهید باید «دلیل» بیاورید. باید باور ها را مرور و بازسازی کنید.

بهترین نتیجه ممکن در یک گفت‌وگو چیست؟
اول، فهمیدن طرف مقابل. ایجاد حس همدلی. فهم نقاط مشترک. فعلا، همین را بچسبید! جاه‌طلبی نکنید.

اگر کسی میز گفت‌وگو را ترک کرد چه کنیم؟ اگر عصبانی شد، اگر بازی را بهم زد؟
فقط سکوت کنید. رجز نخوانید. از نیروی سکوت استفاده کنید. جملات شما در این لحظات اصلا شنیده نمی‌شوند اما سکوت‌تان به شدت شنیده می‌شود.

در آخر اینکه اجرای این‌ها ساده نیست. یکمرتبه هم ایجاد نمی‌شود. باید ده بار در گفت‌وگو شکست بخورید تا کم‌کم ببینید از چه نقاطی آسیب‌پذیرتر هستید و آن‌ها را ترمیم کنید. مشق کنید تا گفت‌وگو درباره اختلاف‌ها را یاد بگیرید.
من خودم هم بلد نیستم.

اردیبهشت 1405