اینترنت «پرو» در ایران، پدیدهایست شبیه دوغ گازدار با طعم زعفران؛ نه کسی دقیق میداند چیست، نه چرا اینقدر گران است، فقط همه وانمود میکنند خیلی چیز مهمیست. قدیمها اگر کسی میگفت «اینترنت دارم» یعنی میتواند ایمیل باز کند. حالا اگر بگوید «اینترنت پرو دارم» یعنی موجودیاش از بانک مرکزی بیشتر است و تازه باز هم اینستاگرامش بالا نمیآید!
اینستاگرام بیچاره خودش هم فکر نمیکرد روزی تبدیل شود به «کانون اصلی تحولات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، هنری، روانشناسی، خالهزنکی و فروش شال نخی ترک». یک زمانی فقط ملت عکس نیمرو و گربهشان را میگذاشتند. حالا طوری درباره وصل شدنش حرف میزنند که انگار مذاکرات صلح خاورمیانه قرار است از طریق دایرکت انجام شود.
در این میان، ویپیانها هم وضعی پیدا کردهاند شبیه اعلامیههای زمان جنگ. از دستی به دست دیگر منتقل میشوند: «داداش اینو فقط شبها روشن کن.» «این یکی مال عمانه، صبحها خوب جواب میده.» «اون یکی رو نگیر، لو رفته!»
اصلاً هر خانواده ایرانی الان یک متخصص شبکه دارد که بدون آنکه فرق مودم و ماکروفر را بداند، درباره DNS و پروتکل و سرور هلند سخنرانی میکند.
بعضیها هم از سر ناچاری به بساط فروشندگان اینترنت پرو رفتهاند. همانهایی که با قیافه حقبهجانب میگویند: «این بسته مخصوص اینستاگرامه، اون یکی برای واتساپه، این یکی هم فقط استوری باز میکنه ولی ریلز نه!»
ملت هم مثل زمان کوپن، دو تا اینترنت را به هم وصله زدهاند؛ یکی برای باز کردن صفحه، یکی برای لایک کردن، یکی هم برای اینکه فقط بفهمند چرا هیچچیز باز نمیشود.
اما در این میان، مظلومترین قشر جامعه، پدران و مادران سالمندی هستند که تمام سهمشان از تکنولوژی، فرستادن «صبح بخیر با عکس گل رز و فنجان چای» بود. همانهایی که هر روز ساعت شش صبح، قبل از طلوع آفتاب و حتی قبل از بیدار شدن مرغ محل، برای چهل نفر مینوشتند: «صبحتون پُر از آرامش الهی 🌹☕»
حالا دیگر کسی نیست این پیامها را ببیند. چون هیچ فرزند عاقلی حاضر نیست ماهی چند میلیون تومان پول بدهد تا مادرش بتواند عکس سنجاب بامزه با نوشته «زندگی زیباست» بفرستد.
بهنظر من دولت و ملت باید فکری کنند و یک «اینترنت سالمندی» راه بیندازند. اینترنتی مخصوص پدر و مادرها؛ فقط واتساپ باز کند، صبح بخیر بفرستد، فیلم آشپزی خانم همسایه را ببیند و نهایتاً بتواند زیر عکس نوه بنویسد: «الهی فدات شم عزیز دلم 😍»
نه فیلترشکن بخواهد، نه پرو، نه اولترا پرو مکس. فقط کار کند، قبل از آنکه پدر خانواده دوباره برای روشن شدن اینترنت، مودم را ببرد کنار پنجره و رو به آسمان بگیرد.
