اینجا چراغی روشن است...

باورم نمیشه ، اولین روز بعد از حداقل 10 روز خاموشی سراسری ...

بله من اینجام .

این اولین نوشته من هست

خاطرم هست که وقتی در خاموشی سراسری فرو رفتیم به این فکر میکردم که ما آدم ها چقدر به کنار هم بودن نیاز داریم.

چقدر ما موجودات اجتماعی هستیم بی آنکه خودمون شاید از عمق ماجرا بی خبر باشیم .

من یک بلاگ خیلی قدیمی در بلاگفا دارم و بعد این خاموشی ها به این نتیجه رسیدم وقتی تنها ابزار در دسترس ، ابزاری میشه که حاکمیت اجازه استفاده اش رو میده ، پس دیگه معطل نموندم و از هر راهی که تونستم به در و دیوار زدم تا اینجا یک اکانت درست کنم .

پس از تلاش های نافرجام مختلف ، خوشحالم که امروز تونستم این مهم رو به سرانجام برسونم.

اینجا برای خودم مینویسم .

قراره اینجا بشه بلاگ من .