آروم خوشحالی کن, غم نشنوه!

از قدیم مامان‌بزرگ‌ها می‌گفتن آروم خوشحالی کنید مبادا غم بشنوه!

پیش خودمون گفتیم چه خرافاتی! واه واه خدا به دور.

اما انگار خیلی بیراه هم نگفته بودن و پشت این حرفا چیزی بیش از خرافات خوابیده.

راستکی هربار بلند خوشحالی کردیم, بلند خندیدیم و قهقه سر دادیم; قهقه چیه حالا تو این دوره زمونه! همون خنده‌های ریز ریزی هم به سرعت به گوش غم رسید و خنده به لبمون ماسید!

کوتاه بگم آروم خوشحالی کنید که گوش‌های غم تیزه و برای شادی‌هاتون کمین کرده!