فرش های بنجل در جاده مخصوص

وقتی برای خرید فرش به جاده مخصوص بروید،چه اتفاقی برای شما می افتد؟ قبل از خرید فرش، این مقاله را بخوانید تا با برخی حقایق آشنا شوید.

فرش یکی از محصولات همیشگی و لازم در خانواده های ایرانی است.فرشی که با مفاهیم زندگی ایرانی اسلامی مناسبت دارد و هر نو عروسی بی شک تخته ای از فرش را در جهاز خود منظور می کند.چند سالی است که فروشگاه های بزرگ فروش فرش در شهر تهران دایر شده است و با حجم تبلیغات وسیع سعی دارند که سهم خود از بازار را افزایش دهند و شعارها با عناوین مختلفی را هم عنوان می کنند و در تلویزیون و سطح شهر تبلیغات سرسام آور و بعضا حوصله سربری را به خورد مردم می دهند.

اما چقدر این حجم از تبلیغات با واقعیت سازگار است؟ چقدر از وعده هایی که در این تبلیغات داده می شود در واقعیت هم و در هنگام خرید فرش در این فروشگاه ها واقعیت دارد؟ دیگر نکته اینکه چقدر کیفیت فرش های موجود در این فروشگاه های کیفیت های لازم را دارند؟

برای بررسی این موضوع به محل این فروشگاه ها رفتیم.جاده مخصوص را کمی جلوتر که برویم تابلوهای تبلیغاتی زیادی را می بینیم که فروشگاه های فروش فرش و نشانی آنها را تبلیغ می کنند.یکی از بزرگترین این فروشگاه ها که چندی پیش در خصوص مساحت زیاد خود هم تبلیغات زیادی داشت به چشم می خورد.وارد پارکینگ این فروشگاه که می شویم تصور بر این است که فروشگاهی بزرگ و به همان نسبت با خدمات ویژه ای را در پیش رو داریم.وارد سالن این فروشگاه که می شویم کسی به استقبال نمی آید.رگال های فرش با نورهای زیاد چشم نواز و فریب دهنده است.یکی از فروشندگان می پرسد چه مدل فرشی می خواهید؟ می گویم می خواهم فرش ها را ببینم و انتخاب کنم.با موبایل خود عکسی از یکی از فرش ها می گیرم که در این هنگام شخصی به شکل زننده ای می گوید:«عکس نگیر آقا».

بر خلاف آنچه در تبلیغات می گویند چیزی به نام خدمات ویژه وجود ندارد.فروشنده با طرح های فرش آشنا نیستند و انگار متخصص در این حوزه نیستند.از یکی از آنها می پرسم شما تحصیلات تخصصی در زمینه فرش دارید؟ می گوید من تا چند وقت پیش راننده تاکسی اینترنتی بودم،ولی یکی از دوستان معرفی کرد و گفت اگر اینجا خوب فرش بفروشم پورسانت خوبی می گیرم.

دستی بر فرش ها می کشم.بیشتر آنها ماشینی است.از برندهای مختلف هم هستند.قیمت یکی از فرش ها را نگاه می کنم و همان مدل را در اینترنت جستجو می کنم.این فرش در بازار با قیمت کمتری به فروش می رسد ولی در این فروشگاه بزرگ قیمت آن بیشتر است.

خانمی در جلوی بخش فروش فاکتور به دست ایستاده و درباره خرید خود اعتراضی دارد.می گوید:«چند وقت پیش فرشی خریدم و با توجه به اینکه می گویند 24 تا سه روز کاری فرش به دست ما می رسد،منتظر ماندم اما فرش بعد از 5 روز رسید.بعد از مدتی هم ریشه های فرش ریش ریش شد و حالا آمده ام که اعتراض کنم.»

از او درباره قیمت فرش می پرسم که می گوید:«گول این تبلیغات را خوردم.گفتم شاید نظارتی وجود دارد و چیزهایی که درباره کیفیت می گویند واقعی است اما نه تنها گران تر فرش را می فروشند بلکه فرش ها با کیفیت هم نیست.حالا آمده ام اعتراض کنم و فرش را پس بدهم اما می گویند فرش را پس نمی گیریم.نمی دانم کجا شکایت کنم».

به نیم طبقه ای بالاتر می روم.تابلو فرش هایی دیده می شود.اما در مجموع شاید 100 تابلو فرش در سایزهای مختلف هست بیشتر با طرح های غربی و مغایر با فرهنگ ایرانی اسلامی.چند تابلو فرش منقش به آیات قرآن کریم هم در سایزهای کوچک دیده می شود.همین تابلوها را در یکی از فروشگاه های اینترنتی جستجو می کنم که ظاهرا قیمت ها در اینترنت پایین تر از این فروشگاه است.

از این فروشگاه که بیرون می روم و به کیلومتر 15 جاده مخصوص می رسم.آنجا چند فروشگاه بزرگ فرش در کنار هم وجود دارند و امگار رقابتی نفس گیر برای فروش فرش به مردم دارند.در این فروشگاه ها در نمای بیرونی آن چراغ های زیادی کار شده می گویند ما همه برندهای فرش را می فروشیم.اما وقتی بررسی می کنم می بینم که چند برند مطرح فرش وجود ندارند و این یعنی ادعای خلاف واقع.فروشگاه بعدی در کنار این یکی است.خودرویی را در سالن فروش گذاشته است و روی آن نوشته جایزه ویژه مشتریان.شاید با همین ترفندها مردم را به اینجا می کشند برای فروس فرش.اما در این فروشگاه پرنده هم پر نمی زند.

به شعبه ی دیگر فروشگاه اولی می رسم و تعجب از اینکه مگر چقدر متقاضی فرش وجود دارد که این همه فروشگاه در این جاده ی خصوص که محل شرکت های خودرو سازی است دایر شده است؟

وارد این شعبه که می شوم خانمی جلوی در می پرسد کجا می روید؟با تعجب می گویم به مگر اینجا فرش فروشی نیست؟ می گوید بله خوش آمدید.انگار آموزهای اولیه تکریم ارباب رجوع را ندیده اند.می خواستم به کنایه بگویم آمده ام تلویزیون بخرم.

سه طبقه فروشگاه است در یکی از طبقات فروش فرش های کلاسیک و طبقه بالا تر فروش فرش های فانتزی و فرش کودک.طرح های فرش های کودک کاملا با نمادهای غربی سازگار است.از قهرمان های کارتون های غربی تا فیلم هایی با عناوین ضد فرهنگی.در خصوص کیفیت این فرش ها و آثار مخرب آنها روی سلامت پوست بچه ها می پرسم که می گویند هیچ مشکلی ندارد.اما پیش تر شنیده ام که این الیاف مصنوعی است و برای سلام پوست کودکان مضر است.

بیشتر فرش های موجود در این فروشگاه های فروش فرش که با تبلیغات وسیع سعی دارند مردم را به سمت خود بکشند،از برندهای بی کیفیت است و فرش هایی که به دست بافندگان ایرانی بافته شده باشد یا نیست و یا اگر هم باشد بسیار کم و با قیمت های سرسام آوری است که بیشتر پول هم به دلال ها فرش می رسد نه بافنده.فرش های ماشینی خارجی بی کیفیتی هم فراوان است.واقعیت با تبلیغات متفاوت است و انگار این فروشگاه ها فقط با تبلیغات فراوان می خواهد به کسب و کار خود رونق بدهند نه با قیمت های مناسب و مشتری مداری و کیفیت بالا.