جلسه یازدهم: روح توحید: نفی عبودیت غیر خدا
رهایی از زنجیره اطاعت غیر خدا
أَ فَغَیْرَ اللّهِ أَبْتَغِی حَکَماً وَ هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ إِلَیْکُمُ الْکِتابَ مُفَصَّلاً وَ الَّذینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّکَ بِالْحَقِّ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرینَ(انعام/114)
آیا جز آئین و برنامهی خدا، داور و فرمانروایی برگزینم. در حالیکه اوست که این کتاب(قرآن) را که دارای احکام و معارفی واضح و مشخص است، نازل فرموده است. و آنان که کتاب را به ایشان داده ایم میدانند که آن به حق از سوی پروردگارت نازل گشته است. پس زنهار از مردّدان و شک آوران مباش.
آیـا جز خدا، حاکمی، فرماندهی یـا داوری طلب کنم؟ در حالیکـه خداسـت کـه این مجموعـه را، قـرآن را، با تفصیـل، با تبیـن، بدون اختلاط و امتزاج، برای شـما فرسـتاده اسـت. مبینـا، با تبیین تمـام و کامل. [در این آیه] مسـئله حکومت و داوری خداسـت که از همه اولی تر اسـت به حکومـت و داوری.
وَ تَمَّتْ کَلِمَةُ رَبِّکَ صِدْقاً وَ عَدْلاً لا مُبَدِّلَ لِکَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمیعُ الْعَلیمُ(انعام/115)
فرمان و ارادهی پروردگارت -براستی و استواری- تمام گشته و به حقیقت رسید. هیچ چیز، فرمانها و ارادههای او را دگرگون نتواند کرد. و اوست شنوای دانا.
فرمـان پـروردگار ایـن بـود کـه سلسـلهی نبوتهـا بیاینـد، مـردم را تدریجـا و تدریجـا بـه حـد نهایـی برسـانند، بعـد نبـوت آخریـن بیایـد، انسـانها را در مقابـل یـک افـق وسـیعی، در مقابـل یـک میـدان بینهایتـی قـرار بدهـد. وسـیلهی سـیر را، وسـیلهی دویـدن را، وسـیلهی تکامـل هرچـه بیشـتر را بـه آنهـا اعطـا بکنـد، تـا انسـانها بتواننـد در ایـن میـدان تـا بینهایـت برونـد؛ تـا خـدا. [در ایـن آیـه] مسـئله تخلـف ناپذیـری دیـن و فرمـان خداسـت کـه دشـمن وکافـر و معانـد و معـارض، هر غلطـی میخواهد بکند، بکند؛ فرمان خدا مضیسـت و تمام شـده اسـت.
وَإِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ(انعام/116)
و اگر بیشترین خلق روی زمین را اطاعت کنی، تو را از راه خدا گمراه میسازند. آنها جز گمان را پیروی نمیکنند و جز این نیست که از روی پندار قضاوت مینمایند.
[در ایـن آیـه بیـان میکند کـه] اطاعت از خواسـتها و هواهـا و هوسهـا نبایـد کـرد، از خـدا بایـد اطاعـت کرد. آن کسـانی کـه راههـا و شـیوهها و روشهـا را بـرای زندگـی مـردم جعـل میکننـد و پیشـنهاد میکننـد؛ آیـا یقیـن دارنـد بـه صحـت ایـن راههـا بـا تخمیـن، با گمـان، با فرضیه و تئـوری، مردم دنیـا را، جامعههای بشـری را میخواهنـد اداره کننـد، امـا خـدا بـا تئـوری کسـی را اداره نمیکنـد؛ بـا متـن واقعیـت، بـا علـم و دانـش بـه معنـای واقعی، انسـان هـا را به راه راسـت هدایـت میکنـد.
فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ بِآيَاتِهِ مُؤْمِنِينَ(انعام/118)
پس تناول کنید از آنچه نام خدا بر آن برده شده است. اگر به آیات او ایمان دارید.
اینجـا انسـان با کمـال تعجـب، ابتدائـا،میبیند بعد از ایـن مطالـب کلـی ... یـک دفعـه میگویـد کـه از آنچـه کـه نـام خـدا بـر آن بـرده شـده اسـت بخوریـد، گوسـفندی را کـه بـا نـام خـدا کشـتند، ذبـح کردنـد، از این حق دارید بخورید، مسـئله فرعی! در نظر انسـان خیلـی تعجـب آمیز میآید که چـه ارتباطی اینها باهم دارند.
اولا در نظر پروردگار همهی مسـائل در یک سـطحند. بـرای خـدا مسـائل کلـی مربـوط بـه بشـر بـا مسـائل جزئـی تفاوتـی ندارنـد، همـه اش یکـی سـت. بـرای پـروردگار عالـم، آنچه مایهی سـعادت انسـان اسـت، بـه عنـوان یـک فرمـان مطرح اسـت، فرقـی نمیکند ایـن فرمان جزئی باشـد، فرعی باشـد، مربـوط به یک نفـر باشـد یـا کلـی باشـد، عمومـی باشـد، مربـوط بـه همه بشـر باشـد.
میدانید که مشرکان و قبایل و ملتها و امتهایی کـه از توحیـد بی نصیـب بودنـد، درهر مناسـبتی، در هـر موقعیتـی، بـرای هـر کاری، نـام آن معبـودان را میآورنـد. ... وقتـی شـما کاری را بـرای خاطـر پـول، بـرای خاطـر هوای نفـس، بـرای خاطر مسـائلی از این قبیـل شـروع کردیـد، بـا آن نـام، بـا آن یـاد؛ ایـن قهـرا جهتـش هـم، جهـت همـان چیـزی اسـت کـه نـام و یـاد او را در حیـن شـروع ایـن کار بـر زبـان یـا در مغـز خطـور دادیـد.... امـا کاری کـه با نـام خدا، با یـاد خدا، شـروع مـی شـود، جهتگیـریاش هـم جهتگیـری خداییسـت، جهتگیـریاش هـم جهتگیـری طبق فرمـان خـدا و مناسـب بـا امـر پـروردگار اسـت. به ما میگوینـد کـه حتـی ذبیحـه را وقتـی کـه میکشـید، با نـام خدا بکشـید. یعنـی ضروریتریـن، اولیترین نیاز شـما که خوراک شماسـت، بایسـتی با نام خدا باشد، بـرای خـدا باشـد. شـکمت را هـم کـه پـر میکنـی، برای خـدا بایـد پـر کنـی.... اگر چه نیـاز اصیلیسـت، اما در زندگی تو، اصل نیسـت، در زندگی تو اصل خداسـت و جهتگیری خداسـت. یعنـی تمـام جهتگیریهـای زندگـیات بـرای تامین هـر نیـازی، ولـو نیازهـای اولـی، بایـد بـر طبـق فرمان خـدا و در جهـت سـبیل الله باشـد.
وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ(انعام/120)
وا گذارید آشکارا و پنهان را )گناهی که تاثیرات سوء آن مشهود یا پوشیده است( آنان که گناه به بار میآوردند به سزای آنچه در آن فرورفتهاند مجازات خواهند شد.
یک کارها یی هسـت که اشـکاالتش، عواقب سوئش ظاهـر اسـت؛ قتـل نفـس معلـوم اسـت کـه کار بدی اسـت، بیجـان کـردن یک جانـدار، بدون اسـتحقاق، معلـوم اسـت که کار خالفی اسـت؛ این گنـاه بودنش ظاهر اسـت. یـک کارها یی هم گناه بودنش درسـت، بـارز و ظاهـر و نمایـان نیسـت، خیلـی از چیزهـا را انسـان نمیفهمـد کـه این چقدر بزرگ اسـت؛ سـخن بـدون علم گفتـن، دنبالـه روی از غیر علم کـردن، نام خـدا و یـاد خـدا را سـبک و کوچـک شـمردن، اطاعت از غیـر خـدا کـردن، فرمـان از غیـر خـدا شـنیدن اینهـا یـک چیزها ییسـت کـه آدم خیـال نمیکنـد ایـن قدر مضرات و عواقب سـوء داشـته باشـد، ، لکن در عین حـال، هـردو را بایسـتی کنـار گذاشـت؛ هرآنچـه را کـه گنـاه اسـت، چه آشـکارا و چـه پنهان.
وَلَا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ(انعام/121) و ]اگر[ از آنچه بر آن نام خدا بر آن برده نشده بخورید و حتما آن فسق است و بی گمان شیطانها به همدستان و دوستان خود الهام می بخشند تا با شما مجادله کنند و اگر شما از آنان اطاعت کنید بیشک مشرک خواهید بود.
مخوریـد از آنچـه نـام خـدا برآن یاد نشـده اسـت. این فسـق اسـت، از دیـن بـرون رفتن اسـت. اهمیـت یاد خـدا و نـام خـدا را، اینجـا رویش تکیـه میکند. عمـدهی اسـتدالل و اسـتناد مـا همیـن تکـهی آخـر ْ ِ م ِل ِیائه ْ و َ ِلـی أ َ إ ُ ون ُ وح ی َ َ ل َّ ِ ـیاطین َّ الش ِن این آیه اسـت؛ »إ ْ « شـیطانها و قطبهـای شـرارت بـه ُ ـم ُ وک ُ ِجادل ِلی دوسـتان و همجبهـگان و همبسـتگان خـود الهـام میدهنـد تـا بـا شـما مجادلـه کننـد. شـیطانها و قطبهـای فسـاد و تباهی، ایادی خـود، اولیای خود، همجبهگان و پیوسـتگان خود را پر میکنند تا بیایند بـا شـما بحـث کننـد، سـر بـه سـر بگذارنـد و مجادلـه کننـد. شـما تکلیفتـان چیسـت در مقابل ایـن اولیای شـیطان؟ اگـر شـما از آنهـا اطاعـت کردیـد، پیـروی کردیـد، مشـرکید.
برای شرکت در مسابقه از طریق این لینک اقدام کنید.
برای کسب اطلاعات تکمیلی به فضای مجازی هیئت مراجعه نمایید.
تلگرام | اینستاگرام | بله | ایتا
