ویرگول
ورودثبت نام
حسین حکمیان
حسین حکمیان
حسین حکمیان
حسین حکمیان
خواندن ۳ دقیقه·۲ ماه پیش

کوچی ابن الوقت باشد ای رفیق

مقاله | حضور داشتن در جلسه کوچینگ یعنی چی واقعاً؟

تو این مقاله قصد دارم بین مفاهیم عمیق اخلاقی و مبانی عمیق دنیای امروز در زمینه کواکتیوکوچینگ یه پل بزنم و این مطالب رو در ساده ترین حالتش توضیح بدم


با کمی جستجو در منابع عمیق قدیمی می شه فهمید این حضوری که در کواکتیوکوچینگ مطرحه همون ابن الوقت بودنه که در متون قدیمی ازش صحبت میشه


«الوقتُ ما أنتَ فیه؛ فإن ضیّعتَه فأنتَ من أهل الغفلة، وإن حفظتَه فأنتَ من أهل الحضور، وإن اغتنمتَه فأنتَ من أهل القُرب.»
یعنی: وقت همان حال و لحظه‌ای است که در آنی؛ اگر آن را تباه کنی، از غافلانی؛ اگر نگاهش داری، از اهل حضوری؛ و اگر از آن بهره ببری، به قرب می‌رسی.
وقت حالتی است که خدا بر تو ظاهر می‌کند؛ نه ساخته توست و نه انتخاب تو. اگر آن را ببینی، اهل حضوری؛ اگر نادیده بگیری، در حجاب و غفلتی.

فرد وقتی به مقام «وقت» می‌رسد، یعنی دیگر اسیر گذشته و آینده نیست؛ او در همان لحظه‌ای که هست، حاضر است و خدا را در همان لحظه می‌بیند. وقت برای او نه چیزی است که بگذرد، بلکه جایی است که باید دیده شود. در این حال، انسان نه افسوس گذشته را می‌خورد و نه دلشوره فردا را دارد؛ تمام سرمایه‌اش «الآن» است و اگر در همین الآن بیدار نباشد، راه را گم می‌کند. به تعبیر او، کسی که از وقت غافل شود، از حضور ساقط می‌شود.

در کوچینگ هم ما دقیقاً با همین نقطه مواجهیم؛ جلسه کوچینگ برای کسی نتیجه دارد که «در وقت حاضر» باشد. نه حواسش پیش دیروز باشد، نه در فکر فردا. وقتی مراجع در لحظه حضور پیدا می‌کند، حرف‌هایش واقعی‌تر می‌شود، شنیدن عمیق‌تر اتفاق می‌افتد و تصمیم‌ها از درون او می‌جوشد، نه از ترس یا عادت. حضور یعنی خودت باشی؛ بدون نقاب، بدون دفاع، فقط آگاه و مسئول انتخاب‌هایت.
جالبه بدونیدهمانطور که در کواکتیوکوچینگ شنیدن- که از اصول حضور است - به سه قسمت تقسیم میشه، وقت هم به سه قسمت تقسیم میشه:

  1. حفظ وقت → یعنی مراقب باشی این لحظه را در غفلت از دست ندهی.

  2. شهود وقت → یعنی ببینی این حال (غم، شادی، فرصت، درد…) فرمان لحظه‌ای خداست.

  3. فناء در وقت → یعنی تنها چیزی که هست، همین لحظه و خدای حاضر در آن است.

پیوند با کوچینگ و زندگی امروز

در زبان امروزی، این همان چیزی است که ما در کوچینگ به آن می‌گوییم Presence یا «حضور آگاهانه».
🔹 یعنی تو در جلسه کوچینگ نه در گذشته باشی، نه در آینده، نه در نقش‌ها؛ فقط در این لحظه، با حقیقت خودت حاضر باشی.
🔹 وقتی مراجع واقعاً «در وقت» می‌آید، حرف‌هایش عوض می‌شود، دفاع‌ها می‌ریزد، و صدای واقعی‌تری از درون او شنیده می‌شود.
🔹 و اگر حضور نباشد؟ هر چقدر هم دوره خوب باشد، فقط تبدیل می‌شود به شنیدن و یادداشت‌برداری—نه تغییر.

اصلا چرا حضور در کوچینگ مهمه؟

چون کوچینگ فقط روی چیزی کار می‌کنه که آگاهانه و حاضر باشه.
اگر نیای، اگر حرف نزنی، اگر واقعیت رو پنهان کنی، کوچینگ مثل نسخه‌ایه که هیچ‌وقت باز نمی‌شه.

اگر بخوام ساده بگم:

  • کوچینگ تصمیم برای تغییر نیست،

  • کوچینگ تصمیم برای حاضر شدنه.
    وقتی حاضر شدی، راه خودش رو نشون می‌ده.

اگر حس می‌کنی وقت آن است که از حالت تماشا بیرون بیایی و تمرین حضور را شروع کنی:

✅ ۱. صفحه اینستاگرام من را دنبال کن @hoshak– هر روز یک تمرین کوچک برای بیدار ماندن در لحظه.

✅ ۲. فرم در لینک را پر کن – فقط یعنی «من می‌خواهم حاضر باشم، حتی برای یک جلسه.»

و حرف آخر:

اگر توی جلسه زندگی خودت حاضر نباشی، هیچ دوره و هیچ کسی نمی‌تونه جای تو حرکت کنه.

صفحه اینستاگرامکوچینگ
۶
۴
حسین حکمیان
حسین حکمیان
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید