حسین مرادزاده

خوش آن سری که در آن سر بود هوای حسین
خوش آن دلی که در آن دل بود لوای حسین
خوش آن تنی که به کوی حسین سپارد جان
خوش آن بدن که شود خاک کربلای حسین
صلی الله علیک یا اباعبدالله

»»»»»»»»»

اَلسَّلٰامُ عَلَیْکَ یٰا اَبٰا عَبْدِاللهِ|باذن الله و باذن رسول الله و باذن امیرالمومنین و باذن فاطمه الزهرا و باذن حسن ابن علی ..
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ
ای سایه ات فتاده به رویِ سرم حسین

معنایِ واقعی اصول الکرم حسین
یک یاحسین گفتم و دیدم غمی نماند
تسکین دردهایِ دلِ مضطرم حسین
یادم نمیرود که همه عزتم تویی
من پایِ سفره یِ تو شدم محترم حسین
لطفی که کرده ای تو به من مادرم نکرد
ای مهربان تر از پدر و مادرم حسین
من سالها در به در روضه یِ توام
داغ تو را به جان و دلم میخرم حسین
در کوچه های سینه زنی سالهایِ سال
در حسرتِ هوای حرم میپرم حسین
کابوسِ من شده غم دوریِ کربلآ
در خواب هم ذکر لبِ من حرم حسین
تا گفتم اسم کربُبَلا را دلم گرفت
مانند خواهری که صدا زد دلم حسین
اینجا کجاست خواهرت افتاده از نفس
رحمی نما به سینه یِ شعله ورم حسین
اینجا عجیب بویِ فراق تو میرسد
یک دم نگاه کن تو به چشم ترم حسین
زینب کجا و مجلس نامحرمان کجا؟!
یک ذره حق بده نشود باورم حسین ..