حرف دل

این چه آسمانی است.

این چه آسمانی است. گرفته و خاموش مگر بلبلان خفته اند
در آسمان سرد آن سوز و سکوت ،

پرندگان خوش آهنگ کجا رفته اند
سر در گریبان دارند.

کلاغان صاحب میدان شده اند
می خراشند روح آدمی را

نه پروازی نه آوازی

دل مرده است در این مکان
کاش آسمان آبی می شد.

کاش ابرها آسمان را نقاشی می کردند.
دل آرزوی چک چک باران، نغمه پرندگان، نوازش نسیم دارد.
دوست دارم با صدای پرندگان ،

زیر نم نم باران در عالم رویاهای شیرین غرق شوم
در ذهنم رنگین کمان می زنم.
1400/9/2