اگه دنبال کاری، این پست رو بخون...

کار نیست اگر هم باشه پارتی میخواد...
همه جا سابقه کار می‌خوان...
کار از کجا پیدا کنم...
فردا مصاحبه دارم...
میخوام قرارداد ببندم میترسم سرم کلاه بره...
این شرکته ازم سفته میخواد...
میگه قرارداد هامون وزارت کاریه...
دیگه خسته شدم، میخوام استعفا بدم...

من طی ده سال اخیر در بسیاری از شرکت های بزرگ و کوچک ایران کار کرده ام. از استارتاپ های سه چهار نفره، تا سازمان های بزرگ ۳۰۰۰ نفره. شرکت های خوش نام و البته شرکت های بدنام، پیشنهاد کار زیاد داشتم، درخواست کار هم زیاد دادم. مصاحبه زیاد شدم و مصاحبه هم زیاد کردم، قرارداد خوب و عالی بستم، کلاه هم سرم زیاد رفته، استعفا دادم، ترک کار کردم، اخراج شدم، تعدیل شدم، ارتقا هم زیاد گرفتم. همه این ها رو تجربه کردم اما دوست دارم که شما فقط بخش های خوبش رو تجربه کنید پس طی این پست میخوام تجربه های منفی ام رو هم با شما به اشتراک بذارم.

من اگرده سال پیش این تجربه ها را داشتم، برای شرکت نادکو بدون اینکه بیمه ام کنه کار نمی‌کردم. با شرکت تدبیرگستران دیر قرارداد نمیبستم، بهشون سفته نمیدادم و اولین ماهی که حقوق ها به تعویق افتاد استعفا میدادم تا میتوانستم شش ماه حقوق معوقه ام را بگیرم. به آموزشگاه لایتک دانشگاه شریف اعتماد نمیکردم و قرارداد میبستم تا الان دنبال حق التدریس دوسال پیشم نمیدویدم. قراردادم با شرکت اسنپ رو از روز اول ازشون میگرفتم که بعد از هشت ماه پولم رو بدون رد شدن بیمه نگیرم. و بعد از تعطیلی بامیلوی عزیزم در کمتر از ۳۰ روز برای دریافت بیمه بیکاری اقدام میکردم که چند ماه بدون حقوق و بیمه نمونم.

سابقه کار نداری...

درسته که توی خیلی از آگهی های شغلی می‌نویسند: "حداقل n سال سابقه" اما شما زیاد جدی نگیرید. چند روز پیش یک آگهی شغلی برای پوزیشن Machine Learning Engineer دیدم که حداقل ۵ سال سابقه کار میخواست برای چیزی که هنوز هم در ایران به عنوان شغل وجود ندارد. اتفاقا احتمال جذب افراد کم سابقه خیلی بیشتر از افراد با سابقه است. در واقع وقتی تجربه شما بالا میره و توی کارتون شناخته می‌شید، دیگه نیازی به اثبات کردن خودتون ندارید و این چیزیه که افراد کم سابقه رو نسبت به افراد با سابقه برتر می‌کنه. چون اونها مصمم اند که خودشون رو اثبات کنند. از طرفی افراد با سابقه حقوق های درخواستی به مراتب بالاتری دارند و این هم دلیل دیگری برای برتری افراد تازه کار است چون آنها جوان اند و جویای نام، در ابتدای راه اند و حاضر اند با مبالغ کمتر کار بیشتری را انجام دهند. همه کارفرما ها این موضوع را می‌دانند به همین خاطر خیلی نگران سابقه کاری نداشته‌تان نباشید. خود من شش هفت سال پیش روزی نبود که پیشنهاد کار دریافت نکنم اما الان که سابقه کاریم قوی شده باور کنید یه نفر هم بهم زنگ نمیزنه :)))

در واقع شرکت های خوب دنبال سابقه کار نیستند، بلکه به دنبال رزومه کاری و افراد با انگیزه اند. پس به فکر یک رزومه کاری خوب باشید که انگیزه شما رو نشون بده. قبل از هر چیز، فیلدی که میخواهید در آن کار کنید را دقیقا مشخص کنید و آنرا به خوبی یاد بگیرید. دوران کتاب و آموزشگاه هم گذشته. اینترنت و کورس های ویدیویی و البته عزم راسخ تنها آموزشگاه های معتبر روی زمین اند. بعد از یادگیری با چند نمونه کار شخصی برای خودت میتونی رزومه خوبی بسازی و البته برای مصاحبه آماده شی. مثلا توی زمینه شغلی من (کامپیوتر)، گیت هاب افراد سابقه آنهاست نه سالهای کاریشون.

از کجا کار پیدا کنم...

دو جمله‌ی کلیشه ای رو مخ هست که مدام میشنویم: "توی ایران کار نیست..." و "کار تو ایران پارتی میخواد..."

اوکی اگه میتونی بری کالیفرنیا کارکنی که حرفی نیست دمت گرم زودتر برو! اما اگه شرایطش رو نداری واقعیت رو بپذیر و بدون که اتفاقا کارفرما ها هم این جمله رو مخ رو دارند: "توی ایران نیروی کار درست و حسابی نیست...". با اینکه هر دو گروه اشتباه می‌کنند اما من با کارفرما ها موافق تر ام. نیروی کار مناسب به نسبت موقعیت های کاری موجود، بسیار بسیار کم است. پس اگر نیروی کار خوبی هستید حتما می‌توانید موقعیت شغلی خوبی پیدا کنید. پارتی بازی هم توی همه‌ی دنیا وجود داره. در واقع برای پیدا کردن کار اسمش پارتی بازی نیست، شبکه سازیه. فرض کنید من یه جا کار می‌کنم که دنبال یک مهندس برق می‌گردند. از من می‌پرسند مهندس برق خوب نمیشناسی؟ و من هم از بین دوستانم مهندسان برقی رو که میشناسم و کارشون رو قبول دارم معرفی می‌کنم برای مصاحبه که ممکن است قبول شوند یا خیر. در واقه من در شبکه‌ی دوستان و آشنایانم دنبال فرد مناسب برای معرفی میگردم. پس بهتره توی محل کار، دوستان، فامیل، شبکه های اجتماعی و ... حواستون به شبکه سازی و شناسوندن خودتون به بقیه باشه.

سایت هایی مثل Linkedin، جابینجا، ایران تلنت و ... جاهایی هستند که می‌تونید آگهی های شغلی رو مشاهده کرده و برای آنها رزومه بفرستید. تنها نکته ای که باید به آن توجه کنید وجود دو عبارت "روحیه‌ی استارتاپی" و "شرکت خارجی" اند. منظور از روحیه استارتاپی اینه که از پول خبری نیست و رسما سر کارید. میخوایم دور هم جمع شیم چند ماه یه پروژه انجام بدیم و بریم خونمون. شرکت های خارجی هم درست وقتی همه دوست دارند برن خارج کار کنند احتمالا نمیان ایران. پس با دیدن عباراتی مثل شرکت سوییسی، شرکت اتریشی و ... خودتون رو توی اروپا نبینید. این شرکت ها معمولا یه نفر (یه دوست) رو دارند که برای تحصیل یا ... رفته خارج و شماره تلفن و آدرس اون رو میزنن توی سایت. کافیه با اون شماره تماس بگیرید و می‌بینید که احتمالا شرکتی اونور خط نیست.

دقت کنید که داشتن یک رزومه واحد و فرستادن اون برای همه، اصلا ایده خوبی نیست. بهتره رزومه شما برای جایی که دارید رزومه میفرستید سفارشی شده باشه. مثلا خود من زمانی برای پوزیشن شغلی Data Scientist اپلای کردم و چون رزومه ای که فرستادم علاوه بر Data Science در بخش توسعه اپلیکیشن های اندرویدی بسیار پر و قوی بود، کارفرما من رو به علت نامرتبط بودن تجربیات ریجکت کرد و یکی از شاگردانم در حوزه Data Science رو با اینکه سابقه و رزومه کمتری نسبت به من در آن حوزه داشت استخدام کرد چون در رزومه ایشون فقط Data Science هر چند اندک وجود داشت.

مصاحبه...

  • وقت شناس باشید و برای مصاحبه حتما سر وقت در محل حاضر شوید. زود رسیدن هم به اندازه دیر رسیدن تاثیر منفی دارد.
  • تمیز و پاکیزه وارد جلسه مصاحبه شوید. ممکن است اتاق مصاحبه شما کوچک و بدون تهویه باشد و در گرمای تابستان با عجله به آنجا رسیده باشید. تمام این شرایط را پیش بینی کنید و البته لطفا قبل از مصاحبه با اسپری دوش نگیرید چون اگه من باشم حتما ریجت میشید ;)
  • بعضی از شرکت ها قبل از شروع مصاحبه، یک فرم بلند و بالا به شما می‌دهند تا آن را پر کنید. توجه کنید که این کار اصلا حرفه ای نیست برای همین زیاد ذهنتون رو درگیر اون نکنید. به هر حال احتمالا آن فرم جزیی از فرآیند استخدام آن شرکت است و شما مجبورید آن را سیاه کنید اما جدا توجه کنید که اطلاعاتی مثل کد ملی، روز دقیق تولد، نام و شغل پدر، نام و شغل همسر، دین، آدرس دقیق و شماره تلفن ثابت منزل، معرفی افراد برای تماس ضروری، حقوق و حتی دلیل جدایی از شرکت های قبلی و ... جزیی از حریم شخصی شما اند و اصلا ربطی به مصاحبه شما ندارند و دلیلی ندارد که برای مصاحبه ای که نتیجه آن فعلا مشخص نیست آنها را پر کنید. نمونه های زیادی از سو استفاده از اطلاعات شخصی اتفاق افتاده است.
  • گوشی موبایل شما حتما سایلنت باشد. بیرون آوردن گوشی موبایل حتی برای دیدن ساعت را هم ممنوع کنید. من تجربه مصاحبه با فردی رو دارم که در جلسه مصاحبه به تماس تلفنی اش پاسخ هم داد! اگر برای کاری که برایش مصاحبه میشوید اهمیتی قائل نیستید وقت خود را برای مصاحبه نگذارید.
  • پاسخ سوال ها رو با صدای بلند (یا خیلی آرام) ندهید و سعی کنید استرس خود را جوری مدیریت کنید که روی لحن کلام شما تاثیر نگذارد.
  • لازم نیست سریعا جواب هر سوالی که پرسیده میشود را بدهید. قبل از هر چیز با تکرار سوال از زبان خودتان مطمین شوید که سوال را درست فهمیده اید، سپس در مورد بخش های گنگ آن سوال بپرسید و همه چیز را روشن کنید و لطفا قبل از جواب دادن فکر کنید (اشکالی ندارد این فکر کردن با صدای بلند اتفاق بیفتد) و نهایتا از پاسخ نمیدونم نترسید. قرار نیست شما همه چیز را بدانید و هر کسی می‌تواند سوالی بپرسد که دیگری نمی داند. پس دستپاچه نشوید. خیلی وقت ها فرد مصاحبه کننده سوالی را می‌پرسد که خودش هم پاسخ آن را نمیداند، در واقع در چنین شرایطی، روشن سازی مساله و روش فکر کردن شما مهم است نه خود پاسخ.
  • مصاحبه یک جلسه دو طرفه است و شما نیز باید پس از مصاحبه تصمیم بگیرید. پس فقط پاسخ دهنده نباشید و در انتها شما نیز سوالات خود مثل ساعت کاری، اضافه کار، حقوق و مزایا و پاداش، ساختار تیم، هدف پروژه و ... را بپرسید. اگر کارفرما پاسخ درستی به این سوالات نمیدهد این شما هستید که او را ریجکت می‌کنید.

قرارداد...

  • در صورت امکان، قبل از شروع کار، پیش نویس قرارداد را از کارفرما خواسته و آنرا بطور کامل مطالعه کنید. در این صورت در روز بستن قرارداد همه بند های قرارداد برای شما روشن است، توافقات لازم انجام شده و وقت شما و کارفرما تلف نمیشود. همینطور اگر متن قرارداد تماماً برای شما قابل فهم نیست وقت کافی دارید تا آن را به یک وکیل، مشاور و یا فرد مطلع نشان دهید.
  • هرگز هیچ برگه ای رو (نه فقط قرارداد) بدون خواندن و اشراف کامل به موضوع آن امضا نکنید. امضای شما می‌تواند مسئولیت های قانونی زیادی به همراه داشته باشد. شخصی را می‌شناسم که به او پیشنهاد مدیرعاملی شرکت شد و با امضای چند برگه که نشان میداد ایشون مدیرعامل و رییس هیات مدیره هستند، تمامی بدهی های شرکت گردن ایشون افتاد! همینطور شخص دیگری که فکر میکرد تنها حقی که شرکت باید هنگام استعفا به او بپردازد حقوق ماهیانه اش است، هنگام استعفا با امضای برگه ای که نشان می‌داد تمام مطالبات وی پرداخت شده نتوانست سنوات، عیدی و پاداش پایان خدمت خود را دریافت کند.
  • حتما از اولین روز کاری قرارداد ببندید. من شخصا سه تجربه‌ی بد در رابطه با به تعویق افتادن امضای قرارداد دارم. در شرکت تدبیرگستران، بستن قرارداد من به خاطر پیگیری نکردن دو ماه طول کشید و کارفرما با این بهانه که آن دو ماه آزمایشی بوده و شما کارآموز بودی، واقعا برای آن دو ماه به من حقوق نداد و بیمه رد نکرد. تجربه دوم در آموزشگاه لایتک وابسته به دانشگاه صنعتی شریف بود که من با اعتماد به نام دانشگاه شریف امضای قرارداد رو پیگیری نکردم و زمانی که همکاری ام را خاتمه دادم به طور ناگهانی دیگر تسویه حساب دوره هایی که تدریس کرده بودم انجام نشد و چون قرارداد نداشتم بعد از گذشت دو سال هنوز موفق به دریافت حق التدریس دو سال پیش نشده ام! سومین تجربه به شرکت اسنپ بر میگردد. مدت همکاری من با این مجموعه فقط دو ماه بود اما چون قراردادم رو دیر (بعد از آن دو ماه) بستم این شرکت نتوانست (یا شاید نخواست) بیمه آن دو ماه را برای من رد کند.
  • نام حقوقی کارفرما و البته شما، تاریخ دقیق شروع و پایان قرارداد، مسئولیت کاری مشخص شما، ساعت کاری، اضافه کار، حقوق و سایر پرداختی ها باید در قرارداد به روشنی بیان شده باشند.
  • قرارداد باید شامل دو نسخه یکسان باشد که به امضای طرفین (و مهر کارفرما) رسیده باشد. یک نسخه نزد کارفرما و نسخه دیگر در اختیار شما قرار می‌گیرد.
  • در مورد مبلغ حقوق درج شده در قرارداد دقت کنید. مبلغ درج شده در قرارداد اصطلاحا Growth است یعنی ماهانه هزینه بیمه و البته مالیات از آن کسر می‌شود. به مبلغی که نهایتا پس از کسورات به شما پرداخت می‌شود، اصطلاحا Net می‌گویند. پس هنگام توافقات اولیه دقت کنید که اگر می‌خواهید مثلا ماهیانه ۱۰ میلیون تومان به حساب شما واریز شود، درخواست ۱۰ میلیون تومان Net (خالص) کنید و مبلغ درج شده در قرارداد باید بیش از این مبلغ (شامل بیمه و مالیات) باشد.
  • اما متاسفانه خیلی از کارفرما های ایرانی دو دفتری اند. یعنی برای اینکه مبلغ کمتری به اداره بیمه و اداره مالیات پرداخت کنند، با شما قراردادِ به قول خودشان وزارت کاری می‌بندند. این یعنی در قرارداد شما به جای حقوق واقعیتان، حداقل حقوق مجاز یک کارگر طبق قوانین وزارت کار (یک میلیون و پانصد و هفده هزارتومان در سال ۹۸!) را می‌نویسند که میزان مالیات و بیمه آن به مراتب کمتر است. دقت کنید تا جایی که می‌توانید (میدانم که گاهی به علت نبود موقعیت شغلی بهتر مجبوریم) زیر بار این موضوع نروید چون به مرور زمان مشکلاتی را برای شما ایجاد می‌کند. مثلا:
- هنگامی که شما ازدواج می‌کنید، اداره بیمه موظف است مبلغی معادل با میانگین حقوق دریافتی شما طی دو سال اخیر (که کارفرما بر اساس آن برای شما بیمه رد کرده)، را به عنوان هدیه ازدواج به شما بپردازد.
- هنگامی که شما برخلاف میل شخصی (مثلا عدم تمدید قرارداد توسط کارفرما پس از اتمام قرارداد یا تعدیل نیرو یا تعطیلی شرکت) بیکار می‌شوید، اداره بیمه موظف است تا زمانی که شما مجددا شاغل شوید، علاوه بر بیمه کردن شما، ماهیانه ۵۵ درصد از آخرین حقوق اعلامی شما را نیز به عنوان بیمه بیکاری بپردازد.
- افرادِ از کار افتاده (دور از جون همه) مشمول مستمری و بیمه ازکارافتادگی بر اساس میزان حقوق اعلام شده خواهند بود.
- حقوق بازنشستگی هم بر اساس میانگین حقوق اعلام شده به بیمه محاسبه می‌شود. ممکن است فکر کنید که "اووووف کو تا بازنشستگی" اما افراد خیلی زیادی هستند که با کمتر از سی سال سابقه (مثلا پنج شش سال) بازنشسته شده اند و حقوق آنها بر اساس آن پنج شش سال محاسبه می‌شود.
- مستمری بازماندگان (همسر، فرزند یا والدین تحت تکفل) پس از فوت بیمه شده نیز بر اساس میزان حقوق اعلام شده به بیمه طی دو سال آخر عمر وی، محاسبه می‌شود.
- نکته ای که اکثر افراد نمیدانند این است که کارفرما به هیچ عنوان مجاز به اخراج شما قبل از اتمام قرارداد نیست. در صورتی که خطایی از شما سر زده باشد یا خسارتی به کارفرما وارد کرده باشید، کارفرما با داشتن مدرک می‌تواند از شما شکایت کند اما اخراج نه! پس اگر به هر دلیل، قبل از اتمام قرارداد، کارفرما از ادامه همکاری شما جلوگیری کرد، بدون فوت وقت به اداره کار، تعاون و رفاه اجتماعی مراجعه کرده و از او شکایت کنید. در اینصورت کارفرما موظف است یا شما را به کار قبلی خود برگرداند و یا تا پایان قرارداد حقوق و مزایا و بیمه شما را تمام و کمال پرداخت کند. و در انتهای قرارداد نیز باید به شما نامه ی عدم نیاز بدهد که در صورت تمایل (باز بدون فوت وقت) بتوانید برای بیمه بیکاری اقدام کنید. حال تصور کنید حقوق توافقی شما ۱۰ میلیون بوده ولی در قرارداد ۱.۵ میلیون درج شده است. کارفرما در واقع طی دو ماه اول کل حقوق شما را پرداخت کرده... (البته راه های قانونی برای اثبات این حق وجود داره که بسیار زمان بر و سخت تره)
- و خیلی موارد دیگر که من هم نمیدانم...
توجه: هر کاری که با اداره بیمه یا وزارت کار دارید، مثل هدیه ازدواج، بیمه بیکاری، شکایت از کارفرما برای اخراج قبل از اتمام قرارداد و ... فقط ۳۰ روز زمان دارد و بعد از آن عمرا چیزی بهتون نمیدن. هر اتفاقی که افتاد (اخراج، ازدواج، تعدیل و ...) فرداش اداره بیمه و وزارت کار باشید.
  • بعضی از کارفرما ها همراه با قرارداد از شما سفته (یا حتی چک) جهت تضمین حسن انجام کار و یا عدم افشای اطلاعات می‌گیرند. این کار با اینکه اخلاقاً درست نیست و بر پایه‌ی بی اعتمادی طرفین به هم است، اما متاسفانه غیرقانونی هم نیست. به همین علت در صورت قبول این شرط باید بسیار دقیق و حساب شده عمل کنید.
- ترجیها سفته بدهید نه چک.
- سفته حتما باید پشت نویسی شود. پشت آن بنویسید: "این سفته در تاریخ ... جهت ضمانت حسن انجام کار ضمیمه قرارداد به شماره ... شده است. و امضا کنید.
- (خیلی مهم) از رو و پشت سفته حتما کپی گرفته و آن کپی را به کارفرما داده تا امضا کرده و به شما برگرداند. این رسید سفته شما است پس از آن به خوبی مراقبت کنید.
- در متن قرارداد حتما ذکر شود که سفته به شماره .... ضمیمه این قرارداد شده و در پایان همکاری به شخص برگردانده می‌شود.
- اگر نکات بالا را رعایت کنید، کارفرما موظف است پس از پایان قرارداد، سفته را به شما برگرداند و اگر این کار را نکرد به راحتی می‌توانید به جرم خیانت در امانت از او شکایت کنید. اما در صورتی که این نکات رعایت نشود ممکن است کارفرما از سفته شما به صورت قانونی یا حتی غیر قانونی سو استفاده کرده و یا هنگام اخراج، شما را مجبور کند که به وزارت کار شکایت نکنید. من خودم به خاطر بی تجربگی، پس از گذشت پنج سال از قطع همکاری هنوز موفق به پس گرفتن سفته (و البته حق و حقوقم) از شرکت تدبیرگستران نشده ام.

اولین روز کاری...

نظر همکاران شما در موردتان معمولا در همان روز های اول ورود شما به مجموعه جدید شکل می‌گیرد. پس در این روز های حساس باید خیلی محتاط باشید. حتما پاکیزه، خوش لباس، خوش برخورد، باهوش و مودب باشید. وسایل خود را مرتب و تمیز نگه دارید. راس ساعت وارد و راس ساعت خارج شوید. به هیچ وجه سعی نکنید با اضافه کاری و حضور زیاد در محل کار، خود را مصمم و با انگیزه نشان دهید. چون این موضوع نه تنها شما را بی نظم نشان می‌دهد بلکه در نظر سایر همکاران متملقانه و در نظر بعضی مدیران وظیفه تلقی می‌شود و به مرور مشکلاتی را به وجود می آورد. به همه به یک اندازه احترام بگذارید (نه فقط به مدیرتان!). در بحث های کاری شرکت کرده و تلاش کنید مشکل را حل کنید اما از شرکت در بحث های غیر کاری تا حد ممکن بپرهیزید. ممکن است در مورد وظیفه ای که در روز های اول به شما داده می‌شود هیچ دیدی نداشته باشید، این موضوع طبیعی است پس مضطرب نشوید و ضعف نشان ندهید، شما حتما با تمرکز می‌توانید آن کار را با کیفیت خوب انجام دهید و این حس بد به زودی برطرف خواهد شد. نکته آخر اینکه در محل کار با همه دوست باشید اما نه رفیق. حتما با همه افراد یک مرز و حریم مشخص نگه دارید تا احترام متقابل شما در محل کار حفظ شود (بعدا به مرور زمان خارج از محیط کار رفیق هم خواهید شد)

آخرین روز کاری...

  • تغییر شغل ممکن است بسیار ناخوشایند و یا با نگرانی همراه باشد با این حال شما قرار نیست همه عمر خود را یک جا کار کنید. هر لحظه که حس کردید دچار روزمرگی شده اید و در کارتان چیز جدیدی یاد نمیگیرید، پیشرفت شغلی ندارید، یا حس کردید میزان حقوق شما کمتر از حق واقعیتان است و پیشنهاد های مالی بهتری دارید، هر زمان که حقوق شما بیش از یک ماه به تعویق افتاد، یا حس کردید احترام شما در محیط کار حفظ نمی‌شود و یا از همه مهمتر حس کردید که استرس ناشی از کار شما و یا ساعات کاریتان به زندگی شخصی شما صدمه میزند، شک نکنید! تغییر شغل شروعی برای یک جهش رو به جلو برای شما خواهد بود. یک نامه استعفا به همراه تشکر آماده کرده و برای مدیر خود ایمیل کنید (حتما مدیر منابع انسانی و ایمیل شخصی خودتان را نیز در بخش CC ایمیل قرار دهید). طبق قانون، شما موظف اید که یک ماه قبل از ترک کار، موضوع را در قالب استعفا به کارفرما اعلام کنید. پس نمیتوانید از فردای استعفا ترک کار کنید! در استعفای خود بنویسید که تا ۳۰ روز دیگر در خدمت کارفرما هستید، تمامی کار های باز و در حال انجام را خاتمه داده و در صورت نیاز دانش لازم را به نیروی کار جدید منتقل خواهید کرد. نهایتا اگر کارفرما این استعفا را نپذیرد و به اداره بیمه، ترک کار شما حین خدمت را اعلام کند میتوانید به ایمیل استعفایی که خودتان نیز در آن CC بوده اید استناد کنید. با اینکه در اکثر موارد، قطع همکاری برای طرفین به علت نابالغی هایی که وجود دارد خوشایند نیست، سعی کنید پل های پشت سر را خراب نکنید و یک خداحافظی دوستانه داشته باشید. زمین کاملا گرده و حتما دوباره در جایی همدیگر را خواهید دید. (دیدم که میگم :دی) از طرفی ممکن است افرادی از محل کار جدید شما با محل کار قبلی تماس رسمی یا غیر رسمی گرفته و در مورد شما سوال کنند. با اینکه این کار اصلا حرفه ای نیست ولی خیلی جاها وجود دارد و بهتر است دید بدی نسبت به شما منتقل نشود.
  • اگر قطع همکاری شما به علت اخراج قبل از پایان قرارداد است، فقط ۳۰ روز فرصت دارید تا مراتب را به اطلاع وزارت کار برسانید. پس بدون معطلی به همراه کارت شناسایی، قرارداد کار و دفترچه بیمه به اداره کار رفته و از کارفرما شکایت کنید. بسیاری از کارفرما ها با سرکار گذاشتن افراد و وعده های دروغ سعی در رد شدن موعد ۳۰ روزه می‌کنند که در این شرایط شما قادر به گرفتن حق و حقوقتان نیستید. پس اگر اخراج شدید نگران پل های پشت سر نباشید چون قبلا خراب شده اند و سریعتر شکایت کنید. در این صورت کارفرما موظف است تا پایان قرارداد، شما را بیمه کند، حقوق ماهیانه تان را بپردازد و در پایان قرارداد نیز سنوات، عیدی و پاداش پایان خدمت شما را تسویه کرده و یک نامه عدم نیاز به شما بدهد که در کمتر از ۳۰ روز بتوانید برای دریافت بیمه بیکاری اقدام کنید. نکته دیگر اینکه ممکن است کارفرما از شما بخواهد که استعفا دهید و فکر کنید که "بهتر از اینه که اخراج شم..." اما دقت کنید که در این صورت شما با دست خودتان همه حقوقتان را بخشیده اید پس کسی که باید از اخراج بترسد کارفرما است نه شما.
  • اگر قطع همکاری شما به علت تعطیلی شرکت یا تعدیل نیرو است، معمولا کارفرما حقوق شما را تا پایان قرارداد می‌پردازد یا به نحوی با شما توافق می‌کند در غیر اینصورت نیز همچنان ۳۰ روز بیشتر برای مراجعه به وزارت کار وقت ندارید. فراموش نکنید که از کارفرما نامه‌ی عدم نیاز گرفته و در کمتر از ۳۰ روز برای بیمه بیکاری اقدام کنید. چون معلوم نیست چه زمانی کار مناسب پیدا کنید. این اشتباهی بود که خود من به علت بی تجربگی پس از تعطیلی شرکت بامیلو کردم و به علت تعطیلات نوروز بعد از گذشت ۳۰ روز مراجعه کردم و تا پیدا شدن کار مناسب، بیمه و مستمری رو از دست دادم. جالبه بدونید خیلی وقت ها استفاده از بیمه بیکاری به نفع شما است تا اینکه یک کار تمام وقت جدید با حقوق کمتر از بیمه بیکاری را بپذیرید!



امیدوارم با این نوشتار توانسته باشم تجربه ام رو به شما منتقل کنم تا مسیر شغلی مطمئنی رو برای خودتان به وجود آورید و ضررهایی که من دادم را ندهید...