راه اندازی زیرساخت شبکه

محتوای عناوین

1 راه اندازی زیرساخت شبکه

1.1 مولفه ی زیرساخت فناوری اطلاعات

1.1.1 طراحی زیرساخت شبکه

1.2 سخت افزار شبکه

1.3 نرم افزار شبکه

1.4 شبکه اینترنت

راه اندازی زیرساخت شبکه

زیرساخت شبکه خدماتی را جهت طراحی و راه اندازی شبکه ارائه می‌دهد. این زیرساخت شامل اجزای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری است و امکان ارتباط موثر میان کاربران، برنامه‌ها، دستگاه‌ها و غیره را فراهم می‌کند. هر چیزی که در شبکه دخیل است، از سرورها گرفته تا روترهای بی‌سیم، برای راه اندازی و اجرای زیرساخت شبکه مورد نیاز است. برای راه اندازی زیرساخت شبکه ابتدا خود شبکه طراحی و سپس با سخت افزارهایی مانند: سرورها، کابل‌های شبکه، سوئیچ و روترهای بی‌سیم اجرا می‌شود.  مادر این مقاله قصد داریم تا درباره زیرساخت شبکه با شما صحبت کنیم .

مولفه ی زیرساخت فناوری اطلاعات

داشتن یک زیرساخت IT قابل اعتماد و همچنین افراد متخصص بسیار مهم است، اما هیچ یک از آن‌ها بدون زیرساخت شبکه کارایی لازم را ارائه نمی‎‌دهند. زیرساخت شبکه ارتباطات ایمن را امکان پذیر می‌سازد که مولفه‌های کلیدی برای موفقیت یک کسب و کار محسوب می‌شوند. به زبان ساده‌تر، بدون زیرساخت شبکه‌، اجزای سخت افزاری و نرم افزاری کاربرد زیادی ندارند. راه اندازی یک زیرساخت شبکه قوی و ایمن برای تعالی سازمان امری حیاتی است.

طراحی زیرساخت شبکه

طراحی زیرساخت شبکه به شما در برنامه ریزی، نظارت و مدیریت شبکه کمک می‌کند. طرح زیرساخت شبکه را می‌توان با در نظر گرفتن عواملی مانند: ظرفیت، پهنای باند، کیفیت خدمات، امنیت و انعطاف پذیری ایجاد کرد. طراحی زیرساخت شبکه به شما کمک می‌کند تا برنامه ریزی کارآمدی داشته باشید، مشکلات شبکه را شناسایی کنید و نقش اجزای مختلف در شبکه را راحت‌تر درک نمایید. علاوه بر طراحی زیرساخت شبکه، مدیران شبکه همچنین می‌توانند از نرم افزارهایی برای نظارت بر زیرساخت، تنظیمات و عملکرد شبکه استفاده کنند.

زیرساخت شبکه انواع مختلفی دارد. به طور کلی، اجزای زیرساخت شبکه را می‌توان به سه دسته عمده تقسیم کرد. روترها، سوئیچ‌ها و سرورها اجزای سخت افزاری شبکه را تشکیل می‌دهند. این مولفه‌ها قابل مشاهده هستند اما اجزای بیشتری نیز در زیرساخت وجود دارد. حتی کابل‌ها، اکسس پوینت‌ها و کارت‌های شبکه نیز در این دسته جای می‌گیرند.

نرم افزار شبکه بر روی سخت افزار اختصاصی یا سرور اجرا می‌شود. سایر اقدامات امنیتی نیز بخشی از این دسته هستند. در بخش آخر، خدمات شبکه نیز به شکل نرم افزار روی سرورها اجرا می‌شود. سرور نام دامنه یا DNS نمونه خوبی از خدمات شبکه است. تقریبا هر شبکه، از ساده‌ترین تا پیچیده‌ترین آن در این سه دسته قرار می‌گیرد. حال بیایید هر یک از این دسته‌ها را با جزئیات بیشتری بررسی کنیم.

سخت افزار شبکه

این سخت افزار با قابلیت‌های از پیش تعیین شده استفاده می‌شود و بسیاری از اجزای سخت‌افزاری با نرم‌افزار عرضه می‌شوند. سخت افزار شبکه علاوه بر ارائه ابتدایی‌ترین اتصالات، وظایف تخصصی را نیز به سرعت انجام می‌دهد. به عنوان مثال، روترها و فایروال‌های سخت‌افزاری اجزای مجزایی دارند که به آن‌ها اجازه می‌دهد در هر ثانیه ترافیک بیشتری را نسبت به نرم‌افزارهای اجرا شده روی سرور پردازش کنند. سخت‌افزار شبکه به‌ عنوان مهم‌ترین بخش هر شبکه شناخته می‌شود. البته هیچ کسب و کاری تنها به سخت افزار اختصاصی شبکه متکی نیست، این نوع زیرساخت باید با اجزای سطح بالاتر نیز ادغام شود.

نرم افزار شبکه

در حالی که سخت‌افزار شبکه مسئولیت ابتدایی‌ترین و حیاتی‌ترین وظایف را برعهده دارد، نرم‌افزار شبکه وظایف پیچیده‌تر و سریع‌تری را انجام می‌دهد. برای مثال، ابزارهای امنیتی شبکه مانند: سیستم‌ تشخیص نفوذ اغلب به صورت نرم‌افزار ارائه می‌شوند. ابزارهای مهم کنترل و مدیریت شبکه مانند: نرم افزارهای مدیریت پیکربندی شبکه و کنترل دسترسی نیز در این دسته قرار می‌گیرند.

شبکه اینترنت

دستیابی به اطلاعات با روشهای مطمئن و با سرعت بالا یکی از رموز موفقیت در هر سازمان و مؤسسه ای است. در سالیان اخیر، هزاران پرونده و کاغذ – حاوی اطلاعات باارزش برای هر سازمان – در رایانه ذخیره شده اند. با تغذیه دریایی از اطلاعات به رایانه، امکان مدیریت الکترونیکی اطلاعات فراهم شده است. کاربران متفاوت در اقصی نقاط جهان قادر به اشتراک اطلاعات اند و تصویری زیبا از همیاری و همکاری اطلاعاتی را به نمایش می گذارند. شبکه های رایانه ای در این راستا و جهت نیل به اهداف فوق نقش بسیار مهمی را ایفا می کنند.

اینترنت عالیترین تبلور شبکه ای رایانه ای در سطح جهان است که امروزه در مقیاس بسیار گسترده ای استفاده شده است و عرضه کنندگان اطلاعات یا فراورده های اطلاعاتی خود را در قالب محصولات تولیدی و یا خدمات در اختیار استفاده کنندگان قرار می دهند.

شبکه ها به دو گروه عمده LAN)Local area network) و WAN)Wide area network) تقسیم می شود. در شبکه های LAN ، مجموعه ای از دستگاههای موجود در حوزه جغرافیایی محدود، نظیر ساختمان، به یکدیگر متصل می شود .

در شبکه های WAN تعدادی دستگاه که از یکدیگر کیلومترها فاصله دارند به یکدیگر متصل خواهند شد. مثلا اگر دو کتابخانه که هر یک در ناحیه ای از شهر بزرگی مستقرند، قصد اشتراک اطلاعات را داشته باشند، باید شبکه WAN ایجاد و کتابخانه ها را به یکدیگر متصل کرد. برای اتصال دو کتابخانه یادشده، می توان از امکانات مخابراتی متفاوتی نظیر خطوط اختصاصی (Leased) استفاده کرد. شبکه های LAN نسبت به شبکه های WAN سرعت بیشتری دارند.

● اترنت

در سال ۱۹۷۳، پژوهشگری با نام «متکالف» در مرکز تحقیقات شرکت زیراکس اولین شبکه اترنت را به وجود آورد. هدف وی ارتباط رایانه به چاپگر بود. وی روشی فیزیکی به منظور کابل کشی بین دستگاههای متصل به هم در اترنت طرح کرد. اترنت در مدت زمان کوتاهی به عنوان یکی از فناوریهای رایج برای برپاسازی شبکه در سطح دنیا مطرح شد. همزمان با پیشرفتهای مهم در زمینه شبکه های رایانه ای و تجهیزات و دستگاههای مربوط، شبکه های اترنت نیز با تحولات یادشده همگام و ظرفیتهای متفاوتی را در بطن خود ایجاد کرد. با توجه به تغییرات و اصلاحات انجام شده در شبکه های اترنت، عملکرد و نحوه کار آنان نسبت به شبکه های ابتدایی تفاوت چندانی نکرده است .
در اترنت اولیه، ارتباط تمام دستگاههای موجود در شبکه از طریق کابلی انجام می گرفت که در تمام دستگاهها به اشتراک گذاشته می شد. پس از اتصال دستگاه به کابل مشترک، باید ظرفیتهای لازم به منظور ایجاد ارتباط با سایر دستگاههای مربوط نیز در بطن دستگاه وجود داشته باشد (کارت شبکه). بدین ترتیب، امکان گسترش شبکه به منظور استفاده از دستگاههای جدید بسادگی وجود دارد و نیازی به اعمال تغییرات روی دستگاههای موجود در شبکه نخواهد بود. اترنت نوعی فناوری محلی (LAN) است. اکثر شبکه های اولیه در حد و اندازه یک ساختمان است و دستگاهها نزدیک به هم بودند. دستگاههای موجود روی شبکه اترنت صرفا قادر به استفاده از چند صد متر کابل بیشتر نبودند. بتازگی، با توجه به توسعه امکانات مخابراتی و محیط انتقال زمینه استقرار دستگاههای موجود در شبکه اترنت با مسافتهای چند کیلومتر نیز فراهم شده است.

1