دبیرکل مجمع بینالمللی اساتید مسلمانان جهان با تأکید بر پیوند عمیق عرفان و مسئولیت اجتماعی در اندیشه امام(ره)، گفت: عرفان امام نه مبتنی بر انزوا، بلکه عرفانی اجتماعی، پویا و مبتنی بر حضور فعال در متن جامعه و خدمت به مردم است.
به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در لبنان با همکاری بنیاد سعدی، نشست علمی ـ ادبی با عنوان «عرفان اسلامی در شعر امام خمینی(ره)» را در بستر مجازی برگزار کرد.
کریم نجفیبرزگر، دبیرکل مجمع بینالمللی اساتید مسلمانان جهان و عضو هیئت علمی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، به ابعاد گوناگون شخصیت حضرت امام خمینی(ره) پرداخت و اظهار داشت: امام خمینی(ره) افزون بر جایگاه برجسته فقهی، اصولی، فلسفی و عرفانی، شخصیتی ادیب و شاعری صاحب ذوق بود؛ هرچند هیچگاه خود را به عنوان شاعر معرفی نمیکرد.
وی افزود: هنگامی که از امام خمینی(ره) سخن میگوییم، ذهنها بیش از هر چیز به انقلاب اسلامی معطوف میشود اما در کنار این جایگاه تاریخی، امام، عارفی وارسته و ادیبی برجسته بود که شعر را زبان بیان تجربههای عرفانی و ناگفتنیهای روح خود قرار داده بود.
نجفی برزگر با اشاره به دیوان اشعار امام خمینی(ره) تصریح کرد: امام نه در دوران جوانی و نه در سالهای پایانی عمر خود ادعای شاعری نداشت اما در اشعار ایشان میتوان جلوههای مکاشفات عرفانی و تجربههای معنوی عمیق را مشاهده کرد. شعر برای امام، ابزاری برای پالایش جان و بیان حالات روحانی بود.
وی با استناد به نمونههایی از اشعار امام خمینی(ره)، به تبیین مضامین عرفانی موجود در سرودههای ایشان پرداخت و گفت: در بسیاری از این اشعار، غایت سلوک معنوی انسان، فنا و محو شدن در ذات الهی است.
عضو هیئت علمی دانشگاه تهران به نقش امام خمینی(ره) در احیای فرهنگ و ادبیات اشاره کرد و گفت: امام خمینی(ره) انقلابی فرهنگی پدید آورد که آثار آن در ادبیات و فرهنگ معاصر ایران به وضوح قابل مشاهده است. حضور گسترده مردم در مناسبتهای ملی و مذهبی، بهرهگیری از شعر آیینی و ادبیات مقاومت و پیوند میان فرهنگ، معنویت و حیات اجتماعی، از جلوههای این تحول فرهنگی به شمار میرود.
وی افزود: امروز نیز میتوان تأثیر این فرهنگ را به خوبی مشاهده کرد؛ به گونهای که با گذشت بیش از یکصد روز از حوادث و جنگ اخیر، مردم همچنان با حضور در صحنه، سر دادن شعارها و بهرهگیری از مضامین شعر آیینی و ادبیات مقاومت، بر آرمانها و ارزشهای خود تأکید میکنند.
نجفیبرزگر در بخش دوم سخنان خود با عنوان «عرفان اجتماعی امام» به تبیین پیوند میان عرفان و مسئولیت اجتماعی در اندیشه امام خمینی(ره) پرداخت و اظهار کرد: برخلاف برخی برداشتهای نادرست که عرفان را به انزوا و دوری از جامعه محدود میکنند، عرفان امام خمینی(ره)، عرفانی اجتماعی و مسئولیتپذیر بود. ایشان با استناد به آموزه «لا رهبانیة فی الاسلام» تأکید میکردند که حضور در متن جامعه نه تنها مانعی برای سیر و سلوک نیست، بلکه زمینهساز قرب الهی است. از نگاه امام، حرکت از خلق به سوی حق در بستر خدمت به مردم و ایفای مسئولیتهای اجتماعی تحقق مییابد.
