فرصت برنامه ریزی و کنترل پروژه

یک پیمانکار ابنیه و تاسیسات برای دفتر مرکزی خود در مشهد، کارشناس واجد شرایط جذب می کند.

• آشنایی کامل با اصول برنامه ریزی و‌ کنترل پروژه

• آشنایی با انواع برنامه زمان بندی و گزارشات مرتبط

• آشنایی به لایحه تاخیرات

• آشنایی کامل با نرم افزارهای عمومی و تخصصی

• آمادگی قبول حضور در محل پروژه ها (ماموریت)

برای اعلام آمادگی برای این فرصت شغلی با نشانی jobict1398@gmail.com ارتباط برقرار نمایید تا برای ارسال رزومه راهنمایی ارائه شود.

jobict1398@gmail.com

لایحه تاخیرات در بحث برنامه ریزی و کنترل پروژه یکی از موضوعات مهم و پیچیده در مدیریت پروژه ها به شمار می آید. این لایحه به بررسی و تعیین شرایطی می پردازد که در آنها تاخیرات در اجرای پروژه ها به وجود می آید و نحوه مدیریت و کنترل این تاخیرات را مشخص می کند. در دنیای امروز، با افزایش پیچیدگی پروژه ها و نیاز به هماهنگی های بیشتر میان ذینفعان مختلف، اهمیت این لایحه بیش از پیش نمایان می شود.

در ابتدا، باید به مفهوم تاخیر در پروژه ها پرداخته شود. تاخیر به معنای عدم اتمام یک فعالیت یا کل پروژه در زمان مقرر است. این تاخیرات می توانند ناشی از عوامل مختلفی باشند، از جمله مشکلات فنی، تامین منابع، تغییرات در نیازهای مشتری، شرایط جوی و حتی مسائل قانونی. در بسیاری از مواقع، تاخیرات غیرقابل پیش بینی و خارج از کنترل مدیران پروژه به وجود می آیند و می توانند تاثیرات منفی بر روی زمان بندی، هزینه ها و کیفیت پروژه داشته باشند.

لایحه تاخیرات به مدیران پروژه کمک می کند تا با شناسایی علل تاخیر و تحلیل اثرات آنها، راهکارهای مناسبی برای مدیریت این تاخیرات ارائه دهند. این لایحه معمولا شامل چندین بخش اصلی است.

اولین بخش این لایحه معمولا به شناسایی انواع تاخیرات می پردازد. تاخیرات می توانند به دو دسته کلی تقسیم شوند: تاخیرات قابل کنترل و تاخیرات غیرقابل کنترل. تاخیرات قابل کنترل معمولا ناشی از ضعف در برنامه ریزی، مدیریت ضعیف منابع یا عدم رعایت استانداردهای کیفی هستند. در مقابل، تاخیرات غیرقابل کنترل به عواملی مانند بلایای طبیعی، تغییرات ناگهانی در قوانین و مقررات، یا مشکلات اقتصادی مربوط می شوند. شناسایی نوع تاخیر به مدیران پروژه این امکان را می دهد که راهکارهای مناسب تری برای هر نوع تاخیر اتخاذ کنند.

بخش دوم لایحه تاخیرات به ارزیابی تاثیرات تاخیر بر روی پروژه می پردازد. این ارزیابی شامل تحلیل هزینه های ناشی از تاخیر، تاثیر بر روی زمان بندی کلی پروژه، و همچنین اثرات احتمالی بر کیفیت نهایی محصول یا خدمت است. مدیران پروژه باید بتوانند با استفاده از ابزارها و تکنیک های مختلف، میزان تاثیر تاخیرات را بر روی پروژه محاسبه کنند و این اطلاعات را به ذینفعان مربوطه ارائه دهند.

سومین بخش این لایحه معمولا به تعیین مسئولیت ها و نحوه جبران خسارت ناشی از تاخیرات می پردازد. در بسیاری از مواقع، تعیین اینکه کدام طرف مسئول ایجاد تاخیر بوده است، می تواند موضوعی چالش برانگیز باشد. این لایحه باید به وضوح مشخص کند که چه کسی مسئول جبران خسارت ناشی از تاخیر است و چه اقداماتی باید انجام شود تا خسارت های مالی و زمانی کاهش یابد. همچنین، ممکن است نیاز باشد که قراردادهای جدید یا اصلاحاتی در قراردادهای موجود ایجاد شود تا شرایط جدید را منعکس کند.

بخش چهارم لایحه به تدوین راهکارهای پیشگیرانه و اصلاحی برای کاهش تاثیرات تاخیرات پرداخته است. این راهکارها ممکن است شامل بازنگری در برنامه ریزی پروژه، تخصیص منابع اضافی، یا ایجاد هماهنگی های بیشتر بین ذینفعان باشد. همچنین، مدیران پروژه باید به دنبال روش هایی باشند که بتوانند احتمال بروز تاخیرات را کاهش دهند؛ برای مثال، استفاده از تکنیک های پیشرفته مدیریت ریسک می تواند به شناسایی زودهنگام ریسک های بالقوه کمک کند.

در نهایت، لایحه تاخیرات باید شامل مکانیزم های نظارتی و ارزیابی باشد که به مدیران پروژه این امکان را می دهد تا عملکرد خود را در مواجهه با تاخیرات مورد بررسی قرار دهند. این مکانیزم ها ممکن است شامل گزارش دهی منظم، جلسات بازنگری و ارزیابی های دوره ای باشند که به شناسایی نقاط قوت و ضعف در مدیریت تاخیرات کمک می کنند.

به طور کلی، لایحه تاخیرات در بحث برنامه ریزی و کنترل پروژه ابزاری حیاتی برای مدیریت موثر پروژه هاست. با توجه به پیچیدگی های روزافزون پروژه ها و نیاز به پاسخگویی سریع به تغییرات، این لایحه می تواند به مدیران پروژه کمک کند تا با شناسایی و مدیریت موثر تاخیرات، موفقیت پروژه را تضمین کنند.