هیچکس فکرش را نمیکرد! در حالی که همه منتظر آلمان یا یک لوکیشن دیگر بودند، مایکروسافت با معرفی و عرضه ناگهانی Forza Horizon 6 در ژاپن قشنگ دنیای گیم را سوپرایز کرد. فرستادن ماشینبازها وسط اتوبانهای نئونی توکیو و جادههای کوهستانی باریک، تکانی بود که این سری بازی شدیداً به آن نیاز داشت. حالا وقت آن رسیده که خیلی رک و بدون تعارف نگاهی به این غول جدید دنیای ریسینگ بیندازیم و ببینیم این سوپرایز بزرگ چقدر ارزش فنی دارد و آیا واقعاً با یک شاهکار نسل نهمی طرف هستیم یا نه.
برگ برندهٔ اصلی Forza Horizon 6 بدون شک طراحی مپ آن است. استودیو پلیگراند این بار دست روی فرمولی گذاشته که تضاد عجیبی در بازی ایجاد کرده است. مپ بازی به دو بخش کاملاً متفاوت تقسیم میشود:
از یک طرف، شما با بافت شهری و مدرن توکیو طرف هستید. رانندگی در شبهای بارانی این شهر، با آن اتوبانهای چندطبقه، آسمانخراشها و انعکاس نورهای نئونی روی آسفالت خیس، اتمسفری شبیه به فیلمهای سایبرپانکی و مسابقات شبانه فیلم «سریع و خشن: توکیو دریفت» ساخته است. سرعت بالا رفتن در این بزرگراههای متراکم، آدرنالین خالص است.
اما کافی است فرمان را به سمت خارج شهر بچرخانید تا با روی دیگر مپ روبرو شوید؛ جادههای باریک، پرپیچوخم و کوهستانی ژاپن که در محاصرهٔ شکوفههای گیلاس و مه قرار دارند. این جادهها با شیبهای تند و ارتفاعات عمودی، بهشتِ دریفتبازهاست و مهارت رانندگی شما را قشنگ به چالش میکشد. تنوع محیطی مپ به قدری بالاست که حس تکراری شدن را کاملاً از بین برده و هر گوشه از این نقشه، اتمسفر و چالش خاص خودش را دارد.
هستهٔ اصلی گیمپلی در نگاه اول شاید همان فرمول برنده و استاندارد همیشگی سری فورزا به نظر برسد، اما وقتی کنترلر را به دست میگیرید و اولین پیچ را در اتوبانهای توکیو رد میکنید، متوجه میشوید که استودیو پلیگراند یک جراحی عمیق روی فیزیک و مکانیکهای بازی انجام داده است. بازی در این نسخه تعادل میان سبک آرکید و شبیهساز (Simcade) را به تکامل رسانده و وزن ماشینها، انتقال مرکز ثقل در پیچها و واکنش تایرها به سطح آسفالت به شدت ملموستر و واقعگرایانهتر شده است.
بزرگترین ناامیدی منتقدان و پلیرها در فورزا هورایزن ۵ این بود که بازی از همان ساعت اول، شما را زیر بارانی از هایپرکارهای چند میلیون دلاری دفن میکرد. این کار باعث میشد حس تلاش برای خرید ماشین و پیشرفت در بازی کلاً نابود شود. در این نسخه، سیستم پیشرفت بازی کاملاً دگرگون شده است. شما بازی را با ماشینهای شهری و استاندارد ژاپنی (کلاسهای پایینتر مثل C و B) شروع میکنید. برای باز کردن مسابقات بزرگتر، ارتقای سطح فستیوال و به دست آوردن هایپرکارها یا ماشینهای افسانهای، باید قشنگ مسیر مسابقات را طی کنید، سابقه ببرید و لولآپ شوید. این سیستمِ پلهپله کاری کرده که خریدن هر ماشین جدید یا حتی ارتقای یک قطعه از موتور، حس موفقیت و ارزش واقعی داشته باشد.
رانندگی در مپ جدید نیاز به دستفرمان و واکنشهای به شدت سریعتری دارد. اتوبانهای توکیو متراکم، چندطبقه و باریک هستند؛ این یعنی فضای خطا به حداقل رسیده است. هندلینگ ماشینها در مسابقات شهری تیزتر و حساستر شده تا بتوانید حرکات مارپیچ و لاییکشیها را با دقت بالایی انجام دهید.
این پویاییِ هندلینگ وقتی به اوج میرسد که با سیستم آب و هوای پویای جدید بازی ترکیب میشود. بارانهای ژاپن یک ابزار تزئینی نیستند؛ این بار بازی دمای آسفالت و ضریب اصطکاک لاستیکها را به طور لحظهای محاسبه میکند. پدیدهٔ آکواپلنینگ (سر خوردن روی لایه آب) به شکل دقیقی شبیهسازی شده و اگر روی خطکشیهای سفید و خیس خیابانهای توکیو ناگهان ترمز بگیرید، کنترل ماشین را کاملاً از دست خواهید داد. بازی قشنگ شما را مجبور میکند که سبک رانندگی خود را با وضعیت جوی تغییر دهید.
فرمان را که به سمت جادههای کوهستانی بچرخانید، فیزیک بازی روی دیگر خودش را نشان میدهد. اضافه شدن مود رسمی مسابقات «توگه» (مسابقات سنتی ژاپن در جادههای کوهستانی باریک) یک لول جدید از چالش را به بازی تزریق کرده است. در این جادههای پرپیچوخم و سنجاقسری، فیزیک دریفت بازی کاملاً بازطراحی شده است. حالا برای یک دریفت تمیز، فقط کشیدن ترمز دستی کافی نیست؛ شما باید وزن ماشین را با پدال گاز و کلاچ مدیریت کنید (سیستم Weight Transfer). مهار کردن ماشینهای دیفرانسیل عقب (RWD) روی لبهٔ صخرههای باریک کوهستان ژاپن در حالی که مه غلیظ دید شما را کور کرده، یکی از هاردکورترین و لذتبخشترین تجربههای گیمپلی این نسخه است.
از آنجایی که بازی در مهد فرهنگ خودرویی جهان جریان دارد، سیستم شخصیسازی و تیونینگ ماشینها عمیقترین آپدیت تاریخ این سری را دریافت کرده است. بخش ارتقای فنی ماشینها، به خصوص برای خودروهای کلاسیک ژاپنی (JDM)، فراتر از تعویض سادهٔ قطعات است. شما میتوانید کاستومایز کردن موتور، تنظیم دقیق فشار توربو، زاویهٔ کمبر چرخها برای دریفت و حتی نسبت دندهها را با جزئیات بالایی تغییر دهید. افترمارکتهای معروف و واقعی ژاپنی در بازی حضور دارند و کیتهای بدنهٔ عریض (Widebody) طراحیشده برای ماشینها، قشنگ حس و حال مسابقات زیرزمینی را تداعی میکنند.
بازی برای زمانهایی که نمیخواهید مسابقه بدهید هم مکانیکهای سرگرمکنندهای طراحی کرده است. سیستم The Estate به شما اجازه میدهد در نقاط مختلف نقشه، عمارتها و زمینهای بزرگی را خریداری کنید. این املاک فقط یک منو برای استراحت نیستند، بلکه یک گاراژ قابل شخصیسازی سه بعدی در اختیارتان میگذارند تا بتوانید کلکسیون ماشینهای محبوبتان را در آن بچینید، کاپوتها را بالا بزنید و به عنوان یک کلکسیونر از دیدنشان لذت ببرید.
در کنار این، قابلیت Journal یا دفترچه خاطرات اضافه شده که ارزش گشتوگذار بیهدف در نقشه را بالا میبرد. بازی چالشهایی پنهان در سراسر ژاپن قرار داده؛ از پیدا کردن معابد قدیمی در دل کوهستان گرفته تا لوکیشنهای گرافیتی خاص در توکیو. شما باید این مکانها را پیدا کنید و با زاویه و نور مناسب در بخش فوتومود از آنها عکس بگیرید تا صفحهٔ مربوط به آن در ژورنالتان باز شود و پاداشهای خاص بگیرید.
در نهایت، ساختار بخش آنلاین و چندنفره کاملاً حول محور «فرهنگ تجمع خودرویی» چیده شده است. شبیهسازی دقیق مکانهای واقعی تجمع ماشینبازها در ژاپن مثل پارکینگ معروف Daikoku Futo باعث شده که بخش آنلاین بازی اتمسفری بینظیر پیدا کند. پلیرها میتوانند در این نقاط بدون نیاز به شروع مسابقه دور هم جمع شوند، بوق بزنند، گاراژ و سیستم تیونینگ ماشینهایشان را به رخ هم بکشند، چت کنند و سپس به صورت گروهی برای کورسهای خیابانی یا دریفت همزمان وارد اتوبانها شوند. این ساختار پویا، بخش آنلاین بازی را از حالت یک منوی لابیِ خشک خارج کرده و به یک دنیای زنده و واقعی برای ماشینبازها تبدیل کرده است.
اگر گیمپلی بازی مغز متفکر آن باشد، گرافیک و صداگذاری قطعاً قلب تپنده و ویترین اصلی Forza Horizon 6 است. استودیو پلیگراند در این نسخه یک بنچمارک واقعی، بینقص و فکانداز برای کنسولهای نسل نهم ارائه داده که استانداردهای سبک ریسینگ را چند لول جابهجا کرده است و عملاً قدرت سختافزاری این نسل را به رخ میکشد. بزرگترین و چشمگیرترین جهش گرافیکی بازی بدون شک پیادهسازی کامل و بینقص قابلیت ری-تریسینگ (Ray Tracing) در حین گیمپلی و مسابقات است. در نسخههای قبلی، این تکنولوژی بیشتر به بخش گشتوگذار آزاد یا منوی فوتومود محدود میشد، اما اینجا جریان کاملاً فرق میکند. وقتی در یک شب بارانی با سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت در اتوبانهای چندطبقه و پیچیدهٔ توکیو گاز میدهید، بازتاب خیرهکنندهٔ تابلوی مغازهها، آسمانخراشهای سربهفلککشیده و چراغهای نئونی تند و تیز شهر روی بدنهٔ صیقلی ماشین و آسفالت آینهای خیابانها، تصویری فوقرئالیستیک خلق میکند. این حجم از جزئیات گرافیکی مرز بین واقعیت و ویدیوگیم را باریکتر از همیشه کرده و اتمسفری شبیه به فیلمهای سایبرپانکی به بازی بخشیده است؛ به طوری که گاهی در حین رانندگی ترجیح میدهید سرعت خود را کم کنید یا کاملاً متوقف شوید تا فقط به تماشای این پکیج بصری بنشینید.
تنوع محیطی نقشه نیز به لطف اقلیم منحصربهفرد ژاپن بینظیر کار شده و از نظر بصری اصلاً اجازه نمیدهد چشمتان خسته شود. بازی تضاد عجیبی میان بافت متراکم، سیمانی و مدرن شهری توکیو با دشتهای سرسبز، معابد سنتی، جنگلهای بامبو و جادههای کوهستانی ایجاد کرده است. در بخشهای کوهستانی، سیستم ذرات، نورپردازی خورشید از میان درختان و شبیهسازی مه غلیظ به قدری طبیعی است که غلظت هوا و کاهش دید را کاملاً به گیمر منتقل میکند. اما نکتهٔ شگفتانگیز اینجاست که بازی با وجود این حجم از پردازش سنگین گرافیکی، از نظر بهینهسازی فنی یک شاهکار تمامعیار است؛ روی بخش فنی (Performance Mode) نرخ فریم بسیار پایدار، نرم و بدون حتی یک فریم افت را در شلوغترین مسابقات شهری و زیر بارانهای شدید تجربه خواهید کرد.
در بخش صداگذاری، سازندهها بالاخره به انتقادات چندینسالهٔ جامعهٔ گیمرها گوش داده و سیستم صوتی بازی را کاملاً از نو مهندسی کردهاند تا به یکی دیگر از نقاط قوت اصلی این نسخه تبدیل شود. صدای غرش وحشیانهٔ موتورها، به خصوص برای ماشینهای افسانهای و محبوب ژاپنی (JDM) مثل تویوتا سوپرا، نیسان اسکایلاین یا سوبارو، با جزئیات، تفکیک و عمق بسیار بالایی ضبط شده است. پدیدهٔ طنین و اکوی صدا (Audio Echo) در مپ بازی انقلابی ظاهر شده؛ وقتی با یک خودروی تقویتشده وارد تونلهای طولانی توکیو میشوید و پدال گاز را تخته میکنید، بازتاب صدای جیغ اگزوز و سوتِ دیوانهکنندهٔ توربو در فضای بسته و بتنی تونل قشنگ مو به تن آدم سیخ میکند و حس و حال مسابقات غیرقانونی شبانه را به سقف میچسباند. افکتهای صوتی فرعی نیز فراموش نشدهاند؛ صدای جیغ لاستیکها بسته به نوع جاده (آسفالت خشک، آسفالت خیس بارانی یا خاک کوهستان) کاملاً متمایز و واقعگرایانه است. تمام این پکیج صوتی با ایستگاههای رادیویی جدید بازی که این بار کاملاً با فرهنگ خودرویی ژاپن، ترکهای الکترونیک خفن، هیپهاپ خیابانی و موسیقی راک شرقی سینک شدهاند، ترکیب میشود تا آدرنالین خون شما را موقع رانندگی در این بهشت نئونی به بالاترین حد ممکن برساند.
در نهایت باید گفت Forza Horizon 6 فقط یک آپدیت گرافیکی ساده یا یک تغییر لوکیشن معمولی برای این مجموعه نیست؛ بلکه یک بازنگری ساختاری در نحوهٔ احترام به فرهنگ ماشینبازی و سیستم پاداشدهی به پلیر است. انتخاب هوشمندانهٔ ژاپن و تزریق اتمسفر نئونی و کوهستانی به بدنهٔ بازی، دقیقاً همان خون تازهای بود که این سری بعد از گشتوگذار در مکزیک به آن نیاز داشت. بازی با اصلاح فیزیک، هندلینگ و از همه مهمتر تغییر سیستم پیشرفت (Progression)، کاری کرده که هر ثانیه چرخ زدن و مسابقه دادن در مپ جذابش، هدفمند و لذتبخش باشد. فورزا ۶ شاید در بخش رابط کاربری هنوز کمی شلوغ به نظر برسد، اما بدون شک کاملترین، هیجانانگیزترین و فکاندازترین تجربهٔ ریسینگ آرکید/شبیهسازی است که در نسل نهم میتوانید به سراغش بروید.
تضاد شاهکار مپ: ترکیب بینقص و متراکم اتوبانهای نئونی توکیو با جادههای باریک و مه گرفتهٔ کوهستانی.
انقلاب در فیزیک و هندلینگ: شبیهسازی بسیار دقیق سنگینی ماشینها، چسبندگی تایرها روی آسفالت خیس و فیزیک عمیق دریفت.
سیستم پیشرفت (Progression) عادلانه: پلهپله شدن روند بازی و ارزش پیدا کردن مجدد لوتها و خرید ماشینها.
مهندسی مجدد صداگذاری: غرش وحشیانه و واقعگرایانهٔ موتورها و طنین بینظیر اگزوزها در تونلهای توکیو.
ویژگیهای جدید سرگرمکننده: سیستم گاراژ شخصی (The Estate)، دفترچه خاطرات (Journal) و پاتوقهای آنلاین زنده.
شلوغی رابط کاربری: منوهای بازی هنوز کمی شلوغ هستند و میتوانستند مینیمالتر و سرراستتر طراحی شوند.
