ویرگول
ورودثبت نام
ایلیا زارع
ایلیا زارعنویسنده حوزه بازی و سرگرمی | منتقد بازی‌های ویدیویی
ایلیا زارع
ایلیا زارع
خواندن ۴ دقیقه·۱۸ روز پیش

مخفی‌کاری در سایه‌های لندن؛ نگاهی به بازی 007 First Light

اگر مثل من با سه‌گانهٔ اخیر هیتمن زندگی کرده باشید، از همان لحظه‌ای که کنترل جیمز باند را در دست می‌گیرید، متوجه خواهید شد که بازی جدید استودیوی IO Interactive همان چیزی است که سال‌ها جایش در صنعت گیم خالی بود. بازی 007 First Light نیامده که یک نقد فلسفی و طولانی طلب کند؛ این بازی یک تجربهٔ شلاقی، لوکس و پر از آدرنالین است که در همین چند ساعت اول، چنان یقه‌تان را می‌چسبد که متوجه گذر زمان نمی‌شوید. پس از ساعت‌ها تجربهٔ بخش ابتدایی بازی، می‌خواهم از حس و حال قدم زدن در سایه‌های این اثر جاسوسیِ بسیار خوب در سال ۲۰۲۶ بگویم.

007 First Light
007 First Light

مأموریت اول؛ وقتی باند هنوز یک «جوان کله‌شق» است

چیزی که در همان مأموریت‌های ابتدایی دل هر مخاطبی را می‌برد، زاویه دید متفاوت نویسنده‌ها به شخصیت جیمز باند است. بازی کاملاً دورِ پیری، خستگی و دیسیپلینِ همیشگیِ فیلم‌های سینمایی را خط کشیده و ما را با یک جیمز باند ۲۶ ساله، بی‌پروا و صدالبته پر از خطا روبرو می‌کند. او هنوز آن مأمور اتوکشیده و همه‌فن‌حریفی نیست که برای هر بحرانی یک نقشهٔ بی‌نقص از پیش طراحی‌شده داشته باشد؛ باندِ اینجا کتک می‌خورد، اشتباه می‌کند، گاهی احساساتی می‌شود و همین موضوع باعث شده که روایت بازی به شدت زنده، انسانی و ملموس باشد. ما عملاً شاهد تبدیل شدن یک مأمور تازه‌کار به یک اسطوره هستیم.

تنش داستانی بازی مستقیماً روی یکی از ملموس‌ترین کابوس‌های امروز جهان دست گذاشته است: ابر هوش مصنوعی THEIA. جیمز باند در اولین مأموریت رسمی خود پس از دریافت عنوان دبل‌او، در مقابل یک بیلیونر جاه‌طلب و روانیِ تکنولوژی قرار می‌گیرد که این سیستم را توسعه داده است؛ سیستمی که پتانسیل ردیابی، مانیتور کردن و فلج کردن تمام شبکه‌های جاسوسی دنیا را دارد. تقابل پارادایم سنتی جاسوسی (استفاده از گجت‌های فیزیکی، باز کردن قفل‌ها و نفوذ در سایه‌ها) با مدرنیته و الگوریتم‌های تمام‌دیجیتال، تعلیق عجیبی به اتمسفر بازی داده است. در همین چند ساعت اول متوجه می‌شوید که داستان بازی قرار نیست صرفاً یک بهانهٔ ساده برای شلیک کردن باشد، بلکه یک تریلر سیاسی-فناوریِ درجه‌یک پشت آن خوابیده است.

007 First Light
007 First Light

گیم‌پلی؛ رقص میان سایه و باروت

وقتی کنترل جیمز باند را به دست می‌گیرید، اولین چیزی که شگفت‌زده‌تان می‌کند، وزن و اتمسفر حرکت کردن اوست. استودیوی IO Interactive خوشبختانه نیامده که صرفاً یک کپیِ تکراری از هیتمن بسازد؛ اینجا مخفی‌کاری سریع‌تر، بی‌رحمانه‌تر و به شدت سینمایی‌تر است. بازی در هر مرحله آزادی عمل فوق‌العاده‌ای به شما می‌دهد. می‌توانید مثل یک شبح، مخفیانه سیستم‌های امنیتی را لوپ کنید، از ابزارهای جاسوسیِ مینیاتوری مثل ردیاب‌ها استفاده کنید، لباس نگهبان‌ها را بپوشید و بی‌صدا هدف را از پا درآورید.

طراحی مراحل به شکلی است که اگر بخواهید صرفاً روی خط داستانی و مأموریت‌های اصلی تمرکز کنید، بازی حدود ۱۲ تا ۱۵ ساعت گیم‌پلی خالص و باکیفیت را جلویتان می‌گذارد؛ اما ارزش تکرار بالای مراحل و وجود چالش‌های فرعی، این رقم را برای عاشقان مخفی‌کاری به راحتی تا بالای ۲۵ ساعت می‌کشد.

اما برگ برنده و اوج هیجان بازی زمانی است که نقشه‌تان لو می‌رود! برعکس فرانچایز هیتمن که لو رفتن به معنیِ خراب شدن کل مأموریت و لود کردن سیو قبلی بود، در 007 First Light تازه آدرنالین واقعی از همین نقطه تزریق می‌شود. سیستم کاورگیریِ پویا، مبارزات تن‌به‌تنِ فوق‌العاده روان و گان‌پلی سنگین بازی (به‌خصوص حس شلیک با کلت نمادین والتر PPK) کاری می‌کند که از لو رفتن و وارد شدن به فاز اکشن هم در این ساعات طولانی لذت ببرید. گجت‌های باند فقط برای دکور نیستند و در مأموریت‌های پیچیده، رسماً مثل یک کلید برای حل معماهای محیطی عمل می‌کنند.

شکوه بصری و سمفونی جاسوسی؛ قدم زدن در لندن بارانی

از همان مأموریت افتتاحیه بازی، گرافیک چشم‌نواز و نورپردازی مدرن آن توجهتان را جلب می‌کند. نسخه ارتقایافتهٔ موتور گرافیکی Glacier عملکرد بسیار خوبی دارد؛ انعکاس نور چراغ‌های شهر روی آسفالت باران‌خوردهٔ لندن، طراحی شیک عمارت‌های شیشه‌ای در دل کوه‌های برفی آلپ و جزییات دقیق کت‌و‌شلوار و چهرهٔ جیمز باند، حس و حال یک اثر بلاک‌باستر را به خوبی تداعی می‌کند. طراحی جمعیت در مهمانی‌های شلوغ پویاست و فیزیک تخریب‌پذیری محیط در هنگام تیراندازی‌ها، به نبردها وزن درستی می‌بخشد.

اما اتمسفر بازی بدون صداگذاری و موسیقیِ استانداردش قطعاً ناقص می‌بود. موسیقی متن بازی که با الهام از تم‌های کلاسیک جیمز باند نواخته شده، تعلیق و هیجان مأموریت‌ها را بالا می‌برد. صدای خفه و جذابِ شلیک با کلت والتر (Walter PPK) و افکت‌های صوتیِ گجت‌های هوشمند باند، همگی به خوبی پیاده‌سازی شده‌اند تا شما کاملاً خود را در کالبد یک مأمور مخفی حس کنید.

007 First Light
007 First Light

نکات منفی؛ لایسنس برای کشتن، اما نه بدون ایراد

با اینکه با یک بازی بسیار خوب طرف هستیم، اما 007 First Light خالی از ایراد نیست. در برخی از صحنه‌های شلوغ و پرانفجار، افت فریم‌های ریزی روی کنسول‌ها دیده می‌شود که کمی به تجربهٔ روان بازی لطمه می‌زند. همچنین هوش مصنوعی دشمنان، با اینکه در حالت مخفی‌کاری فوق‌العاده عمل می‌کند، اما در فاز اکشن و تیراندازی گاهی رفتارهای عجیبی از خود نشان می‌دهد و بیش از حد بی‌کله به سمت شما می‌دود.

کلام آخر

در مجموع، بازی 007 First Light پس از سال‌ها غیبت این مأمور محبوب، یک بازگشت بسیار خوب و آبرومندانه برای فرانچایز جیمز باند است. استودیوی IO Interactive توانسته فرمول موفق مخفی‌کاری خود را با یک اکشن سینماییِ جذاب ترکیب کند. اگر به بازی‌های جاسوسی، پلات‌های تکنولوژیک و اتمسفر لندن بارانی علاقه دارید، این اثر در همین ساعات اولیهٔ تجربهٔ خود ثابت می‌کند که ارزش وقت و هزینه‌تان را دارد.

بازی ویدیوییگیمینگبازیگیمسرگرمی
۰
۰
ایلیا زارع
ایلیا زارع
نویسنده حوزه بازی و سرگرمی | منتقد بازی‌های ویدیویی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید