برنامه های انعطاف پذیر بازگشت به کار

مدل های بازگشت به کار ترکیبی و دورکاری می تواند تعداد زیادی از متقاضیان کنارگذاشته شده کار را جذب کند.

کوین مک نیکول در طی سه سال به بسیاری از اهالی آلبرتا برای پیداکردن کار مطمئن کمک کرده است. مک نیکول مدیرعامل خدمات چشم انداز انسانی است، این کمپانی بر کمک به انسان های دارای ناتوانی و دیگر موانع اشتغال تمرکز دارد. او می گوید این مؤسسه غیرانتفاعی تابه حال موقعیت های زیادی برای مراجعان خود ایجاد کرده است زیرا همه گیری ویروس کرونا باعث شده بسیاری افراد از خانه کار کنند.

مک نیکول می گوید: "ذات کار در حال تغییر است. امروزه کار شامل یک کیبورد، مانیتور، اسپیکر، هدفون و استفاده از سایت های دورکاری است و من فکر می کنم اینها بخشی از سودهای کلانی است که در راه هستند."

اگر شیوه کارمان تغییر کرده، پس دفتر کارمان هم تغییر می کند.

در طول همه گیری کرونا، بسیاری از کمپانی ها مجبور بودند کار خود را پیش ببرند بدون این که کارمندی در دفترکار داشته باشند. طبق گزارش ژانویه از سوی اداره آمار کانادا، 40 درصد نیروی کار از خانه کار می کند

اکنون که محدودیت های قرنطینه کم یا برداشته شده، بسیاری از کمپانی ها می دانند که محل کارشان در آینده چگونه است و چند ساعت به کارمندانشان در دفتر کار نیاز دارند.

یک گزارش جدید از دلوئیت کانادا به پیامدهای سیاست مدل های ترکیبی نگاه کرده است و این که اینها چگونه به ایجاد و حفظ رشد اقتصادی برای اکثر کانادایی ها کمک می کنند.

استفان هرینگتون یکی از شرکای دلوئیت و نویسنده گزارش گفته است: " اگر بتوانید آینده ای تصور کنید که مردم در آن بتوانید از یک ساحل به ساحل دیگر کار کنند و مشاغل بیشتری پیدا کنند که به طور سنتی در مراکز شهری در سال 2019 پیدا می کردید به این معناست که ما به طور کل یک اقتصاد سالم تر و توزیع بهتر کار را خواهیم داشت."

این گزارش همچنین خاطرنشان کرده است که مدل های ترکیبی می تواند برای مردمی که در ساعت کاری متداول به خاطر جغرافیا، ناتوانی و حتی جنسیت با موانعی روبرو بودند، بسیار مفید باشد.

شکستن یک عادت طولانی

هرینگتون می گوید که مدل های دورکاری و ترکیبی در هر صنعت کاربرد ندارد اما بخش هایی وجود دارند که می توانند به این سیاست گرایش پیدا کنند زیرا محدودیت ها در حال کاهش است و کارفرمایان دوباره برنامه های کار را اجرا می کنند

هرینگتون می گوید: " این کار آسان نخواهد بود زیرا این شیوه کار کردن از سال 1926 تا اکنون وجود داشته، زمانی که برای اولین بار به 5 روز کاری در هفته فکر کردیم و شروع به زیاد کردن مردم در دفترهای کار نمودیم، پس با یک عادت طولانی روبرو هستیم که به راحتی شکسته نمی شود."

شستا بابار یکی از مدیران KMPC در زمینه تغییر رفتار مردم کانادا می گوید: " سه چهارم از 2000 نفری که در ماه می قبلی مصاحبه شدند، یک مدل ترکیبی برای محل کار خود لازم دارند. مدل ترکیبی به این شکل است که کارمند بخشی از کار را در منزل و بخشی را در دفتر کار انجام می دهد. اما 81 درصد نگران بودند که رئیسان برای مدیریت پویایی ترکیبی آمادگی ندارند."

مادران مجرد برای کار و مراقبت از کودک در دوره همه گیری از رادار خارج بودند. برخی می گویند هنوز در جال کشمکش هستند.

بابار می گوید: "مدل های ترکیبی و دورکاری می تواند ظرفیت استعدادها را افزایش دهد و به رفع کمبود کار ملی کمک کند. مؤسسات زیادی وجود دارند که در گفتگو با کارمندان خود هستند تا بفهمند این قضیه چگونه به نظر می رسد. ممکن است در مرحله اول به نتیجه نرسید اما باید اشتیاق برای این حقیقت وجود داشته باشد که هر سه تا شش ماه وضعیت پیش روی کارتان را بررسی کنید و با نیازهای نیروی کار و همچنین نیازهای تجارت خود منطبق شوید."

مک نیکول در حال حاضر در حال انطباق با اجرای یک مدل ترکیبی در خدمات چشم انداز انسانی است که انعطاف پذیری نسبت به کارمندان را ارائه می کند.

کارمندان به یک آینده منعطف در کار نیاز دارند. نیاز کارفرمایان چیست؟

هیچ پاسخ واحدی برای اینکه بهترین محل کار برای مردم مواجه با موانع کار کجاست وجود ندارد؛ چرا که نیازهای هر انسان منحصربه فرد است. اما فرصت هایی هم برای کارمند و هم کارفرما وجود دارد. یک کارمند شاد، یک کارمند سازنده و مؤثر است که به کارفرمایان ابزار و توانایی بیشتری می دهد که محیطی ایجاد کنند تا کارمندان موفقیت خود را بسازند.