شهروند یا سیتیزن، شخصی است که بر اساس محل تولد، تابعیت یکی از والدین یا هر دو، به او تابعیت، حقوق و مسئولیتهای کامل بهعنوان عضوی از یک ملت یا جامعه سیاسی اعطا میشود. تصمیم گرفتن برای سیتیزن شدن یک کشور خارجی، یکی از مهمترین تصمیماتی خواهد بود که یک مهاجر میتواند بگیرد. بسته به موقعیت هر فرد و شرایط هر کشور، راههای مختلفی برای اخذ سیتزین وجود دارند. اگر میخواهید به طور دقیق بدانید که سیتیزن چیست و چه کاربردی دارد؟ با ما همراه باشید. در ادامه به این سوال و دیگر جوانب آن پاسخ داده شده است.
پیش از خواندن ادامه این مطلب، اگر به هر دلیلی وقت مطالعه این مقاله را ندارید، میتوانید فرم مشاوره مهاجرت هرمس را پر کنید تا از یک مشاوره تلفنی حرفه ای برخوردار شوید.
به وضعیت شهروندی، سیتیزن گفته میشود. اگر سیتیزن کشوری را داشته باشید، حق دارید در آنجا زندگی کنید، کار کنید، رای دهید و مالیات بپردازید!
سیتیزن از کلمه لاتین سیتی (city) به معنای شهر گرفته شده است، زیرا در دوران اولیه حکومتهای بشری، مردم خودشان را بیشتر متعلق به یک شهر میدانستند تا یک کشور.
سیتیزن یا شهروندی چیزی فراتر از زندگی در یک کشور مشخص است. اگر سیتیزن داشته باشید، مجموعه کاملی از حقوق دارید که افراد غیرشهروند از آنها برخوردار نیستند. معمولا شما سیتیزن کشوری را دارید که در آن متولد شدهاید، اما اگر به کشور دیگری مهاجرت کنید، باید برای اخذ سیتیزن کشور جدید درخواست دهید.
هر کشوری قوانینی را تعیین میکند که بر اساس آنها، ساکنانش تحت چه شرایطی بهعنوان شهروند شناخته میشوند و تحت چه شرایطی میتوان شهروندی آنها را پس گرفت.
برای اینکه بدانیم سیتیزن چیست و چه کاربردی دارد مهم است که بدانیم قانون چیست و چه حقوقی برای شهروندان قائل میشود.
قانون امری است که ما حق داشتن یا انجام آن را داریم. حق بشر حقی است که متعلق به همه انسانها میباشد. به طور کلی، حقوق اولیهای که معمولا به شهروندان اعطا میشوند، شامل حق داشتن گذرنامه، حق خروج و بازگشت به کشور و حق زندگی و کار در آن کشور خواهد بود.
حقوق بشر به این دلیل مهم هستند که از ارزشهای کلیدی در جوامع مانند احترام و عزت، عدالت، انصاف و برابری حمایت میکنند. وقتی این ارزشها رعایت نمیشوند، حقوق بشر به ما این قدرت را میدهد که حرف بزنیم و رفتار بیتوجهی یک مقام دولتی را به چالش بکشیم.
حقوق بشر توسط دولتهای ما از طریق قوانین محافظت میشود. با این حال، در برخی از کشورها، حقوق بشر همیشه به رسمیت شناخته نمیشوند و بسیاری مردم، از حمایت تضمین شده از حقوق بشر خود برخوردار نیستند.
شهروندی، به فرد حقوق و مسئولیتهایی میدهد. برخلاف افراد بدون سیتیزن و اتباع خارجی، فرد که دارای سیتیزن است، حق رای دادن و نامزدی برای انتخابات را دارد. همچنین فقط افرادی که سیتیزن هستند میتوانند به مناصب رده بالا دست یابند.
دولت هر کشور شهروندان خود را با مسئولیتهای مناسب توانمند میکند که عبارتند از:
· پرداخت مالیات
· گذراندن خدمت در ارتش برای مردان
· تحصیل
· مراقبت از کودکان و والدین معلول
· حفاظت از کشور
· مدارک شهروندی
مدارکی که سیتیزن بودن را تایید میکنند شامل گذرنامه و گواهی تولد هستند. همچنین گذرنامههای دیپلماتیک و خدماتی، اسناد پشتیبان به شمار میروند.
تا اینجا، دانستیم که سیتیزن چیست و چه کاربردی دارد؛ حالا باید بدانیم که چگونه میتوان آن را به دست آورد. سیتیزن را میتوان از چند طریق به دست آورد:
· تولد در یک کشور
· نسب از والدین شهروند
· ازدواج یا مشارکت مدنی با یک شهروند
· درخواست شهروندی در یک کشور خاص
اخذ شهروندی از بدو تولد به دو سیستم خاک و خون تقسیم میشود. سیستم خاک به سیتیزنی اشاره دارد که از بدو تولد در یک کشور بدون توجه به تابعیت والدین به دست میآید. شهروندی از طریق خون به تابعیتی اطلاق میشود که شخصی به طور خودکار تابعیت کشوری را که والدینش شهروند آن هستند، به دست میآورد، صرف نظر از اینکه در کجا متولد شدهاند. در برخی موارد، شما میتوانید تابعیت دوگانه داشته باشید و شهروند دو کشور باشید.
چندین راه برای تبدیل شدن به شهروند کامل یک کشور خاص وجود دارد که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت.
هر شخصی حق دارد شهروندی کشوری را که در آن متولد شده است، به دست آورد. کسب شهروندی در بسیاری از موارد توسط گواهی تولد یک عضو جدید جامعه تضمین میشود. اگر والدین یک نوزاد، شهروند کشورهای مختلف باشند، وارث حق دارد شهروند کشوری شود که پدر و مادر برای او انتخاب میکنند. در برخی از کشورهای اروپایی امکان اخذ شهروندی از طریق ارث وجود دارد. بهعنوان مثال، در رومانی و لیتوانی، وضعیت یک کودک بستگی به وضعیتی دارد که اجداد او قبل از یک سال خاص داشتند.
در صورتی که مرزهای یک کشور به هر دلیلی تغییر کنند، ساکنان قلمرو موردنظر حق دارند شهروندی یکی از دو کشور را انتخاب کنند. این رویه بر اساس توافقات بین کشورها تنظیم میشود.
هر فردی میتواند شهروندی یک کشور خاص را انتخاب کند، اما برای به دست آوردن آن باید شرایطی را رعایت کنید. به عنوان مثال، زبان آن کشور را بداند، در آزمون مخصوص قبول شود، اسناد لازم را ارائه دهد و حداقل برای مدت زمان تعیین شده در کشور مودنظر زندگی کند. در برخی از کشورها، دولت میتواند به دلیل شایستگی و تاثیرات مثبت فرد بر جامعه، شهروندی به وی اعطا کند.
در برخی از کشورهای جهان در صورتی میتوان شهروندی دریافت کرد که ملکی در آن کشور خریداری کنید یا در اقتصاد کشور سرمایه گذاری نمایید. در حال حاضر این روش یکی از محبوب ترین روشهای مهاجرت و اخذ شهروندی است و میتواند روند اخذ سیتیزن کشور دیگر را ساده کند. این روش در پرتغال، دومینیکا، قبرس، اسپانیا، مالت، گرانادا و غیره وجود دارد. بسته به کشور، فرد میتواند بلافاصله شهروند کامل شود یا اجازه اقامت دریافت کند.
مقاله پیشنهادی: خرید خانه در ترکیه
داشتن شهروندی مضاعف یا تابعیت چندگانه، به این معنی است که یک فرد به طور قانونی به عنوان شهروند دو یا چند کشور به طور همزمان شناخته شود.
همه کشورها به شهروندان خود اجازه نمیدهند که تابعیت دوگانه داشته باشند. این مهم است که قبل از اقدام به اخذ تابعیت مضاعف، بررسی کنید که آیا کشور شما اجازه تابعیت مضاعف را میدهد یا خیر. برای مثال، شهروندان روسیه حق دارند تابعیت یک کشور خارجی را دریافت کنند. اگر آنها روسیه را ترک نکنند، از حقوق و تعهدات دو کشور برخوردار خواهند بود.
داشتن شهروندی دو کشور از مزایای خاصی مانند توانایی زندگی و کار آزادانه در دو کشور، داشتن دارایی در هر دو کشور و سفر بین کشورها با سهولت نسبی همراه است.
هر کشوری تابعیت مضاعف را به رسمیت نمیشناسد و ممکن است لازم باشد شهروندی تولد خود را از دست بدهید تا شهروند یک کشور جدید شوید.
معایب شهروندی مضاعف شامل پرداخت مالیات مضاعف و فرآیند طولانی و پرهزینه برای اخذ تابعیت مضاعف است. کشورهای مختلف قوانین متفاوتی دارند، اما برخی کشورها برای دریافت تابعیت مضاعف روشهای ساده ارائه میکنند. در کشورهایی مانند ترکیه، وانواتو، گرانادا و دومینیکا با سرمایهگذاری میتوان در 2 تا 8 ماه شهروندی مضاعف به دست آورد.
مقاله پیشنهادی: مهاجرت از ترکیه به آمریکا
جمعبندی
ما در این مطلب به طور کلی به این موضوع که سیتیزن چیست و چه کاربردی دارد پرداختیم. شهروندی یا سیتیزن، یک رابطه حقوقی پایدار بین شخص و دولت است که با حقوق و تعهدات متقابل مشخص میشود. حقوق و تعهدات شهروندان در سند اصلی - قانون اساسی و همچنین در مقررات مختلف موجود هستند. یک شهروند از همه قوانین پیروی میکند و در عین حال، دولت رعایت حقوق و آزادیهای او را بدون توجه به موقعیت اجتماعی و وابستگی او تضمین مینماید.
برخی از افراد میتوانند به طور همزمان شهروند دو کشور مختلف باشند. اصطلاح «تابعیت مضاعف» که به این وضعیت گفته میشود، به این معنا است که شما یک شهروند قانونی ثبتشده در دو کشور به طور همزمان هستید. افراد دارای شهروندی دوگانه، از امتیازات و حقوق هر دو کشور برخوردار میشوند. هر کشوری امکان انتخاب تابعیت مضاعف را ندارد و کشورهایی که این کار را انجام می دهند، اغلب دارای قوانین خاص هستند.
