پیامبر گرامی اسلام صلیالله علیه و آله و سلم:
اَیُّها الناس! إنَّ دِماءَ کُم و اَعراضَکُم عَلَیکُم حرامٌ الی أَن تَلقَوا ربَّکُم.
ای مردم! ریختن خون یکدیگر و لطمه زدن به حیثیت دیگران، تا وقت مردن و لقای پروردگارتان بر شما حرام است.
(تحفالعقول، ص ۳۱)
امام جعفرصادق(علیهالسلام):
المُؤمنُ حرامٌ کُلُّهُ: عِرضُهُ و مالُهُ و دَمُهُ.
مؤمن سراسر وجودش حرمت است: حرمت آبرو، حرمت مال و حرمت خون و جان او.
(مستدرک، ج ۹، ص ۲۳۹)
کسانی که آبرویشان حرمتی ندارد
امام محمدباقر(علیهالسلام):
ثلاثةٌ لَیسَ لَهُم حُرمَةٌ: صاحبُ هَویً مُبتَدِعٍ و الاِمامُ الجائِرُ و الفاسِقُ المُعلِنُ بِفِسقِه.
سه نفر هستند که حیثیت و حرمتی ندارند: دنبالهرو هوای نفس بدعتگذار، پیشوای ظالم و ستمگر، و فاسق علنی بیباک.
(قربالاسناد، ص ۸۲)
لزوم پرهیز از عملی که به آبرو لطمه می زند.
مولی امیرالمؤمنین (علیهالسلام):
لاتَفَعَلْ ما یَشینُ العِرضَ والاِسم.
هیچوقت به کاری که باعث بدنامی و لطمه زدن به حیثیت تو میشود اقدام مکن.
(فهرست غرر، ص ۲۴۲)
مولی امیرالمؤمنین (علیهالسلام):
لاتَجَعَلْ عِرضَکَ غَرَضاً لِنِبالِ القَولِ.
آبرو و اعتبار خودت را آماج تیرهای حرف مردم قرار مده. (حیثیّت تو در دست خود تو است!)
(نهجالبلاغه، نامة ۶۹)
مولی امیرالمؤمنین (علیهالسلام):
مَن بَذلَ عِرضَهُ ذَلَّ.
کسی که حیثیت و آبروی خود را میبرد خودش را به پستی و خاک مذلّت افکنده است.
(فهرست غرر، ص ۲۴۲)
امام حسن مجتبی(علیهالسلام):
السَّفیهُ، اَلأَحمقُ فی مالِهِ اَلمُتهاوَنُ فیعِرضِه.
آدم سفیه و بیخِرد کسی است که در مصرف اموالش ابلهانه عمل میکند و نسبت به آبروی خود لاأبالی و سهلانگار است.
(بحار، ج ۷۸، ص ۱۱۵)
ولایت شیطان بر کسی که قصدش ریختن آبروی مؤمنین است.
امام جعفرصادق (علیهالسلام):
مَن رَوی مُؤْمِنٍ رِوایَةً یُریُدبِها شَینَهُ وَ حَدْمَ مُروُءَ تِهِ لِیَسقُطَ مِن أَعیُنِ النّاسِ، اَخرَجَهُ اللهُ عَزَّ وجَلَّ مِن وِلایَتِهِ الی وِلایَةِ الشّیطانِ.
هرکس داستانی نقل کند و قصدش ظاهر ساختن بدیها و ریختن آبروی مؤمنی باشد و بخواهد او را از چشم مردم بیندازد خداوند متعال ولایت خود را از او برمیدارد و ولایت شیطان را جایگزین آن مینماید.
(ثواب و عقابالاعمال، ص ۵۴۷)