کنه ها رده ای از بندپايان هستند که از آفات گياهان زراعی و باغی محسوب می شوند و در سه مورد با حشرات اختلاف دارند. کنه ها به جای شاخک دارای کلسير می باشند و برخلاف حشرات، بدن آنها از دو قسمت سر سينه و شکم تشکيل شده است. همچنین کنه های بالغ دارای ۴ جفت پا بوده و حشرات دارای ۳جفت پا می باشند. کنه ها شامل گروه های آبزی و خشکی زی هستند. کنه های خشکی زی در داخل خاک با جمعیت بسیار بالا دیده می شوند و از مهمترین بندپایان هستند. تعدادی از کنه ها بخشی از زندگی خود را به صورت پارازیت می گذرانند و ممکن است انگل بندپایان یا مهره داران باشند. تعداد کمی هم به صورت انگل در داخل بدن حشرات و مهره داران فعالیت می کنند.
تعدادی از کنه ها شکارگر بوده و در داخل خاک و روی گیاهان از سایر کنه های گیاه خوار و تخم حشرات کوچک تغذیه می کنند و جز موجودات بسیار مفید هستند. تعداد زیادی از کنه ها گیاه خوار بوده و تعدادی از گونه های گیاهخوار در محیط های انباری از غلات و خشکبار تغذیه می کنند. کنه هاى گياهى داراى قطعات دهانى برنده و مکنده اند به اين ترتيب که زمان تغذيه ابتدا بافت گياه را پاره کرده و پس از خروج شيره گياهى آن را می مکند. در اين حالت مقدارى از آب گياه از محل پاره شدن تبخير می شود و به اين علت برگها و ميوه ها به شدت می ریزند. بيشتر کنه هايى که در کشاورزى اهميت دارند در سطح برگ توليد تار می کنند که به آنها کنه هاى تار عنکبوتى می گویند.
سيستم توليد مثل در كنه ها غالبا دو جنسي است و اكثر كنه ها تخم گذار هستند. گرچه تعدادي كنه ی زندهزا نيز مشاهده شده است. تعدادي از كنه ها بكرزا هستند كه توليد نتاج نر و ماده مي كنند. البته در كنه-هايي مثل كنه تيترانيكوس اورتيكا (Tetranychus urticae ) كه از مهمترين كنه ها و نيز جزء آفات بسيار مهم گياهان زينتي است بعد از جفت گيري، تخم هاي بارور توليد افراد نر و ماده مي كنند و تخم هايي كه بارور نشوند صرفا توليد افراد نر خواهند كرد. سير تكاملي كنه ها در بسياري از انواع متغير است اما مي توان گفت تمام آنها داراي چهار مرحله تخم ، نوزاد 6 پا ، نمف 8 پا و بالغ مي باشند.
ادامه ی مقاله را در لینک بالا مطالعه کنید .......
