دهانم را ببندم؟

هیچ راهی نیست. هیچ راهی برای اینکه چیزهایی که دیده‌ام را بگویم . تعریف کنم، نیست. حتی از پشت تلفن می‌ترسم که به دوستانم بگویم. انقدر چیزی نگفتم که کم‌کم باورم شده‌ است چیزهایی که دیدم، خواب بودند. انگار که واقعا اتفاق نیوفتاده است. انگار قطع کردن اینترنت و اینکه حتی نمی‌توان یک پیام ساده داد، دارد خوب جواب می‌دهد. مرگ برایم راحت‌تر نیست؟