دلیل افتادن آدما از چشم؟ تنفر از قضاوت بی‌جا!!

سلام، شبِ ششمِ عید سال ۹۸ همگی بخیر!
هر وقت گوشی دستم هست و هیچ کاری به ذهنم نمی‌رسه تا باهاش انجام بدم، به سایت ویرگول سر می‌زنم؛ حقیقاً بعضی کاربرانش دست‌مریزاد دارن‌و محتوای خیلی خوبی توش میذارن. امشب هم طبق عادت نمی‌دونستم قراره با گوشی چیکار کنم، فرصتو غنیمت شمردم و اومدم توی ویرگول تا چندتا پست بخونم!
جالب اینجا بود عنوان هیچ محتوایی نتونست نظرمو جلب کنه، ولی یه محتوا با عنوان "چرا ۲۰۱۸ سال پایان کار شبکه‌های اجتماعی است" دیدم که اولش خندیدم! وقتی رفتم ببینم داستان از چه قراره، دیدم نویسنده محترم عنوان " 2018 is the End of Social Media as we Know" رو اینجوری معنی کرده!!! خلاصه اینکه بنطرم‌محتوایی که نویسندش نتونسته باشه عنوانش رو درست ترجمه کنه و "سوشال‌مدیایی که ما می‌شناسیم" رو "شبکه‌ اجتماعی" معنی می‌کنه، اصلاً ارزش خوندن نداره! بگذریم...
یکم از خودم بگم که توی ایسنتاگرام فعالیت زیادی دارم و تقریباً هر روز حداقل یه استوری رو میذارم! امشب هم یه استوری گذاشتم با این عنوان که "چه چیزی آدما رو از چشمتون می‌ندازه" گذاشتم و استیکر کوئسشن (Question sticker) گذاشتم که نظر بقیه رو بدونم؛ جوابا خیلی شبیه هم بود! مشخص بود مشکل همه ما یکیه و چیزی که بقیه رو از چشم ما می‌ندازه غرور، دروغ، خیانت و دورویی بود. بیشتر هم از "دورویی" می‌گفتن. جالب بود برام بدونم اصلاً دورویی از نظر بقیه یعنی چی؟! شاید می‌تونستم با یه استوری دیگه بپرسم دورویی یعنی چی ولی صفحه من، یک صفحه شخصی هست که تحقیق و پرسش جایگاهی نداره! ترجیح دادم نظر کاربرای ویرگول رو هم بپرسم! شاید چون خودم خیلی از این بابت اذیت نمیشم، اینو نمی‌تونم زیاد درک کنم ولی خب در کل برام جالبه بدونم دورویی یعنی چی! آخر پست می‌پرسم، دوست داشتین نظرتونو بگین تا راحت‌تر بتونیم ‌کنار بیایم با این‌ مسئله...

اما این پست رو چرا زدم؟ چیزی که من‌رو خیلی اذیت می‌کنه قضاوت هست! به معنای ساده‌تر، چیزی که دربارمون‌نمی‌دونن ولی خیلی راحت پشتمون حرف می‌زنن!! اصلاً دوست ندارم واسه تعداد زیادی از آدما مهم باشم؛ اگه واقعاً ما برای کسی مهم باشیم، چرا وقتی چیزی از ما می‌شنون بدون این‌که مطمئن باشن ازمون متنفر میشن؟ دقیقاً بخاطر همین‌ چیزا هست که متنفرم از دوست ‌داشته‌شدن توسط تعداد زیادی از آدما!
از طرف دیگه من عاشقم! عاشق آدمایی که براشون‌مهمم و منو خوب میشناسن؛ وقتی کسی پشتم حرف بزنه، اگه منو میشناسن باور نمیکنن! یا اگه خیلی شک کنن میان از من ‌می‌پرسن حقیقت‌ داشتن یا دلیل اون کارمو! خلاصه من عاشق آدمایی هستم که اگه چیزی از من ببینن، میان از من می‌پرسن که چیشد که این اتفاق افتاد. این اتفاق زیاد افتاده، از بچگی تا همین ‌امسال! جالبه بدونین واسه امثال من اصلاً مهم نیست که بقیه پشتمون‌چی میگن، اصلاً هم اهل ‌انتقام و پشت بقیه حرف زدن‌ نیستیم!! فقط اونا دیگه از چشممون میفتن؛ شاید الان براشون مهم نباشه، ولی زمین انقدر گرد هست که سنگینی نگاه ما، این آدم‌ها رو اذیت کنه! از همه جالب‌تر این‌که این آدما خودشونم فرشته، مهربون، همه‌چیز‌فهم، دنیادیده و باتجربه میدونن که اصلاً اینجوری نیست.
حالا شما بگین‌ بهم تا راحت‌تر کنار بیایم و همو بشناسیم:

دورویی چیه؟
دلیل دورو شدن آدما‌ چیه؟!
کدوم رفتار آدما اونارو از چشم شما می‌ندازه؟
قضاوت بی‌جا، بی‌مورد و اشتباه چرا اتفاق می‌یفته؟
نظر شما چیه؟؟