آدم ها را به چشم آدم بودنشان ببینیم.

از نصیحت کردن خوشم نمیاد، ولی یه چیزی که دنیا رو از چیزی که هست حداقل برای من زشت کرده و ناخواسته خودم هم بهش دچارم، یه بیماریه.

همون بیماری که تو اولین برخوردمون با یه آدم، عوارضش در پس ذهنمون شکل میگیره.

چقدر چاقه.

چرا انقدر قدش بلنده.

چه گوشای بزرگی داره.

قیافش میخوره کارگر باشه.

پیر دهاتی.

و ...

همین بیماری که نوع رفتار و برخوردمون بر اساس خوشگل، زشت، معلول، کارتن خواب و ... با یه آدم تغییر میکنه.

میدونید، آدم ها، آدمن. آدم ها رو به چشم آدم بودنشون ببینیم.

نه زشت

نه لاغر

نه خوش اندام

نه بیکار

نه پولدار

نه ترشیده

نه تحصیلکرده

نه بیوه

نه یتیم

بلکه به عنوان یه آدم. اگر بپذیریم انسان محترمه. پس حفظ شان آدمی لازم.

آدم‌هارو به چشم آدم بودنشون ببینیم.