اول میخواستم عنوان پست رو بزارم جبر زیبایی و زنان ولی بعد دیدم عنوان بالا با مسماتره و پیام رو میرسونه.
مسئله زیبایی یا به عبارت بهتر استانداردهای زیبایی که نشات گرفته از نقص های آدمی هست، بلایی بوده مضاعف بر مصائب زمین. بلایی بر سر زنان، مردان و حتی کودکان.
اما خب این بلا برای خانم ها شدت بیشتری داشته. اینکه چرا؟ بگذریم. حقیقت من هم خیلی ایده ای در خصوص ریشه های این مسئله ندارم، شاید به فرگشت و بیولوژی زن و مرد مربوط باشه.
چیزی که میخوام راجبش حرف بزنم. جبر جامعه و مهم تر از اون خود تحمیلیه ناشی از همون جبره.
واقعا نمیشه انکار کرد که جامعه خواسته یا ناخواسته استانداردهایی رو برای زیبایی برای خانم ها تحمیل کرده، شاید مستقیما تیغ زیر گلوی کسی نباشه ولی فشارهای غیر مستقیم و بعضا مستقیم که شاید راحت دیده نشن و ملموس نباشن، دست کمی از تیغی که زیر گلوی کسی گذاشته شده باشه ،نداره.
در مشاهده روزمره به راحتی این مسئله دیده میشه که زن باید زیبا باشه و اگه نباشه ارزش کمتری داره، کمتر مورد احترامه. یا اینکه خانم های زیبا به صورت پیشفرض مهربون، باهوش یا حتی تحصیلکرده در نظر گرفته میشن. فرصت ها و موقعیت شغلی های بیشتری گیرشون میاد. ( امتیاز زیبایی ) البته که این مسئله زیبایی روی دیگری هم داره و چالش هایی رو هم میتونه بسازه ( تله زیبایی ) که نمیخوام اینجا بهش بپردازم.
و در نقطه مقابل خانم هایی که شاید به استانداردهای زیبایی نزدیک نباشن. تقریبا همه برخوردها و رفتارها تغییر میکنه، کوچیک در نظر گرفته میشن. اعتراض و گله هاشون، غر و نق زدن تلقی میشه و هزاران مسئله دیگه. تحقیق و آمارهای زیادی هم وجود داره که به این مسئله پرداخته و به راحتی میشه دید که اگه زیبا نباشی، با مشکل مواجه میشی.
حتی برای دختران نوجوان و دختربچه ها هم این مسئله صدق می کنه. آمار و شواهد علمی زیادی هم در این زمینه وجود داره که به طور دقیق و به تفکیک اثر زیبایی رو در موضوعات مختلف بررسی کرده و خب نتایجشون اصلا جالب نیست.
خلاصه یه تیغ نامرئی وجود داره که با شدت زیادی زیر گلوی بانوان قرار داره که یا زیبایی یا ناکافی. خروجیش میشه. زمان زیادی که روزانه برای آرایش میره. عمل های جراحی زیبایی حتی موقعی که عیب ظاهری خاصی دیده نمیشه که بعضا به آسیب های جسمی منجر میشه. هزینه های کلان برای به چشم اومدن و رسیدن به استانداردهای زیبایی.
خلاصه نقص آدمی هست. جبر جامعه هست. اثر چشم گیر و قابل توجه روی زندگی فرد ناشی از زیبایی هست. یه حلقه بازخوردی باطل شکل گرفته که باید زیبا باشی، زیباتر، باز زیباتر و اثرات روانی این مسئله، حس ناکافی بودن و خوب نبودن، منجر میشه که حتی یه دخترنوجوان مثلا پانزده ساله، علی رغم چهره زیبا، عمل زیبایی انجام بده.
ولی من میخوام بپرسم، کی گفته خانم ها باید زیبا باشن؟ چرا یه انسان باید به خاطر این مسئله تحت فشار باشه، به لحاظ ذهنی و اجتماعی، چرا باید شرایطی ایجاد کنیم که افراد اینقدر با بدن خودشون بی رحم باشن و برای زیبایی حاضر باشن آسیب ببینن.
البته که به خود خانم ها هم ایرادی وارده. اگه نظریه انتخاب رو معیار قرار بدیم. اینکه شما روی فکر و عملت کنترل داری. اینکه رفتارهای شما انتخابی و نشات گرفته از درونه. اینکه نتیجه انتخابتون با خودتونه. چرا واقعا باید زیبایی رو به خودتون تحمیل کنید. این خود تحمیلی افراطی بخشیش مربوط به مسائل گفته شده هست، ولی نه همش.
شمایید که دارید تصمیم میگیرید. زندگی شماست. بدن شماست. چهره شماست. در نهایت شمایید که تصمیم میگیرید بزارید جبر جامعه چیره بشه بهتون یا باهاش مقابله کنید و نزارید روتون کنترل داشته باشه.
به نظر من الزامی نیست خانم ها زیبا باشن. بین خود تحمیلی افراطی زیبایی و رسیدگی متناسب هر فرد به ظاهر خودش فرق هست. شما انسانید، دارای شان و احترام. نذارید ملاک ارزش گذاری شما زیبایی ظاهری تون باشه. در نهایت خودتون به خودتون زیبایی رو تحمیل نکنید، بلکه انتخاب کنید.
شاید این پست روی خواننده ها تاثیر کوچیکی بزاره ولی میدونم این مسئله خیلی بزرگتر از اینه که بخواد تغییری ایجاد کنه. صرفا خواستم کسی باشم که یه چراغ روشن کرده.
" البته که تو این متن منظور از " زیبایی " زیبایی ظاهری و تلاش برای کسب زیبایی ظاهری با ابزارهای مختلف هست. "
