دوست من بهم میگه برو توی ویرگول بنویس. و منتظر نمیشینه که من بگم از چی بنویسم. و من میان این انبوه تراوشات، نمی دونم واقعا نوشتن از چی باید باشه؟ و چرا این ویرگول؟ فعلا من بعد از شروع کردن ادامه میدم تا ببینم چی میشه. جواد سیفی هستم. دانش آموخته فیزیک از دانشگاه علم و صنعت و ارشد فوتونیک از همون دانشگاه علم و صنعت. از گذشته گفتن، تا همینجا بسته. نزدیک به یک سال و نیم هست که مدیر فروش و بازاریابی شرکت اپتیک پرداز هستم و توی این مدت خیلی تلاش کردم تا فروش و بازاریابی رو بفهمم. موفق بودم؟ نمی دونم. اما تلاش کردم. و در مکتبی که نمی دونم اسم و رسمشون چیه، تلاش کردن یک ارزش هست. به راه بادیه نرفتم، اما بیهوده هم ننشستم. بعد ها اسم کارهایی که کردم رو هم فهمیدم. مثلا اینکه از پارسال دارم شرکت به شرکت می رم و با مسئولین و آدم هاشون ارتباط می گیرم رو فهمیدم بهش می گن شبکه سازی. پسر عجب اسمیه! توی لینکدین دیدم خیلی ها توی بیوشون نوشتند: توانایی شبکه سازی. حالا ما توی محلمون راه می رفتیم از سر و ته کوچه هزار و صد نفر بهمون سلام می دادند، به خودمون نمی گفتیم مردم دار و شبکه ساز، اینجا باید بیام بنویسم که بله! من توی این ۱۸ ماه کاری کردم که برای خودش توانایی و رزومه ای محسوب میشه. و خیلی کارهای دیگه.
چند تا دوره دیدم، چند تا مقاله خوندم، و یک دوره مبسوطی هم در باب مدیریت بازاریابی رفتم. مدرسه آریانا قلم، که من اون رو به اعتبار کتابهای خوبش انتخاب کردم. خوب هست. رضایت دارم. اما فکر میکنم می تونست بهتر باشه. برای منی که از فضای تحقیق و توسعه علمی و دنیای تک بعدی بودن اومده بودم، تونست راه و چاه رو خوب نشون بده. اما تجربه چیزی نیست که با کلاس رفتن به دست بیاد. گاهی فکر می کنم همین هجده ماهی که توی این پوزیشن دارم کار میکنم از خیلی از دوره ها بهتر بوده. مثلا یک بار که یک مجموعه مقاله، در مورد فروش، رو داشتم از توی سایت متمم مطالعه می کردم، فهمیدم که بیشتر اونها رو بلدم. اما بازاریابی مدرسه آریانا برام بدیع بود. بذارید اعتراف کنم که هر جلسه اون برام بدیع بود. حالا باید این ها رو یک جایی ورای اینجا تجربه کنم. به دوست من بگید من محتوا برای نوشتن ندارم، و اگر هم داشته باشم در حد همین ۴۰۰ کلمه هست. و اگر چیزی از تراوشات خواست به بیرون بتراود، من خواهد نوشت.
