چطور میتونم خلاقیت رو تحت کنترل خودم در بیارم؟

قبل از شروع به خوندن این مطلب، فایل صوتی بالا رو پلی کن؛ صداش رو روی ولوم متوسط نگهدار و به خوندن ادامه بده... اگر دیدی تمرکز نمیتونی بکنی، اول مطلب رو بخون و در آخر موزیک رو پلی کن!

یانی درباره قطعه Nostalgia می‌گه تقریبا ۴۰ سال پیش یه روز نشسته بودم پای پیانو که یه دفعه چند ثانیه‌ از یه قطعه کوتاه به ذهنم اومد و روی ساز اجراش کردم. به محض اجراش به شدت هیجان‌زده شدم و ذوق کردم که چه آهنگ باحالی. ولی اشتباهم اینجا بود که خیلی زود ذوق‌زده شدم!

بعد از اون چند دقیقه هیجان‌انگیز سه روز تمام نشستم پای پیانو ولی هیچ خبری از تیکه‌های بعدی پازل نشد که نشد. هر چی تلاش می‌کردم چیزی به ذهنم نمی‌رسید و نمی‌تونستم قطعه رو کامل کنم.

به عنوان آدمی که بک‌گراند تحصیلی روانشناسی داشتم ذهنم خیلی درگیر این شد که چی می‌شه که من بعضی‌ وقت‌ها می‌تونم توی یک دقیقه یه آهنگ بنویسم ولی گاهی هفته‌ها پای پیانو می‌شینم بدون اینکه بتونم حتی یه خط آهنگ بنویسم.

مدت طولانی دنبال راهی می‌گشته که بشه باهاش خلاقیت رو تحت کنترل در آورد تا اینکه کم‌کم فهمیدم که کجای کار می‌لنگه. یانی می‌گه پارادوکس بزرگی که درباره خلاقیت وجود داره اینه که تا وقتی توش هستید نمی‌تونید ببینیدش و اگه تلاش کنید که ببینیدش نمی‌تونید توش باشید.

خلاقیت مثل یه پروانه‌ است. به محض اینکه تلاش می‌کنی با دستت بگیریش، می‌میره. قضاوت، دشمن خلاقیته. پس باید بدونید که هیچ وقت نمی‌تونید قضاوت و خلاقیت، هر دو رو همزمان یکجا داشته باشید. اگرچه که برای موفقیت به هر دوشون نیاز دارید.

زمانی که آهنگ می‌ساختم گاهی ساعت‌ها پشت پیانو می‌شستم و فقط تلاش می‌کردم با همه وجودم به تاریکی و سکوت گوش بدم. همه نت‌ها از اونجا میان و فقط باید سعی کنید صداشون رو بهتر و شفاف‌تر بشنوید.

مهم‌ترین چیزی که من تو همه این سال‌های آهنگ‌سازی یاد گرفتم اینه که هر چی بیشتر تلاش کنید و سعی کنید به ناشناخته‌های دنیای سکوت و تاریکی گوش بدید، پروانه برای دفعات بیشتری سراغ شما میاد و وقتی میاد، سعی کنید جاج کردن رو به کل بذارید کنار.

سعی کنید فقط باهاش پرواز کنید و به هیچ عنوان قضاوتش نکنید که چرا این قطعه‌ زیادی تنده یا کنده یا غمگینه یا هر چیز دیگه‌ای. این تنها راهیه که می‌تونید باهاش پروسه خلاقیت رو به دفعات و با فرکانس بیشتری تجربه کنید. اینکه بی هیچ محدودیتی بذارید هر کاری که می‌خواد با ذهن شما بکنه.

این‌ها فقط درباره آهنگسازی نیست. هر کسی که می‌خواد داستانی بنویسه هم مشکل مشابهی با تک‌تک کلمات اثرش داره و یه نقاش هم با تک‌تک رنگ‌های رو بومش. می‌گه تمام آدم‌هایی که درگیر پروسه خلق هستند با همین چالش‌ها مواجهند و باید یاد بگیرند که به سبک خودشون باهاش کنار بیان.

قطعه Nostalgia توی آلبوم Keys to Imagination توی سال ۱۸۹۶ یعنی ۳۶ سال پیش منتشر شده.
برگرفته از رشته توییت علی



https://virgool.io/@jooyanbagheri/jooyanbagheri-e6iofuabmueo

من در شبکه های اجتماعی:

https://zil.ink/jooyan