بنده به عنوان یک برنامهنویس و فعال نرمافزار آزاد که کاربر گنو/لینوکس هم هستم نمیدانم باید چه خاکی بر سر کنم یا گلی به سرم بکنم. من ۳۴ سال دارم و در سال۸۸ هم ۱۸ ساله بودم و دانشجو. به عنوان یک برنامهنویس که به اکثر زبانهای برنامه نویسی تسلط دارم و زبان انگلیسی خوبی دارم به راحتی میتوانستم مهاجرت کنم به کانادا، آلمان و ... اکثر همکارانم یا در هلند هستند یا در آلمان و یا در کانادا و بسیار هم موفق شدهاند و هزاران دلار حقوق دریافت میکنند! من در ایران ماندم چون فکر میکردم و میکنم من اگر بروم تو اگر بروی چه کسی میماند! من ار بمانم تو اگر بمانی همهمان میمانیم. هشت میلیون ایرانی از ایران رفته اند و بیشتر و بیشتر هم میروند! با این وجود احساس حماقت احساسی است که در این قطعی اینترنت به سراغ همه کسانی که در وظعیت من هستند وجود دارد!
من به عنوان برنامه نویس که یک مدل هوش مصنوعی مینویسم آن هم به زبان راست! با ۱۵ سال سابقه لینوکس و برنامه نویسی و هوش مصنوعی چگونه میتوانم این وضعیت را تحمل کنم؟ کلا پنجاه میلیون درآمد ندارم در ماه که میشود چند دلار؟ الآن یا الآن؟ تقریبا حدود ۳۸۸ تا ۳۹۰ دلار تازه از هین حدود ۷۰ دلار آن را خرج دور زدن تحریم برای شکن و گرفتن سروری در آلمان میکنم و مابقی را به هوش مصنوعی. ۲۰ دلار جی پی تی و کدکس و ۲۰ دلار کلاد کود و ۱۰ دلار هم متفرقه بنا به نیاز جی ام ال یا کرسر یا کوپایلوت و ...
ددلار که آن وضعیت را دارد! اینترنت هم که قطع شده است! سایتهایی هم که سئو کرده بودیم به نقطه صفر بر میگردد! هزاران صفحه روزه در خصوص مشکلات نبود اینترنت خوانده شده است! این وسط دانشگاه شریف با گوگل میت با دانشگاه بغداد کنفرانس داشته اند! خبرگزاری ها حکومتی و نظامی هم اینترنت دارند ما در شرکت ایرانسل نداریم و خانه نشین میباشم. تصور کنید یک استارتاپی داشتیم که بینالمللی بود آیا قطع شدن اینترنت و دستور برای قطع کردن پبامک و ... آن کسب و کار را زمین نمیزد! یک ساعت اینترنت در هر کشوری قطع شود وزیران مربوطه و ... همگی پدرشان در میآید اینجا خبرگزاری تابناک می وید قول می دهید دیگر بی خبر قطع نکنید؟! وزیر هم می گوید جنگ فرق داشت و بعد دوباره میگوید اگر بگویم نه! دوباره شما می گویید در جمگ قطع کردید و ... و رفت!!!! همه هم که دایورت میکنند و ...
آیا اگر مهاجرت میکردم درآمد بهتری نداشتم؟ به راحتی نمیتوانستم مدلی که نوشتهام را با سخت افزاری بهتر ترین کنم و بی دردسر کار کنم و در وقت بیکاری هم روی علایقم کار کنم بعد دو سال خانه و مسکن بخرم! اینترنت بی فیلتر داشته باشم و نگران وفاق و ... نباشم و سرم به زندگی خودم باشد به من چه چه کسی بیرون ریخته یا نریخته! به من چه مربوط بود که چه خبر است که گر و گور یامک برایم بیاید که بیا فلان جا! بیا بهمان جا! پیامک پر. اینترنت پر نبود. زندگی می کردم و موفقیت بیشتری داشتم!!!! ماشین میخریدم. خانه میخریدم. این ها همه هیچ! اینترنت را دیگر چرا قطع کردید! من عصبانی میباشم! احساس حماقت دارم و نمی دانم چه گلی بر سرم بگیرم.
