هر ساله مردم شهر برای حفاظت خود از گزند جادوگری که در دل جنگل زندگی میکند، نوزادی را به عنوان قربانی در جنگل رها میکنند. مردم امیدوارند این نوزادان باعث شوند تا جادوگر پیر که زان نام دارد به آنها آسیبی نرساند، اما این افراد سخت در اشتباهند؛ چرا که زان برخلاف تصور آنها قلبی مهربان دارند و نوزادانی را که مردم در جنگل رها میکنند نجات میدهد و برای مدتی از آنها نگهداری مینماید. او برای سیر کردن نوزادان از نور ستاره استفاده میکند و پس از مدتی آنها را به خانوادههای خوش قلبی که در آن سوی جنگل هستند میسپارد.
شخصیت اصلی کتابِ دختری که ماه را نوشید! نیز یکی از همین نوزادان است؛ دختری به نام لونا که سرنوشتی متفاوت نسبت به دیگران دارد. جادوگر پیر اشتباهی به جای نور ستاره به او نور ماه میدهد و از آنجایی که نور ماه قدرت جادویی بسیار زیادی دارد، لونا به قدرت خارقالعادهای دست پیدا میکند. زان که نگران قدرت این کودک است و میترسد به خود و دیگران آسیب برساند تصمیم میگیرد او را مانند دختر خود بزرگ کند تا از او محافظت نماید. هر چه لونا بیشتر رشد پیدا میکند، جادوی او نیز قدرتمندتر میشود. البته زندگی زان و لونا به همین شکل نمیماند. این دختر نوجوان متوجه میشود که در آیندهای نزدیک ناچار است برای محافظت از خود و عزیزانش از این نیروی خارقالعاده استفاده کند.
کلی بارن هیل این رمان مسحورکننده را در سال 2016 منتشر کرد و به واسطهی آن شهرت و افتخارات بسیاری را به دست آورد.
افتخارات کتاب دختری که ماه را نوشید:
- جزو لیست پرفروشترینهای نیویورک تایمز
- برندهی جایزهی نیوبری سال 2017
- بهترین کتاب نوجوان هفتهنامه سرگرمی در سال 2016
- بهترین کتاب سال 2016 کتابخانه عمومی نیویورک
- بهترین کتاب سال 2016 کتابخانه عمومی شیکاگو
- یکی از 20 کتاب برتر آمازون در سال 2016
- بهترین کتاب هفتهنامه پابلیشرز ویکلی در سال 2016
نکوداشتهای کتاب دختری که ماه را نوشید:
- رمان شگفتانگیز کلی بارن هیل. (New York Times Book Review)
- یک داستان فانتزی مسحورکننده. (Publishers Weekly)
- انتخابی مطمئن برای هر کسی که از داستانی حقیقتا خارقالعاده لذت میبرد. (Booklist)
کلی بارن هیل را بیشتر بشناسیم:
او با نام کامل کلی ریگن بارنهیل (Kelly Regan Barnhill) نویسندهای آمریکایی است که در سال 1973 به دنیا آمد. او را بیشتر به خاطر آثار فانتزیای میشناسند که برای نوجوانان مینویسد و از میان سایر آثار او میتوان به مواردی مانند پسر زن جادوگر، داستان خیلی واقعی جک و ... اشاره کرد.
در بخشی از کتاب دختری که ماه را نوشید میخوانیم:
وقتی لونا پنج سالش شد، جادویش هم پنجبرابر شده بود. ولی همهی جادو درونش باقی مانده بود و با پوست و گوشت و خونش آمیخته بود. توی تکتک سلولهایش بود. کاملاً ساکن، پر از آمادگی و بدون هیچ فشاری.
گلرک غرغرکنان گفت: «نمیشه اینجوری پیش بره. هر چقدر بیشتر جادو جمع کنه، ممکنه جادوی بیشتری فوران کنه.» برای بچه شکلک درآورد و او را به قهقهه انداخت. «به حرفم میرسی.» سعی کرد جدی به نظر برسد.
زان گفت: «تو که نمیدونی. شاید هیچ جادویی بیرون نیاد. شاید هیچی برامون سخت نشه.»
جدا از وظیفهی سختی که در قبال بچههای رهاشده داشت، از چیزهای سخت متنفر بود و چیزهایی که غمانگیز بودند و چیزهای چندشآور. اگر میتوانست، ترجیح میداد به آنها فکر نکند. کنار دختر مینشست و با هم حباب درست میکردند و با جادو هرکدامشان را به رنگی درمیآوردند. دختربچه دنبال حبابها میدوید، با دست میگرفتشان و روی غنچهی گلها، پروانهها و برگهای درختان میگذاشت. حتی گاهی داخل یک حباب میرفت و روی چمنها غلت میخورد.
زان گفت: «اینهمه زیبایی وجود داره. چطور میتونی به چیز دیگهای فکر کنی؟»
اینکه امید رو درمقابل اندوه دیده جالبه و کلا دیدگاه نویسنده نسبت به عواطف انسانی و تاثیرش روی خود ادم و اطرافیانش جالب و جدید بود برام. اولا واسم جالب نبود بعد که تو داستان غرق شدم خیلی خوشم اومد البته طبیعیه که اول داستان واست جالب نباشه
