در این هیاهو گم شدم
دلشوره ای همیشه ته دلم هست انگار چندنفر همیشه توی دلم دارن رخت میشورن و هی میسابن و میسابن!
از طرفی فکر مهاجرت و از طرفی دل کندن از خانواده و دوستان و آشنایان
یک آینده حداقلی در خارج یا یک آینده نامعلوم همراه با استرس در داخل
به راستی که تصمیم سختیست!
حال چه کنیم؟ صبر، با تمام دلشوره ها با تمام سختیها و مشکلات صبر است که جواب است و خب با مقداری چاشنی امید!
شاید رفتند و بهتر آمد شاید رفتند و بدتر آمد کسی چه میداند؟ من نیز علم غیب ندارم اما یچیز را مطمئن هستم
تو ای جوان ایرانی که از کرونا جان سالم به در بردی در این تورم سر به فلک کشیده دوام آوردی با هزار سختی و فشار و حتی چیزهایی که حق تو بوده اما به تو ندادن هنوز جنگیدی و ادامه دادی، من میدانم من ایمان دارم هرجای این جهان که باشی دوام خواهی آورد
ما بازی رو از هارد شروع کردیم! جون کم! پول کم! دمیج زیاد! قوی باش و ادامه بده بهت قول نمیدم آسونتر یا بهتر میشه اما من به تو مطمئنم ✌🏻
آیا خودت به خودت مطمئنی؟
این پست رو بیشتر برای خودم نوشتم دوستان اگه تا اینجا خوندی از خودت و چشمای نازنینت ممنونم 🙏🏻
