زیبایی، مسئله مهمیه! ما آدم ها توی ثانیه های نخست آشنایی صرفا به ظاهر افراد توجه می کنیم. اما قضاوتی که از روی ظاهر انجام میش، مسئله ایه که به شدت تحت تاثیر کلیشه های جنسیتی قرار گرفته. درسته که هم مردها و هم زن ها داشتن ظاهری زیبا براشون اهمیت داره اما بیاید این دو مثال رو در نظر بگیرید:
وارد شرکتی میشید و میبینید که مدیر اونجا یه خانوم چاق با بینی بزرگ و یه خال گوشتی سیاه روی چونه شه. کم پشتی موهاشم از زیر شال پیداست.(البته این ها اصلا معیارهایی برای زیبا نبودن یک فرد نیست! ولی حالا شما تصور کنید.)
اولین فکری که از سرتون رد میشه قطعا قضاوتی منفی راجع به ظاهر این فرده.
حالا تصور کنید که جنسیت عوض بشه و شما یک مرد رو با همین ویژگی ها ملاقات کنید. قطعا باز هم به ظاهر طرف فکر می کنید اما چقدر؟ آیا همون قدر که از زیبا نبودن یک زن توی دوقتون میخوره به زیبا نبودن یک مرد هم توجه میکنید؟
قطعا خیر! چرا که توی ذهن جامعه، مردها همین که توی کار و کاسبی شون موفق باشن کافیه و حتما نباید زیبا باشن اما زیبایی برای زن ها مسئله مهم تریه. به همین دلیله که یک زن با اضافه وزن، بیشتر مورد قضاوت قرار میگیره و بار روانی بسیار بیشتری رو تحمل میکنه تا یک مرد. این بار روانی مضاعف، زن رو به سمت هزینه کردن وقت، پول و انرژی زیادی سوق میده تا اندام و ظاهر مورد تاییدی داشته باشه.
اینکه مرد ها میزنن روی شکمشون و با خنده میگن این اعتبار بازاره اما زن ها می خوان با هر ترفندی که شده اون شکم رو بپوشونن، خودش نشون دهنده همه چیزه.
اما ممکنه انتی فمنیسم های همیشه در صحنه بیان و بگن مردها با پول توی جیبشون قضاوت میشن و زن ها با ظاهر این به اون در! اما این درست نیست! این دقیقا همون تفکریه که زن رو به یک کالا تبدیل کرده و مرد باید با پول توی جیبش اون رو بخره. هر چی پولدار تر زن قشنگ تر! هوم؟ انسانی به نظر میرسه؟
البته بگدریم که الان زن ها هم با میزان موفقیتی که توی کارشون به دست میارن قضاوت میشن و درواقع، توی این دوران باید هم بتونن یه زن خونه دار و مادر خوبی باشن هم درآمد خوبی داشته باشن و هم زیبا باشن!
پاورقی: واضحه که بحث سلامتی کاملا جدا ست و در این نوشته فقط به بحث زیبایی پرداخته شده.
