بسیاری از داوطلبان آزمونهای نظام مهندسی و کارشناسی رسمی، زمان زیادی را صرف مطالعه مباحث مقررات ملی میکنند، اما سر جلسه آزمون با کمبود وقت یا سردرگمی مواجه میشوند. مشکل اینجاست که اکثر ما «تستزنی» را یک فرآیند واحد میبینیم، در حالی که برای موفقیت در یک آزمون کتابباز (Open Book)، ما به دو نوع استراتژی کاملاً متفاوت در تستزنی نیاز داریم: تستزنی آموزشی و تستزنی سنجشی.
در این مقاله، این دو روش را کالبدشکافی میکنیم تا متوجه شوید هر کدام در چه زمانی باید به داد شما برسند.
۱. تستزنی آموزشی: یادگیری با نقشه راه سنوات قبل
تست آموزشی، بخشی از فرآیند «یادگیری» است، نه «امتحان دادن». در این مرحله، شما نباید نگران زمان یا درست و غلط بودن جوابهایتان باشید.
- هدف: درک عمیق مفاهیم، آشنایی با ذهنیت طراح سوال و یادگیری نحوه ورق زدن کتاب.
- منبع اصلی: سوالات طبقهبندی شده سنوات گذشته.
- استراتژی: بعد از مطالعه هر بخش کوچک از کتاب، سراغ تستهای مربوط به همان بخش بروید. پاسخنامه را باز بگذارید. هدف این است که یاد بگیرید طراح از کدام کلمه در فلان بندِ مبحث، چطور سوال استخراج کرده است.
- نتیجه: این کار باعث میشود «چشم شما به دیدن تلههای تستی» عادت کند. شما با تست آموزشی، جای مطالب را در ذهن و در کتاب تثبیت میکنید.
۲. تستزنی سنجشی: شبیهسازی اتاق جنگ
تست سنجشی زمانی معنا پیدا میکند که شما مرحله اول را تمام کردهاید و حالا میخواهید بدانید در شرایط واقعی چند مرده حلاجید.
- هدف: مدیریت زمان، کنترل استرس، و شناسایی نقاط ضعف در سرعت عمل.
- منبع اصلی: تستهای تالیفی استاندارد و کوییزهای جامع آخر هر فصل.
- استراتژی: اینجا دیگر خبری از کتابِ باز یا پاسخنامه نیست. کرونومتر را روشن کنید، صندلی آزمون را شبیهسازی کنید و بدون وقفه به سوالات پاسخ دهید.
- نتیجه: تست سنجشی به شما نشان میدهد که کجا «زمان را هدر میدهید» و کدام بخش از مطالب را علیرغم مطالعه، هنوز خوب درک نکردهاید.
تفاوت کلیدی که باید به خاطر بسپرید
اگر فقط تست سنوات (آموزشی) بزنید، سر جلسه آزمون غافلگیر میشوید چون سوالات جدید را ندیدهاید. اگر هم فقط تست تالیفی (سنجشی) بزنید، پایه علمی و آشناییتان با استانداردهای طراحان اصلی ضعیف میماند.
