خدایا سادگی را به من بیاموز و ساده نوشتن و ساده حرف زدن را ، خدایا می خواهم باشم و از تو بگویم و بنویسم ، همه امیدم تو هستی ای خدای خوب و بخشنده و مهربان.
ای خدای آسمان ها و زمین به تو پناه می برم و از تو می خواهم چیزهای خوب و زیبا را ، خدایا کمکم کن و همیشه و در همه حال یار و یاورم باش ، الهی به امید تو ای خدای مهربان نه به امید خلق روزگار.
ای خدا دوست دارم مهربان و بخشنده باشم و از تو می خواهم که کمکم کنی ، خدایا در زندگی کمبودهائی هست و ما ضعف هائی داریم اما دل بستن به تو امید زیادی در دل ما ایجاد می کند.
خدایا همیشه امیدم به تو بوده و هست اگر حضور تو و امید تو نباشد دیگه هیچ انگیزه ای ندارم و هیچ چیز معنائی ندارد. پس ای خدا امیدم را نا امید نکن.
خدایا اگر تو مرا بخواهی می توانم روزهائی بسازم که خیلی درخشان باشد ، روزهائی که تمام روزهای سخت گذشته فراموش شود و در جهت کمک به انسان ها قدم خیر بردارم.
هر گوشه ای که سرک می کشم همه را نقش تو می بینم و هرکجا که می روم همه عطر و بوی تو را حس می کنم ، زمان در گذر است و ما در خواب غفلت و در خواب نادانی هستیم آنقدر دور و برمان شلوغ هست که خودمان را هم گم کرده ایم و فراموش شده ایم و نمی دانیم که کجائیم و بودنمان بهر چه بوده است.
