باز دوباره امروز و نوشتن برای مدیریت احساسات و انرژی

یکی از انتقاداتی که امروز بهم شد و منو توی فکر فروبرد این بود که از محیط تاثیر میگیرم.

من به رفتار و حرف ادمای اطرافم اهمیت میدم ولی فکر میکنم بخش زیادی از حرفهاشون حرفای بیخوده و کاربرد واقعی نداره و درواقع شاید70% حرفاشون حرفهای کوچه بازاریه و حرفای مدل راننده تاکسیه، بنابراین استراتژی حرف آدمهای اطرافم رو میچینم:

مکالمات محل کار:

بالاتر از خودم: فهمیدن استراتژی ها، درس گرفتن، گرفتن کد و فهمیدن نظر، دریافت خواسته ها

هم سطح خودم: مکالمات روزمره درحد دوستی ساده ولی وقت به اندازه گزاشته بشه

پایین تر از خودم: فقط ساختن پرستیژ و دوستی اولیه خیلی خیلی کم

اگر در موقعیت سخن بیهوده بودم:

اگر موضوع زود تمام می شود صحبت کنم و تمام کنم.

اگر موضوع بی ربط و طولانی است از دیگران کمک بگیرم

اگر موضوع عادی و طولانی است کمی تائید و کمی همراهی و تغییر وضعیت به کار