رسولی کجایی!؟

دوران راهنمایی یه معلم ریاضی داشتیم که خیلی سخت گیر بود. چه از نظر درسی و چه از نظر اخلاقی. همه کسایی که تمرینارو نمینوشتن رو میاورد بیرون و با خط کش فلزی میزد. هر کسی هم که قبل ورود معلم به کلاس اسمش پای تخته نوشته میشد رو همون اول کلاس با خط کش میزد.
من اون سال نماینده کلاس بودم و این یعنی هر اسمی که پای تابلو مینوشتم اندازه دو تا خط کش خوردن می ارزید! البته اونقد بی رحم نبودم که سو استفاده کنم یا به این راحتیا اسم بنویسم.
یه بار اسم یه نفر رو پای تابلو نوشته بودم. آقای رسولی، معلم ریاضیمون، اومد سر کلاس و یه نگاه به تابلو کرد. معمولا اینطوری بود که اسم پای تابلو رو بیاره بیرون و تنبیه کنه ولی این کارو نکرد. رو کرد به من و گفت:
- چرا این اسمو نوشتی؟
همه نگاها برگشت سمت من! گفتم:
+ حرف میزد.
فورا پرسید:
- با کی حرف میزد؟ چرا اسم اونو ننوشتی؟ اگه با هم حرف میزدن باید اسم هر دو باشه و اگه حرف نمیزدن نباید مینوشتی.
من قفل کردم! مطمئنا اگه من درس و اخلاقم خوب نبود، منو تنبیه می کرد! گر چه بدون تنبیهم درس بزرگی به من داد.


کشور ما الان نیاز به آقای رسولی داره!

یه آقای رسولی که به ما بفهمونه هر دانشجوی بی سواد همراه با یه نظام آموزشی اشتباهه. هر دزدیِ کلان همراه با یه نظام اقتصادی فاسده. هر فقر همراه با یه مدیریت اشتباهه. هر خودروی بی کیفیت همراه با یه مافیای بزرگ پشت صنعت خودروعه. هر خون ناحق همراه با یه حق خوریه.
آقای رسولی، کاش تو رئیس این کشور بودی!
کاش مغز عادلت و خط کش آهنیت یه سامانی به وضعیت میداد. کاش بودی و همراه دزد، نظام اقتصادیو تنبیه میکردی. همراه سرزنش دانشجو دنبال علت بیسوادیش میگشتی. همراه فقر مدیر فربه رو میدیدی، همراه ...
کاش بودی و منو تنبیه میکردی که فقط یه طرف قضیه رو دیدم!
کاش بودی و به همه یاد میدادی که اگه دانشجومون بی سواد شد، اگه اختلاس شد، اگه فقیر شدیم، اگه خودرومون بی کیفیته، اگه... اگه... اگه...

ضعف ما آواز نبود
کوک غلط ساز بود

علی خدامی (سورنا) - به بچت بگو


پی نوشت
آقای رسولی بهترین معلم ریاضی و جزو بهترین معلمای تمام زندگیم بود. همیشه دوستش داشتم و واقعا توی تدریس و برخورد با اون بچه ها بهترین بود! براش آرزوی موفقیت میکنم.


مطلب مظلوم قبلیمم بخونید :)

http://vrgl.ir/W9XGR