بغل یاتاقانها از جمله قطعات کمتر شناخت شده در موتور خودرو هستند که وظیفهی تحمل نیروهای محوری وارده بر میللنگ را بر عهده دارند. این قطعات برخلاف یاتاقانهای ثابت و متحرک که بار شعاعی و چرخشی میللنگ را مهار میکنند، فشارهایی را کنترل میکنند که در امتداد طولی میللنگ ایجاد میشود.
یکی از اصلیترین منابع این فشارها عمل کلاچگیری است. در خودروهای دندهدستی هر بار که راننده پدال کلاچ را فشار میدهد، نیروی محوری از دیسک به میللنگ منتقل میشود و بغل یاتاقانها موظف به مهار آن هستند.
کلاچگیری صحیح و کوتاهمدت و اصولی، آسیبی به بغل یاتاقان وارد نمیکند و در محدودهی طراحی شدهی سازنده قرار دارد.
اما نگه داشتن طولانیمدت پدال کلاچ یا عادت به نیمکلاچ کردن در ترافیک، فشار محوری دائمی ایجاد میکند که به مرور زمان میتواند موجب ساییدگی و کاهش عمر این قطعه شود.
از سوی دیگر بعضی از رانندگان تصور میکنند که تیکاف زدن (بکسوات کردن) با خودرو نیز موجب آسیب دیدن یاتاقانها میشود. واقعیت آن است که در چنین شرایطی فشار اصلی بر دیسک و صفحه، پلوسها و گیربکس وارد میشود؛ چراکه نیروی وارده بیشتر از نوع پیچشی است و نه محوری. بنابراین بغل یاتاقانها در بکسوات کردن تحت فشار قرار نمیگیرند. با این حال، اگر راننده پیش از بکسوات کردن پدال کلاچ را طولانیمدت نگه دارد، فشار مضاعفی بر بغل یاتاقانها تحمیل خواهد شد.
به بیان ساده، کلاچگیری اصولی مشکلی برای این قطعه ایجاد نمیکند اما عادتهای نادرست مانند نیمکلاچ طولانی و نگه داشتن بیش از حد پا روی کلاچ میتواند به فرسودگی زودهنگام بغل یاتاقانها بینجامد.
