تنبیه بدنی

برخی از پدرها و مادرها فکر می کنند که اگر فرزندشان را تنبیه بدنی کنند،

همه چیز درست می شود.

یعنی بعد از تنبیه بدنی، دیگر فرزندشان آن اشتباه را تکرار نمی کند.

البته این حررف درست هم هست، اما برای چند دقیقه و یا نهایتا چند ساعت.

ولی بعد از چند ساعت دوباره آن عمل تکرار می شود، و دوباره پدر و مادر، فرزندشان را تنبیه می کنند، البته مقدرای محکم تر و سفت تر.

و این کار همین گونه ادامه پیدا می کند، تا به حدی می رسد که تنبیه بدنی برای فرزند عادی می شود، و این عادی شدن تنبیه بدنی، باعث می شود که احتمالا فرزند، انسانی جسور، بی باک، بی اعتنا و لاابالی شود.

در ضمن نکته ی جالب این جاست که بسیاری از والدینی که تنبیه بدنی می کنند، دنبال تربیت سالم فرزند نیستند،

بلکه می خواهند عصبانیت خود را کم کنند.

بر خلاف تصور این که تنبیه بدنی باعث می شود که فرزند آن اشتباه را تکرار نکند، (که اصلا این گونه نیست)، بلکه فرزند، فقط جلوی والدین سعی می کند که اشتباه را مرتکب نشود، اما دور از چشم والدین دوباره همان کار را تکرار می کند.

در ضمن از نظر فقه اسلامی، اگر پدر و یا مادر، به صورت و یا بدن فرزند خود ضربه ای بزند، که سرخ و یا سیاه و یا کبود بشود،

پرداخت دیه بر او واجب می شود.

پس با تنبیه قرار نیست، فرزند تربیت شود.

به جای تنبیه از رفتار قاطعانه استفاده کنید.

پیش به سوی جامعه ی آرمانی